Bu gün @solaunitasyayinlari n'dan @sinem_pehlivan_karakoc un kitabı #iskokusu ile geldim.
" Siz sevdiğiniz için nelerden fedakarlık ederdiniz? Ya da onun için yaptıklarınızı fedakarlık olarak görür müydünüz? " sorusu varmış #arkakapak tanıtımında.
Kitabı okumadan önce soruyu okusaydım bir cevabım olabilirdi aslında, ama artık yok... Çünkü aşk dolu, mutlu bir gelecek vaad eden hayatın, nasıl yerle bir olduğuna tanık oldum. Şüphesiz okuduğumuz bu tarz kitaplarda bir çok duyguyu bir arada yaşıyoruz. Hepsinde ayrı bir hikaye, ayrı bir mücadele, ayrı bir hastalık, ya da bir yıkım oluyor. Okumaya başladığımdan beri omurilik felci odak noktam oldu. Saniyeler süren bir kaza ve sonrası 'mücadele' nin bambaşka bir anlama bürünmesini anlatıyor. Detaylar can yakıcı çünkü gerçek olduğunu biliyorsunuz. Bu süreçte karşılıklı hissedilenler, dile getirilemeyenler, o duygu yoğunlukları, yaşanılan aidiyet ya da boşluklar güzel yansıtılmış. Hala "eee şimdi ne olacak" ruh halindeyim. Aşklarına tebessüm ettiğim, dostluklarına imrendiğim, güçlü durma çabalarında duygulandığım keyifli bir okuma oldu benim için.
Kitapla kalmanız dileğiyle...
"Karşıdan gelen arabanın farı sayesinde gördüm gözlerini. Başını bana çevirmişti, gözlerinin içi gülüyordu. Bu gülüş için her şeyi yapabileceğimi düşündüm o an. Aynı araba sayesinde de o son gülüşü oldu..."
"Sevmek tam olarak buydu işte. Ona konduramamak yılların eskiliğini, yorgunlukları anımsatan çizgileri, ellerindeki titreyişleri. Yakıştırdığın haliyle beliriyor sevdiğinin sureti gözünde. Aşk da böyle olmalıydı..."
"Her insan iyidir ve kötüdür. Umarım senin iyilerin, benim kötülerime tahammül edecek kadar iyilerdir. Ve benim iyilerim senin kötülerini sana hissettirmeyecek kadar iyidir..."
kitaptan önce filmini izleyen biri olarak, filmi sadece eğlenceli bulduğum için, kitabının da akıcı olacağını düşünerek başladım okumaya. ama atladığım şey, filmler her zaman kitaplara nazaran daha kısır olduğu gerçeğiydi.
lou'nun eğlenceli, sevecen, ışıl ışıl dış portresinin altında, bir labirent travması, kardeşi ile sürekli karşılaştırılmanın zorluğu, fiziksel özelliklerinin asla kabul görmemesi, herkes tarafından bir hayli eleştirilmesi kolay kişi olduğunu okumak çok zordu. bunun yanında, seçeneklerini sınırlandırdığı, kendini bu şekilde mutlu kıldığı da aşikardı. ne demişlerdi 'mutluluk bir seçimdir.' tam olarak bu cümlenin vücut bulmuş hali diyebiliriz lou'ya.
will ise, lou'nun tam tersi bir karakter. gerçekten başarılı, başarısına hayran, dolu dolu yaşayan ve yaşadıkları ile mutluluğu arayan birisi.
ikisinin kesiştiği nokta ise, oldukça ironik. hayatı yaşayarak seven will'in omurilik zedelenmesi ile tamamen bağımlı hale gelmiş olması ve çocuksu coşkusuyla, lou'nun ona bakıcı-arkadaş olması. lou tam kendisinden beklenen içtenlikle, sevecenlikle will'e hayranlık ve aşk arası bi duygu beslemeye başladı ve will de olan her şeyden sonra ona gerçekçi, kırılacak bir bardak gibi davranmayan tek insana aşık oldu.
çok bilindik bir hikayede, güzel neşeli kız yakışıklı zengin ama hasta adam birbirlerine aşık olurlar ve mutlu şekilde yaşarlar diye devam etmesini bekledik tabii ki hikayenin ama hiçte öyle olmadı. jojo'nun bize hazırladığı sürpriz de tam buradaydı işte. bazen sevmek, hapsetmek değildi. özgür bırakabilmekti. kendi mutluluğuna karar verebilmesi idi.
kitap sadece iki kişi etrafında da değildi tabi, anne ve babalar, patrick, kız kardeşler, hepsini ayrı ayrı birer ana karakter olmayı başarmış ve yazar hepsinin gözümden de hikayenin bir bölümünü anlatarak
Bu kitapta beynimizin nasıl çalıştığını eğlenceli anlaşılır ilgi çekici ve çocukların anlayacağı bir dilden anlatılıyordu. Kitapta beyinin görevleri anlatılıyordu. Yazar günlük hayattan örnek vererek daha kolay anlamamızı sağlıyordu. Kitapta ilginç bilgiler verildiği için kitabı merakla okuyabilirsiniz. Bununla birlikte beyincik ve omurilikte anlatılıyordu aynı beyin gibi. Bazı sayfalarda çok fazla değişik bilgiler veriliyordu buna değişik dememin sebebi hayatımda hiç duymadığım kelimeler bundan dolayı okuduğum gibi o sayfadaki bilgileri unutuyordum onun için kitabı çok dikkatli okumamız lazım. Bilim kitaplarını seven herkese bu kitabı tavsiye ederim. Ha birde unutmadan bu bilgiler bize okuldada anlatıldı fakat hiç ayrıntılı değil sadece omurilik şöyle yapar vb. Şeyler diye öğretmişlerdi.
Mini tüyolar, büyük farklılıklar..1000Kitap
Tip 1 diyabet ve hemşire olarak bu kitap ile karşılaştığım için çok mutluyum. Hem kendine hemde çevremdeki insanlara ufak tüyolarda olsa verebilecek olmak güzel bir şey. Ve kitabın yazarını yazmaya iten sebep de hem kendisine hemde çevresine yardımcı olma isteği. Arkadaşları ile tatilde iken şelaleden atlayıp omurilik zedelenmesi yaşaya , ameliyat olup zorluk çeken, fiziksel ve zihinsel sorunlar yaşayan yazar daha sonrasında kendi bedenini tanımak isteği ile araştırmalara girip hayata uyarlanacak küçük tüyolar ile hem kendinde hemde çevresinde büyük değişikliklere neden olmuş. Sadece kan şekerini dengelemek için değil;kilo vermede kolaylık, PKOS semptomlarını iyileştirme, kan şekerini dengeleme, tiroid sorunlarının getirdiği semptomları iyileştirme, tip 2 Dm gelişme riskini önleme, dengeli bir ruh hali oluşturma, ciltte düzelmeleri sağlama, menapoz olumsuz semptomlarını önleme gibi güzel gelişmelere neden olan günlük hayata uygulanabilir gerçekler ile gerçekçi bir kitap olmuş.
Gelin bu değişikliklerin oluşturulma sıralamasını yapalım;
1-yiyecekleri doğru sırayla yiyin: öğüne başlarken önce lif(sebze),sonrasında protein ve yağalar ve en son nişasta ve şekerler yani karbonhidratlar tüketilmeli.
2-bütün öğünlerinize yeşil başlangıç ekleyin: ufacık bir salatalık, domates, biber ya da bir brokoli ,avokado kan şekerini dengeleme ve glikoz eğrisi daha düzenli gitmesi bakımından en uygun kullanımdır.
3-kalori hesabını bırakın; bir salatadan da ya da bir kurabiyeden de aynı kaloriyi alabiliriz. Önemli olan kaloriyi aldığımız besinlerin içeriğidir.
4-kahvaltı eğinizi düzeltin: kahvaltıda fazla miktarda karbonhidrat tüketmek yorgunluk, halsizlik, kan glikozunda ani artış ve glikoz eğrisi çok daha dalgalı olmasına ve gün içerisindeki eğriyi etkilemede olumsuz etkiye neden
Gebeliğin 4. haftasında beyin ve omurilik soğanı gelişmeye başlar. Kalp atımı 5. haftada başlar ve 8.haftadan itibaren beynin kontrolü altına girer. 9 haftada beyin ve omurilik tam olarak gelişmiştir ve fetüs hareketlerini kontrole başlar. 15. haftada işitme duyusu 18.haftada görme duyusu oluşmaya başlar. 20.haftada beyin hücreleri arasında bağlantılar oluşur ve beyin gelişimi 4-6 yaşlarına kadar tamamlanır. 26. haftada işitme ve duyma iyice belirgin hal alır. Doğumda beyin hücre sayısı 100 milyar civarındadır ve yeni doğan bebek beyni erişkin beyninin dörtte biri kadardır. Fetüs zekası %60 anne- babadan gelen genetik yapı, %40 rahim içindeki ortamda beslenme koşulları ile şekillenir zeki bir anne babanın bebeğinin ilk zeki olması beklenir. Gebelikte çevresel şartlar beslenme koşulları, fiziksel ve psikolojik durum annenin hipertansiyon, kalp, diyabet gibi hastalıkları, sigara ve alkol kullanımı yaşı ve benzeri gibi durumlar bebeğin zekasını etkiler. İyi bir gebelik süreci dengeli beslenme yeterli vitamin ve mineral alımı zararlı dış etkenlerin ortadan kaldırılması fetal zekayı olumlu etkiler. Güneş ışığı eksikliği, D vitamini eksikliğine yol açarak gelişme ve zeka geriliği yapabilir. Toksik maddelere maruz kalmak zeka gelişimine zarar verebilir. Nemlendiriciler, duş jelleri ve konserve besinler dikkatli kullanılmalıdır. 142 . Hamilelik süresince az az ve sık sık beslenmek, bol su içmek, haftada 2 defa yüzeyde dolaşan balık türlerinden yemek ağır metaller içeren derin suda yaşayan balık türleri ve en riskli deniz ürünü olan midye yememek gerekir. Her gün 2 adet ceviz 8-10 adet badem fındık yemek omega 3 ve omega 6 gibi doymamış yağ asitlerinden zengin olan bu besinler bebeğinizin zeka gelişimini pozitif yönde desteklemekte annenin kan şekeri düzenlemekte demir folik
Kambur", insanın en temel evini, yani kendi bedenini bir yabancılaşma mekanı olarak ele alıyor. Ichikawa, omurilik eğriliği olan bir kahramanın gözünden dünyayı anlatırken, okuyucuyu "normal" kabul edilen her şeyi sorgulamaya zorluyor. Kitap, engelli bir bireyin sadece fiziksel mücadelesini değil; arzularını, öfkesini ve varoluş sancılarını tüm çıplaklığıyla, hiçbir ajitasyona kaçmadan önümüze seriyor
