Emekli oldun mu fazlalık olursun. Günlerini park ve bahçelerin banklarında ya da kahve köşelerinde geçirirsin. Zaman akmak bilmez. Bir yerden sonra sadece kendi evine değil bu dünyaya da fazlalık olduğunu hissedersin
Ölen ölüyor, gelmeyecek biliyorsun. Mecbursun ve alışıyorsun. Ama ayrılık çok zor. Orada bir yerde ama orada sen yoksun. Ayrılık yakanı tutup bırakmayan bir çift el gibi kalır sende
Fakir bir dille zengin bir düşünce dünyası kuramayız. Dil ve düşünce dünyamız eş zamanlı olarak fakirleştiğinde başkalarının kavram ve tasavvur dünyasının esiri oluruz.
Bazen sanki bu dünyada istediğim hiçbiri şey olmayacakmış, harcadığım her çaba boşaymış, verdiğim değer kursakta kalan ve yutkunamadığım lokmaymış, umut ettiğim şeyler bir hayal değil de gerçekleşmesi imkansız masalmış gibi geliyor. Sonuçta dünya bizim değil, üzüleceğiz