Ömer türkmen
@omertrkmn
17 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
İnsan, bir keder ve mutluluk kazanını andıran şu dünyayı incelerken yüzüne cam bir maske takamiyor, sülfür buharının beynini yakmasına , hayalgücünün tuhaf ve korkunç rüyalar üretmesine engel olamıyordu. Öyle sinsi zehirler vardı ki insanın etkilerini öğrenebilmesi için onları tadıp zehirlenmiş olması gerekiyordu.
Reklam
Yine de zaman, gitgide daha hızlı bir şekilde akıp gidiyordu; sessiz ritmi yaşamı parçalara ayırıyor, insan geriye bir göz atmak için bile duramiyordu." Dur! Dur!" diye bağırmak istiyor ama sonra bunun hiçbir yararı olmadığının farkına variyordu.
Artık bu yalancı dünyayı beğenmiyorum. Çiçeklerden papatyayı, insanlardan Selim'i beğeniyorum.
Bu defteri bir temenniyle, gerçekleştireceğim bir temenniyle kapatacağım.
.
.
.
.
Sığındığı son yerde de onu buldular. Yerini tespit ettiler. Bütün tanıklar dinlendi. Savunmalar alındı. Gereği düşünüldü. Hiçbir etki altında kalmadan bağımsız olarak karar verildi. Adam kapıyı açtı, içeri girdi ve tabancasını çıkararak ateş etti.
Öyle bir şaşılası
dünya ki burası
balıklar kahve içerken
çocuklar süt bulamıyor
İnsanları sözle besliyorlar
domuzları patatesle...
