Oğuzhan GÜMÜŞ

Oğuzhan GÜMÜŞ
@onceuponatimeogi
2 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Herkes bir şekilde kendisinin 'önemli' olduğunu sanır. Oysa, sevgili Sevgi Soysal'ın dediği gibi, 'insanlara ancak geberme hakkı' verilir. Artık 'geberme'nin de pek bir kıymeti kalmamıştır. Ha yaşamışsın ha ölmüşsün, kimse iplemez. Ölümün bu kadar kolay kol gezdiği bir ülkede, doğru dürüst ölemezsin bile; süründürürler. Adına acı çekilmiş her saçmalık yasallığa dönüşür, "Tıpkı her şehidin sonunun yasa bentlerine, takvimin yavanlıklarına ya da sokak isimlerine varması" gibi… Cioran Çürümenin Kitabı'nda 'ateşli' birine karşı uyarıyor: Ateşli bir kafa yapısına sahip birini mi gördünüz? Emin olun ki sonunda kurbanı olursunuz. Kendi doğrularına inananlar –insanların hafızasında iz bırakan yegâne kimseler– arkalarında cesetlerle dolu bir yeryüzü bırakırlar." Yok edici bir hırsın, şişirilmiş, şişmiş doymak bilmez egoların insanları götüreceği felaketleri sorgulamak gerekir. 'İnsanlık önüne çözümleyebileceği sorunları koyar'sa, bir araya gelip değişimi, nesnelikten kurtulup özneliği sağlayabilir. Atmosferi bu kadar kirletilmiş bir dünyada, böylesine umutsuzluk soluyan bir ülkede herkesin ayaklarına kapanıyorum, belki kulakları ayaklarındadır diye ve sesleniyorum: "Hayvanlar, kuşlar, balıklar da doyurmaz sizi/ İlle de insan yiyeceksiniz." Vazgeçin bundan!
Çürümenin Kitabı
Çürümenin Kitabı
Emil Michel Cioran
Emil Michel Cioran
Düşünce
Ya Tanrı da bizi yarattığına pişmansa ve bizi kendi halimize bırakmışsa!
Düşünce
Kalmadı Vakit /Kaptan
Fırtınalı deniz, yağmur gökyüzü Kalanlar dost sandı, her sahte yüzü Duydu da aldandı, yalandan sözü Gerçekler sahteye tutsaktı, kaptan Yudumla çayını, kalmadı vakit Topla saatleri, bavulunla git Zamanı, sessizlik içinde erit Ruhunda gel-gitler tutsaktı, kaptan Vedalar mı? Zordur, aldırma buna Kır artık dümeni, yokluk yoluna Varmaya az kaldı, sabrın sonuna Limanlar kalmaya tutsaktı, kaptan Belli olmaz sonu bu hikayenin Belki bir yön çizer, nasır ellerin Rüzgara sarılmış, bak yelkenlerin Hesaplar, kitaplar tutsaktı, kaptan 06.05.2020
Sayfa 128 - cinius yayınları·Kitabı okudu
Şiir
Ne Utanmaz Köpekleriz Edepsizlikte tekleriz
Memnun oldukları için, köleliğe itaat ediyorlar. Halk kendi özgürlüklerinin bu derece ayaklar altında çiğnenmesine nasıl katlanıyor?