Gök öyle yıldızlıydı, öyle aydınlıktı ki, ona bakınca insan ister istemez kendi kendine soruyordu: Böyle bir göğün altında huysuz ve kaprisli insanlar yaşıyor olabilir mi gerçekten?
'Öyle bir yara ki üzerinden ne kadar Zaman geçerse geçsin genede canını yakar. Öyle bir yara ki iyileştiğinde bile kanar. Bir daha gülemeyeceğini, asla hafiflemeyeceğini sanarsın. Karanlıkta el yordamıyla ilerler gibi akar hayat... Önünü görmeden , yönünü bilmeden , sadece şu anı kurtararak...: