Kimsenin olmamışlığını kaldıracak yaşı çoktan geçtim.
Artık ne birini tamamlamak istiyorum ne de yarım kalanlara kendimi yamamak… Yorgunum; ama en çok da huzura dönük bir yorgunluk bu. Fazlasıyla huzur insanıyım artık; nerede huzur varsa oradayım... Dağ yamaç hiç fark etmez, bir insanın içi de olabilir, bir insanın sessizliği de…
Yeter ki içimdeki gürültüyü sustursun.
SARYA
SARYA
Öyle bir yerdeyim ki, düşsem her şey bitecek, düşmesem her gün biraz daha eksiliyorum. İnsan bazen uçurumun kenarında değil de kendi içinde asılı kalıyor; ne yere çarpacak kadar cesur, ne geri dönecek kadar sağlam. Ben de oradayım işte; yaşamakla ölmek arasında değil, ikisinin de insanı aynı sessizlikle tükettiği o karanlık aralıkta.
Diyojen
Diyojen
Hani bir evre vardır ya toparlanmaya çalıştıkça diğer taraftan dökülür sıkı sıkıya tuttuğun şey elinde tuz buz olur kırıklarını birleştireyim dersin daha çok dağılır tam olarak oradayım işte ..”
"Sığamıyorum,
taşamıyorum,
gidemiyorum,
kalamıyorum,
ne oradayım ne burada,
ne bir şeyim ne öbürü..."
Gel hatıralara maczup,
Anılar olsun renkli rüyalar.
Bir şiir tutturur gideriz mum ışığında,
Bu kalp belki de aşkın kayıp şehri.
Allah duyar seni ve benim gibisini,
Dudağım nemlenmiş tanışmış gibi.
Gülüşlerin özgürlük devasa biraz,
Bayramlar var gülüşlerinde.
Ben yangınlar içinde porselen bir ruhla,
Gel beni yapıştır uzun metrajlı hayatlarla.
Evet bu benim ince dokunuşum dünyaya,
Gel parmaklar buluşsun bari.
Yaşım gelip geçiyor rast gelmesek bile,
Zaten dualar kabul olmaz benim gibi divaneye.
Evet bende bayağıdır eksik var,
Yollarım yıllarımla kasvetli.
Sakince yazıp duruyordum bu satırları,
Uykulara dem olmuştu gözleri alaz alaz bana.
Yaşanmak, yaşayabilmek sadece seninle bir güzel,
Yüz hatların hep enteresan güzel.
Gel ben aşka meczup birisi,
Yıllar ömürden giderken hep bal gibi.
Türküsünde, sazında hep bir nefes almaca,
Bana seni anlat işleye işleye...