Sevgisiz din olmaz; insanlar dinleri hakkında istedikleri kadar konuşabilirler; fakat din onlara insanlara ve hayvanlara karşı iyi davranmayı ögretmiyorsa, hepsi boşunadır.
Zalimlik şeytanın işaretidir dedi, zalimlikten zevk alan birini gördüğümüz zaman onun
efendisini anlayabileceğimizi, çünkü şeytanın en baştan beri katil ve en sonuna kadar işkenceci olduğunu söyledi. Oysa komşularını seven, insanlara ve hayvanlara şefkat gösteren insanları gördüğünüzde, bunun Tanrının işareti olduğunu
bilebilirsiniz, çünkü 'Tanrı sevgidir'.
Şimdi onlara bakıp içimize sevin duyabilmek için nice üzüntülere, nice acılara katlanıldı. Şimdi bile, doğrusunu isterseniz, insan sevinçten çok korku duyuyor; hep endişe ediyor, hep korkuyor. Çünkü çocukların bu çağı öyle tehlikelerle dolu ki! Kızlar için de erkekler için de.
…insanları kendilerinden almak ve kukla gibi sağa sola fırlatmak, yapayalnız, başıboş noktacıklara dönüştürmek, yitmesine, unutulup gitmesine izin vermek. Bunu yapmak kolay; insanlar, hatalarin düzelmez, hükümlerin silinmez olduğuna, kararların sonsuza dek verildiğine ve hiçbir amanın bulunmadığına ikna etmek yeter. Bir de şu var: Olanın başka bir şekilde olabileceği düşüncesini vermek. En büyük zehir bu.