Neden finalleri beceremiyoruz biz?
Sayın Akyüz'ün muhteşem kitaplarından bir tanesini bitirmenin heyecanı, hüznü ve tabiki final kısmından kaynaklı olarak sinirini yaşıyorum. Teşekkürler kısmını da sayarsak 623 sayfadan oluşan bu eser; çoğunlukla yoğun duygu içerir. Bir boşnak olmasak da Sırplara karşı bizi öfkelendirecek derecede içimize işleyecek şekilde işlenmiş bir eser.
Gelgelelim final kısmına... Sayın Akyüz 614 buçuk sayfa boyunca bizi heyecan ile "acaba buluşacaklar mı, buluşacaklarsa nasıl buluşacaklar, brbirlerinin yüzüne nasıl bakacaklar, her şey eskisi gibi olabilecek mi?" sorularını kafamızda kurdurup kurdurup da finali 2 buçuk sayfa yapamazsınız. Buna yazar siz olsanız dahi hakkınız kesinlikle yok. Okuyucu 617 sayfayı okumuş, o duyguya girmiş, sinir küpü olmuş dokunsanız ağlayacak bir mertebede dururken gelip de
"Bir baktı karşısında evet oydu. evet evet oydu... Hayır senin yüzüne bakamam Samir, hayır bakarsın Meyra..." diyerek bu kitabı bitiremezsiniz. Okuyucu 617 sayfa okumuş. Bir 10 sayfa daha okumaya bence hiç kimsenin itirazı olmazdı. verseydiniz o duyguyu millet salya sümük olsaydı bence harika olurdu.