"OMURGA"
Allah'a dua edecek yüzün olsun kâfi, yıkılmazsın.
Omurga budur.
"Omurgasızlar dik durmayı bilmez."
Ne yazıktır ki, hiçbirimizde şer karşısında dimdik
duracak omurga yoktu!
İçinde debelenip durduğumuz devran, benim de bir halkasını oluşturduğum paslı bir zincirdi, er veya geç kopmaya mahkûmdu!
Ancak dik duruşun kazanılmasıyla birlikte göğüs kafesi, yarım akıllı bir tasarımcının bile asla koymayı düşünmeyeceği konumundan dolayı ön tarafı ağırlaştırır. Bilindiği gibi evrim, elde ne varsa onu kullanır: zamanla omurga bel bölgesinde eğrilir, böylece ağırlıklar o kadar mantıksız olmayan bir şekilde dağılır, ancak hepimizin bildiği gibi bu, bel ağrısı, siyatik ve ağrı kesici iğnelerden kaçınmak için yeterli olmayacaktır. Dolayısıyla dik konuma geçmek için ağır bir bedel ödedik; ama eğer o bedeli ödediysek ve hâlâ buradaysak, avantajları bir şekilde dezavantajlarından daha ağır basıyor demektir.
Günaydin omurga sahipleri!
"Kimi insanlar ... menfaatinden ve şehvetinden sarfınazar ederek [vazgeçmek], manevi omurgasını dik tutar."
Bugünün insanının üç uzvuna gereksinimi var:
1 ) Akıl için kafaya
2) Duygu için yüreğe
3) Omurgaya: Bu da kimse önünde sürünmemek için.
