Haluk Oytun Ünlü
@onsilversky
“ Bu dünyada nadiren
iki insan birbirini anlıyor...”
Goethe
Kuş ÖlümleriŞiir
"...Biz bu kitapları ne zaman okuduk ve niçin her satırını çizip notlar düştük kıyılarına.
Dünya upuzun bir çöl sanki, bir buzul kütlesi.
Karşılık bulamıyorsun aklıma düşen sorulara ve üşüşüp duruyor kırlangıçlar, üşüyorum. Bir yolcu hüznüyle geçip gidiyor ömrümüz.
Sesine bir esmerlik düşüyor parçalanıyor yüzün.
Kayıp gidiyor parmaklarımın arasından bir aşkı anlatmak için seçtiğim sözcükler....."
Reklam
gülüşün eklenir kimliğime
Gün biter gülüşün kalır bende
anılar gibi sürüklenir bulutlar.
Ömrümüz ayrılıklar toplamıdır
yarım kalan bir şiir belki de...
Aykırı anlamlar arayıp durma,
güz biter sular köpürür de
kapanmaz gülüşünün açtığı yara
uçurum olur cellat olur her gece.
Her gece yeniden bir talan başlar
acı ses olur, ses deli bir yağmur
eski bir eylüle gireriz böylece.
Sığındığım her yer adınla anılır
ben girerim, sokağı devriyeler basar.
Bir de gülüşün eklenir kimliğine.
Sayfa 30
SİZİN HİÇ BABANIZ ÖLDÜ MÜ?Şiir
Sizin hiç babanız öldü mü?
Benim bir kere öldü. kör oldum.
Yıkadılar aldılar götürdüler. Babamdan ummazdım bunu kör oldum.
Siz hiç hamama gittiniz mi?Ben gittim lambanın biri söndü
Gözümün biri söndü kör oldum
Tepede bir gökyüzü vardı yuvarlak Şöylelemesine maviydi kör oldum
Taşlara gelince hamam taşlarına
Taşlar pırıl pırıldı ayna gibiydi
Taşlarda yüzümün yarısını gördüm
Bir şey gibiydi bir şey gibi kötü
Yüzümden ummazdım bunu kör oldum
Siz hiç sabunluyken ağladınız mı?
Sayfa 29
AşkŞiir
Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git
Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler.
Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin
Oysa Allah bilir bugün iyi uyanmıştık
Sevgiyeydi ilk açılışı gözlerimizin sırf onaydı.
Bir kuş konmuş parmaklarıma uzun uzun ötmüştü.
Bir sevişmek gelmiş bir daha gitmemişti.
Yoktu dünlerde evelsi günlerdeki yoksulluğumuz.
Sanki hiç olmamıştı.
Oysa kalbim işte şuracıkta çarpıyordu.
Şurda senin gözlerindeki bakımsız mavi, Güzel laflı İstanbul'lar
Şurda da etin çoğalıyordu, dokundukça lafların dünyaların
Öyle düzeltici öyle yerine getiriciydi sevmek.
Ki Karaköy köprüsüne yağmur yağarken,
Bıraksalar gökyüzü kendini ikiye bölecekti.
GülŞiir
Gülün tam ortasında ağlıyorum.
Her akşam sokak ortasında öldükçe
Önümü arkamı bilmiyorum.
Azaldığını duyup duyup karanlıkta
Beni ayakta tutan gözlerini,
Ellerini alıyorum sabaha kadar seviyorum.
Ellerin beyaz tekrar beyaz, tekrar beyaz
Ellerinin bu kadar beyaz olmasından korkuyorum
İstasyonda tren oluyor biraz.
Ben bazan istasyonu bulamayan bir adamım
Gülü alıyorum yüzüme sürüyorum
Her nasılsa sokağa düşmüş
Kolumu kanadımı kırıyorum
Bir kan oluyor,bir kıyamet bir çalgı
Ve zurnanın ucunda yepyeni bir çingene
Reklam