Yeryüzünde benim için her şey bitti. Artık bana ne iyilik ne de kötülük edebilirler. Bu dünyada benim için umut edebileceğim ya da korkacağım hiçbir şey kalmadı ve işte uçurumun dibinde rahatım, zavallı talihsiz bir ölümlü, ancak Tanrı'nın kendisi gibi hissiz.
Fakat bütün hataları ve yıkımları tek bir şahsiyet üzerine yıkmak ne kadar doğruysa, böyle şahsiyetleri kahraman yapmak da o kadar yanılgıya düşmek sayılmaz mı?