İlk kadın hakları bildirisinin Kadın FilozofuFelsefe
Mayıs 1789' dan itibaren Versailles' da oturmaya başlayan de Gouges, Fransız Devrimi'ne yakından tanık oldu. Devrim yıllarında, kilise, rahiplerin evlenme yasaği ve evlilik dâhil akla gelebilecek
her konuda yazılar yazdı.
İnsanların yönetim biçimine bizzat
karar verebilecekleri doğrudan bir halk oylaması uygulamasını
savundu. 1793'te Olympe de Gouges tutuklandı ve devrim mahkemesine çıkarıldı. 3 Kasım'da giyotinle idam edildi.
Sayfa 68 - ÖDTÜ Yayıncılık
İlk kadın hakları bildirisiFelsefe
Bu yürekli kadın Olympe de Gouges'dur
Bildirisinin 1. maddesin-
de şu ifadeyi kullanır: "Kadın özgür doğar bütün haklarda erkeğe eşittir. Toplumsal alandaki farklılıkların gerekçesi yalnızca kamu yararı olabilir."
Sayfa 68 - ÖDTÜ Yayıncılık
Gouges, Maria Olympe (1748-93). Fr. Kadın yazar. Fr. Devrimi sırasında çok aktifti, özellikle toplumsal sorunlarla ilgili çok sayıda bildiri ve bir dizi tiyatro oyunu kaleme aldı. İnsan haklarının kadınlar için de geçerli olması gerektiğini savunan az sayıda kişiden biriydi ve 1791'de "Kadın Hakları Beyannamesi"ni yayımladı. XVI. Louis'yi savunup Robespierre'i eleştirme cüretinde bulunduğu için 1793'te idam edildi. (Kaynakça: L. Lacour, "Les Origines du feminisme contemporain". 1900)
Olympe de Gouges'un kafası, kadınların da vatandaş olduklarına inanmayı sürdürmesin diye 1793'te Fransız Devrimi tarafından uçuruldu.
Olympe de Gouges'un yoldaşları akıl hastanesine kapatıldılar. Ve onun infazının hemen ardından sıra Manon Roland geldi. Manon, İçişleri Bakanı'nın karısıydı, ama bu bile onu kurtaramadı. Onu doğaya aykırı bir biçimde politik etkinliklerin içinde olma eğilimi gerekçesiyle mahkum ettiler. O, ev işlerini yapmak ve cesur evlatlar yetiştirmek için yaratılmış olan kadının doğasına ihanet etmiş ve burnunu erkeklere ait olan devlet işlerine sokarak ölümcül bir küstahlık sergilemişti.
Olympe de Gouges
İdam sehpasının dibinde Olympe sordu:
“Eğer biz kadınlar giyotin sehpasına çıkma kapasitesine sahipsek, neden halka hitap edilen kürsülere çıkamıyoruz?”
Çıkamıyorlardı. Konuşamıyorlardı, oy kullanamıyorlardı. Konvansiyon, yani Devrimci Parlamento, bütün politik kadın derneklerini kapatmış ve kadınların erkeklerle eşit biçimde tartışmalarını yasaklamıştı.
Sayfa 134 - Sel Yayıncılık