Fena Değil
Gece sapığından sonra bu kitabı okurken son bölümlere kadar beklentimi karşılayamayacağını düşündüm. Gece sapığı bi hayli yükselmişti çünkü beklentimi. Okurken kitap genelinde insan cesetinden yapilan kukla heykellerle ilgili betimlemelere abartılı derecede fazla yer verdiklerini düşündüm ve okurken sıkıldım. Zaten betimlemelerdense hız ve aksiyondan hoslanirim:) her neyse. Son bölümlerde artık tüm taşlar yerine oturunca ve katil hic şüphe duymadığım biri çıkınca kitaptan aldığım keyif on misli artti ve chris carter yine yapmış yapacağını dedim.
Bahçıvan ve Ölüm, yasın kişisel ve değişken doğasına odaklanan bir roman. Yazarın babasını kısa süre önce kaybetmesi üzerine kaleme aldığı kitapta kişi kaç yaşında olursa olsun bir babanın gidişiyle ne yapılacağı, bir kayıpla nasıl başta çıkılacağının bilinememesinden bahsetmiş. Sevdiği birinin gidişiyle kişi ne yapacağını bilemez, hele ki ebeveynlerin yokluğuyla nasıl başa çıkılacağı öğretilmez çocuğa, buna tek iyi gelecek olan zamandır. Yazarımız da babasının hastalığından, yani son günlerinden itibaren yazmaya başlar aslında bu süreçte ve babasının gidişinden sonra da acısının en derin olduğu anlarda hep bir anısını hatırlaması ve zamanın geçmesiyle bu yokluğa farkında olmadan alışıldığını görürüz. Sadece güzel hatıralarıyla zihinlerde yer ederler.
Bazı bölümlerde kaybın ağırlığını gerçekten hissettirse de kitabın zaman zaman kendini tekrar ettiğini düşündüm. Belki biraz daha kısa tutulsa etkisi daha güçlü olabilirdi. Okuması kötü değildi fakat hakkında duyduğum övgüler nedeniyle beklentim yüksekti ve bu beklentiyi tam karşılayamadı.
Reklam
🪽 Her şey kendi sonuna teslim olur. Sanırım bu insanüstü ruh haline ulaşan bir tek ben değilim.
.
.
🪽 Belki de hayat sadece bir "an"dan ibaretti ve üzerinde durup düşünmek için fazla kısaydı..
.
.
🪽 Tanrıcılık oynayıp rakamlar veren, hastasına "altı ay" ömrü kaldığını söyleyen doktorlar ,
-onlar kim oluyordu ve istatistikten ne anlarlardı; doğrusu, insan merak ediyordu..
.
.
🪽 Bir gün doğduk, bir gün öleceğiz, aynı gün, aynı an... Bir ayağımız mezarda dünyaya getirirler bizi, güneş bir an parıldar, sonra yeniden gece olur.
.
.
🪽 Merhabalar sevgili kitap dostlarım bugün sizleri Paul Kalanithi ile tanıştırmak istiyorum. Kim Deniz şu Paul dediğinizi duyar gibiyim. Paul hem hekim hem hasta olarak ölümle yüzleşmiş, onu incelemiş, onunla güreşmiş ve sonunda onu kabullenmiş bir beyin cerrahı.. İnsanların ölümü anlamalarına, ölüm fikriyle yüzleşmelerine yardımcı olmak istiyordu. Ve korkarım hayatımda hiç bu kadar fazla ölümü düşündüğüm bir zaman dilimi olmamıştı. Hem kendi ölümümü, hem de çevremdeki nefes alan nerdeyse tüm canlıların ölümünü ... Neden mi? Hazırsanız başlıyoruz
.
.
🪽 Paul 'ü tanımaya , çocukluk yıllarından başlıyoruz. Babası da hekim olan Paul, aslında babasına hasret zor bir çocukluk süreci geçiriyor. Ancak, son anda tıp okumaya karar veriyor. Alan seçerken de pek çok doktorun cesaret edemeyeceği beyin cerrahisinde karar kılıyor.. Çok fazla ölüme tanık oluyor Paul ve sıradanlaşan ölümü sürekli başkalarında izliyor. Taa ki , bir gün ölüm bir nefes kadar yakınına gelene kadar...
.
.
🪽 Tükenmekte olan evliliği , Paul için akciğer kanseri teşhisi konulduğunda toparlanmaya başlıyor.. Başarı mı , yıkım bilemedikleri bir sürece giren ikili ile biz de hastalığın her adımını, ölümün soğuk nefesini ensemizde hissediyoruz... Alınan her karar, atılan her adım,
GÜZEL DE SENSİN ÇİRKİN DE
Bu yazar her romanında çıtayı arşa çıkarıyor . Daha iyisi olamaz diyorum daha iyisini yazıyor . Son sayfaya kadar ters köşeler bitmiyor . Heyecan , gizem , merak hep dolu dolu oluyor .
Yazarımız güvenilmez anlatıcı tekniğini kullanmış ve sırayla karakterler anlatıyor bazen geçmişe gidiyor bazen şimdiye geliyorsunuz. Kitabın yarısına kadar “masum” olduğunu düşündüğünüz ve üzüldüğünüz karakter bambaşka biri çıkıyor .Hiçbir insanın aslında tamamen iyi ya da tamamen kötü olmadığını herkesin olayları ‘kendi penceresinden ‘ anlattığını ince ince işlemiş yazar . Şu cümleler çok çok hoşuma gitmişti okurken :
Hayat hem güzel hem de çirkin, bizim de madalyonun iki yüzüyle birden yaşamayı ve karanlıktaki ışığı görmeyi öğrenmemiz gerekiyor. Dünya Güzel Çirkin, ilişkiler Güzel Çirkin, insanlar Güzel Çirkin. Bunu anlamak hayatı yaşamayı kolaylaştırıyor .
Ayrıca romanda erkek egemen dünya ve erkekler tarafından hayatı mahvedilmiş kadınlara da değinilmiş . İhanet , takıntılı sevgi , terkedilme , aile kavramının önemi , ölüm , yas , suç ve pişmanlık , hayattaki önceliklerimiz sıkmadan düşündürerek aktarılmış . Tam kitabın sonu istediğim gibi bitmedi derken bir ters köşe daha yaparak son kez sarstı beni :)
Bu yazara ve kitaplarına bayılıyorum . Okuyun okutturun
Puan vermedi·459 syf.··
Beğendi
·2026 19. kitabı
·46 günde okudu
·Okunma: 19 Haziran 2026 11:23
Hamza da gitti Ali safa da peki ya sonrakiler ? Açlıktan susuzluktan ölen bebeler? Rezil olan halk? Herşeye göz yuman ağalar?Bitmeyeceğini bile bile devam etmek …
Herkesin sırları vardır. Peki ya sizinkiler? Bir gün sırlar açığa, gerçekler günyüzüne çıkarsa ne yaparsınız? Bir kadının hayatı birden altüst olur. Yaşadığın hayata yabancı olmak, onun elinden kayıp gidişi ve hiçbir şey yapamamak bu duygu insanı mecnun edebilir. Peki, ölüm gününüzü bilseydiniz? Soruların içinde sorular, cevapların içindeki sualler her zaman bir başka zaman diliminde yaşanmış ya da yaşanacak ihtimallerin bütünüdür. İnsan bir olasılıklar deryasıdır, ve bazen katil her zaman sanıldığı gibi kocası değil, kocanın karısıdır.
Reklam
Reklam