"Never Let Me Go" Evet bir şarkıdır·272 syf.·İnceleme
10/10
2026 2. kitabı
Uzun bir aradan sonra tekrar inceleme yazmaya döndüm
Evet uzun zaman oldu lakin 
Aşk Köpekliktir için bir inceleme yazmayı unutmuşum. Gerçi geçen sene okuduğum bir kaç kitap için de yazmayı düşünmüşümdür.
Her neyse böyle gereksiz şeyler yazmamı kimse okuyacağını düşündüğüm için yazıyorum. Arada sırada kitabı birine tavsiye etmek istersem (ki kimse tavsiye ettiğim kitapları okumuyor) arada ne yazmışım diye incelemeye bakıyorum. Bu yüzden hızlıca bir inceleme yazmak isterim. Gerçi benim yazdığım inceleme değil yorumlama oluyor ama bunu bunun için bazıları para alıyor.
UYARI
Spoiler olur mu bilmiyorum ama ilk kısımları uzun zaman önce okuduğum için finali veya olacaklar hakkında bilgi vermem sadece olan bir şeyi üstün körü anlatacağım. Burada bir çok kez telif sınırlarını geçebilirim. Gerçi kimse okumayacağı veya anlamayacağı için problem yok
HADİ BAŞLAYALIM
The Island (Ada) filmi vardır orada insanların dna'ları ile kopyaların üretip karabors.. pardon yasal olarak ünlü veya politikacılar için yedek organ nakli gerçekleşiyordu. Niye bu filmi örnek verdim az buz hikaye benziyor. Film de bir kitaptan ilham alınmış lakin bu kitap olmadığını veya bu kitabın ondan ilham alıp almadığını bilmiyorum. Gerçi kitap de film de 2005 yılında basılmış. Hayır korkmayın hiçbir alakası yok film de kitap da ayrı hikaye hem 
Kazuo Ishiguro Japon olduğu için Michael Bay'in bağlantısı yoktur. Hmm? Michael Bay kim mi? Transformers film serisini çeken adam tabiki. Optimus Prime tüm Otobotlara seslendikten sonra Linkin Park New Divide şarkısı çalarken ekrana ismi gelince görmüş olmalısınız. Zaten bu kitabın 2010 yapımı bir filmi var "Never Let Me Go" evet kitap ile aynı isme sahip. Andrew Garfield örümcek adam Tommy'yi oynuyor. Tüh fazla samimi bir
Aşk Köpekliktir için bir inceleme yazmayı unutmuşum. Gerçi geçen sene okuduğum bir kaç kitap için de yazmayı düşünmüşümdür.
Her neyse böyle gereksiz şeyler yazmamı kimse okuyacağını düşündüğüm için yazıyorum. Arada sırada kitabı birine tavsiye etmek istersem (ki kimse tavsiye ettiğim kitapları okumuyor) arada ne yazmışım diye incelemeye bakıyorum. Bu yüzden hızlıca bir inceleme yazmak isterim. Gerçi benim yazdığım inceleme değil yorumlama oluyor ama bunu bunun için bazıları para alıyor.
UYARI
Spoiler olur mu bilmiyorum ama ilk kısımları uzun zaman önce okuduğum için finali veya olacaklar hakkında bilgi vermem sadece olan bir şeyi üstün körü anlatacağım. Burada bir çok kez telif sınırlarını geçebilirim. Gerçi kimse okumayacağı veya anlamayacağı için problem yok
HADİ BAŞLAYALIM
The Island (Ada) filmi vardır orada insanların dna'ları ile kopyaların üretip karabors.. pardon yasal olarak ünlü veya politikacılar için yedek organ nakli gerçekleşiyordu. Niye bu filmi örnek verdim az buz hikaye benziyor. Film de bir kitaptan ilham alınmış lakin bu kitap olmadığını veya bu kitabın ondan ilham alıp almadığını bilmiyorum. Gerçi kitap de film de 2005 yılında basılmış. Hayır korkmayın hiçbir alakası yok film de kitap da ayrı hikaye hem Kazuo Ishiguro Japon olduğu için Michael Bay'in bağlantısı yoktur. Hmm? Michael Bay kim mi? Transformers film serisini çeken adam tabiki. Optimus Prime tüm Otobotlara seslendikten sonra Linkin Park New Divide şarkısı çalarken ekrana ismi gelince görmüş olmalısınız. Zaten bu kitabın 2010 yapımı bir filmi var "Never Let Me Go" evet kitap ile aynı isme sahip. Andrew Garfield örümcek adam Tommy'yi oynuyor. Tüh fazla samimi bir
Kitapta Optimus Oloop adında bir istatistikçinin, normal yaşantısına göre farklı geçen bir günü anlatılıyor. Op Oloop takıntı düzeyinde titiz ve düzenli bir Finli istatistikçidir. Böyle olunca da çevresindeki her şeyi matematik ve sayılar olarak görmekte ve her gününü planlamakta, çizgisinin dışına çıkmamaktadır. Çıktığı zamanda büyük bir rahatsızlık duyar. Kitapta bahsi geçen gün de her gün gibi başlasa da çizgisinden şaşmasına sebep olan bir kaza Op Oloop'ın düzenini altüst edecektir.
Herkesin okuyabileceği akıcı kitaplardan değil. Edebi,felsefi ve psikoloji yönüyle okurken zorlayan bir kitap. Tam kitap sardı derken, birden gene ne olduğunu anlamaya çalışmakla buluyorsunuz kendinizi.
Oldukça zorlu bir okuma oldu.
Reklam
Puan vermedi·240 syf.·
2024 39. kitabı
DİPÇE :
Baş döndürücü kelime oyunları ve akıcı olmayan nüktedanlığıyla okuru yer yer zorlayan Fılloy, Op Oloop özelinde eskantrik bir karakter yaratıyor ve kendiliğindenliğe karşı bir tutumun delilik sınırlarında dolaştırıyor.
Zira Op Oloop kelimenin tam anlamıyla bir yöntem insanıdır.Masası istatikler, anketler ve raporlarla; duvarları grafiksel tablolar ve diyagramlarla doludur. Rutinini dakika dakika planlanlayan, belirlediği çizginin dışına zihinsel olarak da fiziksel olarak da hiçbir vakit çıkmayan mükemmel bir makine gibidir.
Fakat kitapta geçen 20 saatlik dilimde olmayacak bir şey olur küçük bir trafik kazası nedeniyle Op Oloop katılacağı yemeğe geç gitmek zorunda kalır.
Rutininin önceden belirlenmiş normlarını ihlal eden bu doğaçlama eylem Op Oloop'un bütün sistematiğini altüst eder ve okur tüm felsefik konuşmalar eşliğinde tutkuyla biçimlenmiş bir düzenin yıkılışına şahit olur. Aşk sevgi mutluluk ve toplumsal sorunlar zembereği boşalmış bir zihnin anlatımıyla farklı bir boyutta ve ironik bir tatla okura sunulur.
Fılloy, Freud'un takdirini kazanan bir yazar olarak anılıyor. Özellikle İspanyolca'ya kazandırdığı 6000 palindroma ve bu türe düşkünlüğüne bakarsak Optimus Oloop ile Filloy'un bilinçaltı sohbetlerinde sıkça bir araya geldiklerini söyleyebiliriz.
Op Oloop farklı bir okuma deneyimi sunuyor. Meraklısına keyifli okumalar dilerim. Esen kalın.
Karakterin (stadigraf olması) gün içerisinde kendi belirlediği bir rutin ile ilgili olaysal bir durum okuyacağım yanılgısı, daha ilk sayfalarda 'ne okuyorum ben şimdi' dedirtti. Mesleki edinimleri, hayat düzenine entegre olmuş bir karakter, günlük planını yaşıyorken, birden beklenmedik bir kaza gerçekleşir ve yarattığı düzen tepetaklak olur. Op Oloop gerçeklik ve boşluk arasında hezeyanlar yaşıyor, böylece akılda kalıcı oldugu kadar saçma bir karakteri okur gibi hissediyorsunuz. Okurken buraya kadar sorun yoktu, ne zaman sevdiği kadını görmeye gitti, işte o noktadan sonra bazı cümleleri iki kez okumaya, bazılarını ise alakasız bulmaya başladım. Evet psikolojik ve felsefi bir alt metin var ama üstüne oturmayan bir durum hissediliyor. Hiç okurken keyif almadım diyemem, özelikle yemek davetinde eleştirilen, hatta farklı bakış açıları ile irdelenen konular oldukça ilgi çekiciydi. (Optimus Opoloop, başka bir kitapta ilginç bir karakter olabilir demişti Derya gerçekten aynı fikirdeyim.) Bu yazar, konu seçimi ve yazım tarzıyla kendi coğrafyasında oldukça ilgi çekmiş ve ödüller almış. Belki ilerde tekrar şans verilmesi gerekiyordur.