Haluk Oytun Ünlü
@onsilversky
“ Bu dünyada nadiren
iki insan birbirini anlıyor...”
Goethe
SuskunŞiir
Sus, kimseler duymasın.
Duymasın ölürüm ha.
Aydım yarı gecede
Yeşil bir yağmur sonra…
Yağıyor yeşil.
En uzak, o adsız ve kimselersiz,
O yitik yıldızda duyuyor musun?
Bir stradivarius inler kendi kendine,
Yayı, reçinesi, köprüsü yeşil.
Önce bendim diyor ve sonra benim…
Ölümsüz, güzel ve çetin.
Ezgisidir dolaşan bütün evreni,
Bilinen, bilinmeyen ıssızlıkları.
Canımı, tüylerimi sarmada şimdi
Kendi rüzgarıyla vurgun…
Sarıyor yeşil.
Rüya, bütün çektiğimiz.
Rüya kahrım, rüya zindan.
Nasıl da yılları buldu,
Bir mısra boyu maceram…
Bilmezler nasıl aradık birbirimizi,
Bilmezler nasıl sevdik,
İki yitik hasret,
İki parça can.
Çatladı yüreği çakmaktaşının,
Ağıyor gök kuşaklarının serinliğinde
Çağlardır boğulmuş bir su…
Ağıyor yeşil.
Reklam
Tekmil ufuklar kışladı Dört yön, onaltı rüzgar Ve yedi iklim beş kıta Kar altındadır.
Kavuşmak ilmindeyiz bütün fasıllar Ray, asfalt, şose, makadam Benim sarp yolum, patikam Toros, Anti-toros ve asi Fırat Tütün, pamuk, buğday ovaları, çeltikler Vatanım boylu boyunca Kar altındadır.
Döğüşenler de var bu havalarda El, ayak buz kesmiş, yürek cehennem Ümit, öfkeli ve mahzun Ümit, sapına kadar namuslu Dağlara çekilmiş Kar altındadır.
Şarkılar bilirim çiğ tutmuş Resimler, heykeller, destanlar Usta ellerin yapısı Kolsuz, yarı çıplak Venüs Trans-nonain sokağı Garcia Lorca'nın mezarı, Ve gözbebekleri Pierre Curie'nin Kar altındadır. Duvarları katı sabır taşından Kar altındadır varoşlar, Hasretim nazlıdır Ankara.
Dumanlı havayı kurt sevsin Asfalttan yürüsün Aralık, Sevmem, netameli aydır.
Bir başka ama bilemem Bir kaçıncı bahara kalmıştır vuslat Kalbim, bu zulümlü sevda, Kar altındadır. Gecekondularda hava bulanık puslu Altındağ gökleri kümülüslü Ekmeğe, aşka ve ömre Küfeleriyle hükmeden Ciğerleri küçük, elleri büyük Nefesleri yetmez avuçlarına -İlkokul çağında hepsi- Kenar çocukları Kar altındadır.
Hatıp Çay'ın öte yüzü ılıman Bulvarlar çakırkeyf Yenişehir'de Karanfil Sokağında gün açmış Hikmetinden sual olunmaz değil "mucip sebebin" bilirim Ve "kafi delil" ortada...
Karanfil sokağında bir camlı bahçe Camlı bahçe içre bir çini saksı Bir dal süzülür mavide Al - al bir yangın şarkısı, Bakmayın saksıda boy verdiğine Kökü Altındağ'da, İncesu'dadır.
Sayfa 9
Yanlızlığın KapılarıŞiir
İlk şiirimi gözlerin için yazdım
Bir Haliç vapurunun buğulu camlarına
Çocuklar gibi sevdim seni, bekledim
Kimi gün adını bir çivi gibi çaktım ıslığıma
Kimi gün küçücük ellerimle yalnızlığın kapılarını taşladım
Senin yüzünden yedim ilk yumruğu
Şaraba, sigaraya senin yüzünden başladım.
Sen bir yapraktın benim ağacımda, kopardılar
Mavi kazaklı çocuk daha güzel ıslıklar çaldı sana
Büyük caddelerde büyük hayaller kurdunuz
Sonra bir tren çok uzaklara götürdü sizi
Beni yüreğimden vurdunuz.
Şimdi ben caddelerde, sokaklarda, köprülerde
Serseri bir rüzgar gibi yalnız ve umutsuz
Sensizliğin resmini çiziyorum kaldırımlara
Durup durup bulutlanıyor gözlerim
Sabırsız damlalar titiriyor kirpik uçlarımda
Gidip bir meyhaneye yıkıyorum kendimi
Birkaç bardak kırıyorum avuçlarımda
Bu korkunç yalnızlığı sen yıktın omuzlarıma
Sen kopardın beni insanlardan
Şimdi dalıp dalıp gidiyorsa gözlerim uzaklara
Bakışlarımda nöbet nöbet karanlıklar duruyorsa
Ve içimde dayanılmaz bir sızı
Mutluluğun en büyüğünü duyabilirsin artık
Düşürdün kaldırımlara göklerdeki yıldızı
Muammer Hacıoğlu
Muammer Hacıoğlu
Ernesto Che Guevara Motorsiklet Günlükleri
Sandalda,
Islak ayakların suda çırpınışları,
Geliyordu kulağıma,
Açlığın gölgesinin
Düştüğü yüzleri hissederken,
Kalbim o dilber ile sokak arasında
Salınıyordu bir sarkaç misali.
Beni onun gözlerinden,
Kollarından
Nasıl bir güç çözebilir beni
Gözyaşları bulutlarla
Örterken kederini,
Yağmurun ve pencere camının
Arkasında, haykırmayı başaramadı,
“Bekle” diye,
“Bekle, seninle geliyorum."
Miguel Otero Silva 
Motosiklet Günlükleri
Miguel Otero Silva Motosiklet GünlükleriReklam