Selamlar herkese, Doğu Ekspresinde Cinayet (Murder on the Orient Express) yazardan okuduğum ilk kitap. Elbette yazarı çok duydum, sağolsunlar çok da önerdiler ancak bir türlü okumak nasip olmamıştı. Geçen gün bir öneriyle bu kitabı aldım ve yoğun bir ders çalışma-sınav haftasından sonra kısa, akıcı, heyecanlı olacağını umarak bu kitaba başladım. Gerçekten rs'da olan, kafası dolu olup rahat bir kitap okumak isteyen herkese tavsiye ederim. Cidden dili çok ÇOOOOK akıcı. Anlatım çok basit, düz yazılmış asla kafa yormuyor. Sadece akışta gidiyorsunuz, herhangi bir çaba istemiyor. Sadece yazarı ilk defa okuyan biri olarak kendi şaşkınlığım şu oldu; bana anlatım basit denmişti ama bu kadar az derinliği olup cidden anlatımın dümdüz olacağını düşünmemiştim. Mesela Poirot karakteri dümdüz yazılmış. Yani bu karakter muzip mi, sinsi mi, sakin mi, nasıl bir insan, nasıl bir karakter onu anlatımdan çözemedim. Haliyle o kadar etrafta dönen meşhur Dedektif Hercule Poirot'u okumuş ama pek tanıyamamış hissediyorum. Elbette bu ilk okuyuşum ve bu kitap serinin 10. kitabı bundan kaynaklı karakter özelliklerine daha az değinilmiş, kısa geçilmiş de olabilir ya da yazarın anlatımı, tarzı bu da olabilir. Bilemiyorum, okudukça öğreneceğim. Sonu ise o kadaaaar güzeldi kiii, o kadaaaar kalbime dokundu kii anlatamam. Goodreads yorumlarında biri sonunun çok güzel olacağını anlatmış cidden az bile demiş! Çok güzel, anlamlı ve hüzünlüydü. O son benim için 10 puan! Ben sadece kitabın daha derin yazılarak, okuru iyice sarsmasını ve o var olan sarsıcı, güzel sonun böylece daha da patlamasını, ışıldamasını isterdim. Belki fazla fazla detaylı kitaplar okuduğum için böyle hissetmiş olabilirim. Başkasına gayet yeterli de gelebilir. Ama bu son yazarı bir daha okurum dedirtti bana. Ve dil çok rahat ya 'Ak
Doğu Ekspresi’nde Cinayet” (Murder on the Orient Express) benim için gerçekten efsane bir okuma deneyimiydi
Başından sonuna kadar o klasik Agatha Christie zekâsı hissediliyor. Hercule Poirot’un o sakin ama her detayı yakalayan tavrı resmen “ben her şeyi çözerim” diye bağırıyor Ama olaylar öyle bir ilerliyor ki, sürekli “tamam katil bu” diyorsun, sonra bir bakıyorsun hoop tamamen yanlışsın!
Trenin karlar yüzünden mahsur kalması da hikâyeye ayrı bir gerilim katıyor O kapalı ortam, herkesin şüpheli olması… resmen paranoya gibi. Her karakterin ayrı bir hikâyesi var ve hiçbirine tam güvenemiyorsun.
Sonu ise… gerçekten şaşırtıcıydı. Yani klasik “katil kim?” olayından çok daha farklı bir yere bağlanıyor. Bitirince bir süre kitabı kapatıp düşünüyorsun
Kısacası:
Akıcı
Zekice kurgulanmış
Sürpriz sonlu
Klasik polisiye sevenler için tam bir başyapıt
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Doğu ekspresini Kars'tan başlayıp İstanbul'da biten tren olarak düşünmüştüm bu Orient Express galiba İstanbul'dan başlayıp Avrupa'ya gidiyor ama sorun değil Toros ekspresi'nde başlıyor hikaye. Kurgu olarak çok iyi, zekice hazırlanmış. Eğer sonuç bölümünü okuyana kadar çok saçma bu kadar tesadüf olmaz diye düşünüyordum, günümüz aynı kategorideki hikayelerin sonu gibi tam bir ters köşe değil tahmin edilemeyecek bir son demek daha doğru olur. İyi yönü şu ki -burası spoiler içerir- kimden şüphelendiysem katil o çıkmış oluyor.
Gerçek bir olaydan esinlenerek kaleme alınmış "Murder on the Orient Express" (Doğu Ekspresinde Cinayet), Agatha Christie'nin dünya çapında en sevilen polisiye romanlarından biridir. Christie, bu romanında insan karakterinin derin noktalarına inip adalet ışığını aramaya çalışmaktadır.
Belçikalı dedektif Hercule Poirot'un bindiği trende beklenmedik şekilde gerçekleşen cinayet en az dışarıdaki kar fırtınası kadar soğuk bir etki yaratıyor okura.
Çeşitli cinayet delilleri, yolcuların sorgulanmaları ve her bir karakterin yansıttığı farklı statüler kitabı oldukça çekici kılıyor.
Cinayetin nasıl işlenmiş olabileceğini, suçluyu / suçluları olay akışının içine dahil olup yazarla birlikte siz de keşfediyorsunuz. Bir polisiye romanının da ötesinde felsefi derinliğe sahip bir eser.
Hem yazarın kullandığı dil hem de olay akışı o kadar iyi kurgulanmış ki okur hiç sıkılmadan her detayı merakla takip edebilir.
Cinayetin çözümüne yaklaştıkça artan heyecan ve gerilim duygusu da oldukça etkileyiciydi.
Şaşkınlık duygusu içinde bitireceğiniz bir polisiye romanı olduğunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim.
Türkçe baskısını okurken bayıldığım bu kitabın orijinal dili olan İngilizce basımını da okuma fırsatı elde ettiğim için çok mutluyum.
Şiddetle tavsiye ediyorum.
Pera Palas: Beyoğlu’nun Batılılaşma Hikâyesi adlı kitap, İstanbul’un en ikonik yapılarından biri olan Pera Palas Oteli’ni merkeze alarak Beyoğlu’nun ve dolayısıyla Osmanlı’dan Cumhuriyet’e geçiş sürecinde İstanbul’un batılılaşma serüvenini ele alıyor. Kitap, 180 sayfalık bir tarih incelemesi olarak, Pera Palas’ın sadece bir otel olmaktan öte, bir dönemin sosyal, kültürel ve politik dönüşümünün sembolü olduğunu vurguluyor.
Öztürk, akıcı ve sürükleyici bir üslupla, otelin 1895’teki kuruluşundan itibaren Osmanlı’nın son dönemlerinde ve Cumhuriyet’in ilk yıllarında Beyoğlu’nun nasıl bir batılılaşma merkezi haline geldiğini anlatıyor.
Kitapta, Pera Palas’ın, Orient Express yolcuları için inşa edilmiş lüks bir mekan olmasının yanı sıra, batıya öykünen bir toplumun ruh halini yansıtan bir sahne olduğu belirtiliyor. Vals ve tango gibi batılı danslarla başlayan bu süreçte, zamanla 'Kaşık Havası' ile yerel kimliğin yeniden yüzeye çıktığı gibi çarpıcı gözlemler, dönemin kültürel ikilemlerini başarıyla ortaya koyuyor.
Kitap, tarihi bir anlatıyı hikâyeleştirerek sunarken, Beyoğlu’nun nostaljik mekanları (Markiz, Lebon, Tokatlıyan gibi) üzerinden bölgenin alafranga yaşam tarzını ve bu tarzın zamanla dönüşümünü de inceliyor. Öztürk’ün çalışması, sadece tarih meraklıları için değil, İstanbul’un kültürel geçmişine ilgi duyan herkes için keyifli ve bilgilendirici bir okuma sunuyor.
Ancak, kitabın daha çok popüler bir anlatım tarzına yaslanması nedeniyle, derin akademik analiz bekleyen okurlar için biraz yüzeysel kalabilir.
Genel olarak, İstanbul’un batılılaşma sürecine dair sade ama etkileyici bir perspektif sunan bu kitap, özellikle Beyoğlu’nun tarihine meraklı olanlar için önerilir.
İyi okumalar..
Murder On The Orient ExpressEdebiyat
Murder on the Orient Express is a work of detective fiction by English writer Agatha Christie featuring the Belgian detective Hercule Poirot. Its Turkish name is Doğu Ekspresinde Cinayet. The writer began to write this novel in Istanbul Pera Palace Hotel. In that hotel, her room is not rented as she used that room to write this detective fiction. The opening chapters of the novel take place primarily in Istanbul. The Orient Express is stopped by heavy snowfall. Hercule Poirot gets telegram and he is also on the way back to London. Ratchett has been receiving death threats; recognizing Poirot, he tries to hire him for protection. Poirot, repulsed by Ratchett, refuses. Poirot is a friend of Mr. Bouc who is the owner of the train. The next morning, with the train still stalled, Bouc informs Poirot that Ratchett has been murdered and the murderer is still aboard, having no way to escape in the snow. As there are no police onboard, Poirot takes up the case. There are some clues and he investigates it among 12 people. The body has twelve stab wounds, the window had been left open, a handkerchief with the initial "H", a pipe cleaner, a flat match different from the ones Ratchett used, and a charred piece of paper with "member little Daisy Armstrong" written on it. While he is searching for the murderer we learn new things and Poirot prepares some traps for them. We learn that the victim's real name is Cassetti who killed some family members and we try to interrogate the meaning of justice. I won't tell about the killer. We guess and wonder about the murderer but the writer throws us a curve. The author has many artifacts about detective fictions. We have Ahmet Ümit who is also good at detective novel. There are some movies about this novel and I am going to watch the latest