Öz'ünü aşmaq üçün·372 syf.·
10/10
2026 10. kitabı
Kitab Ağalar Məmmədovun çoxsaylı məqalələrinin ümumi toplusundan ibarətdir və açığı, nə bu kitabdan, nə də Ağalar Məmmədovdan xəbərim var idi. Açığı, kitabın kontentindən çox daşıdığı mənəvi dəyəri nəzərə alaraq, 10/10 verməyim qaçınılmaz idi, çünki maraq dairəmə uyğun olaraq hədiyyə olunmuşdu, yəni ki, mənə uyğun və uğurlu hədiyyə idi deyə 10/10 düşür.
Əsasən fəlsəfi mövzular əhatəsində qələmə alınıb, ən çox diqqətimi çəkənlər din/islam, ekzistensializm və siyasət mövzuları oldu. İllər əvvəl qələmə alınmış məqalələrin günümüz problemləri ilə səsləşdiyi məqamların çox olması məyus edici idi. Cəmiyyətimizin (müşahidələrimə əsasən) əvvəlki dövrlərə nisbətən daha tolerant olduğunu düşünürəm və bu bir qədər yeni generasiyanın yeni ailə modeli yaratması ilə bağlıdır. "Köhnə düşüncəli azərbaycan kişisi/qadını" yeni generasiyalarla əvəzlənir, zəncirlər qırılır, insanların fərqindəliyi artır.
Kitab və filosof barəsində araşdırarkən qarşıma o qədər bir-birinə zidd örnəklər çıxdı ki. Filosofa qarşı münasibət də bir-biri ilə ziddiyyət təşkil edir, ya fikirləri bəyənilir və sevilir, ya da lənətlənir. Düşünürəm ki, bu sırf səsləndirdiyi fikirlərin özü ilə bağlıdır, çünki onlara qarşı neytral qalmaq mümkün deyil və hər insanın həyatının bir dönəmində düşündüyü və ya düşünməli olduğu fikirlərdir. Məsələn, ölüm məqaləsi – məni dərindən sarsan bir məqalə oldu. Ağalar Qut qeyd edir: "Ölüm individualdır, hər kəs özü təcrübə etməlidir." Bildiyin bir faktı kimsə yenidən xatırladanda gözünün önündəki bir şeyi görə bilirsən, gözün açılır. Ölüm üzərinə düşünməkdən qaçırıq, bəzən ölümü xatırladan dindən də qaçırıq, dinə yalnız çarəsizlik anlarında və ya yenə başqa birinin ölümü vasitəsilə üz tutub yada salırıq. Kim öləcəyini xatırladan bir vasitəni həyatının mərkəzinə qoymaq istəyər ki?
Kitaba yeni başladım ve daha başından fark ettiğim şey şu oldu; birileri çok düşünür kitabını yazarlar ,analiz gücü derler, zeki derler; biz çok düşününce overthinker oluyoruz harika.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bu tip kitaplar benim gibi overthinker mağdurları için bir nevi yemek niyetinde olduğu için ben okurken keyif alıyorum.Uzun zamandır açlık çekiyorum.Doyurucu bir insanla muhatap olmayalı epey oldu.Neyse ki bazı kitaplar bu açlığımı az da olsa bastırıyor.Zihnimi açmayan, bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olan birde bunla benimkini de bulandıracağını zanneden tek gayesi geldiği nüfus ve meta olanlarla muhatap oldum uzun bir süre.Zihnen ve kalben aşırı yorgunum.Marcus kitabı hümanist bir bakış açısıyla yazmış diye düşünüyorum.Sıkıntılı olan tek kısım ölüm fikrini çerez yemek gibi basite indirmiş.Roma dönemini aşırı derece merak ediyorum.Birçok roma dönemi eserini ziyarete gittim daha da gideceklerim olacak.Bu döneme ait güzel kitap önerilerine açığım sevgili okurlar.
Kitap Jason'ın kendini hafızasını kaybetmiş bir şekilde yanında en yakın arkadaşı ve sevgilisi olduğunu iddia eden iki çocukla birlikte bir okul otobüsünde bulmasıyla başlıyor. Daha sonra melez olduklarını öğrenip 
Percy Jackson ve Olimposlular serisinden hatırladığımız "Melez Kampı"na gidiyorlar. Kampta değişiklikler olduğunu ve tanrıların sözlerini tuttuğunu görüyoruz fakat kampta büyük bir sorun var:Percy Jackson kayıp. İlerleyen bölümlerdeyse Jason, Piper ve Leo'nun görevine tanıklık ediyoruz. Önceki kitaplardan daha yavaş geçse de ben kitabı sevdim. Seri ilerledikçe daha heyecanlı bir hale geleceğini tahmin ediyorum. Biraz da anlatmayı en sevdiğim bölümden yani karakterlerden bahsedeyim.
(Hafif spoilerler olabilir)
~Öncelikle Piper hakkında ne düşünsem bilemiyorum. Yani bazen sevecek gibi oluyorum ama bazı sahnelerde gerçekten çok kötü. Hele sahiplenilme sahnesi "Annem beni sahiplendiği için saçım, makyajım çok güzel görünüyor; üstümde bir elbise var. Hayır, böyle bir şey nasıl olabilir, çok güzel gözüküyorum." falan gibi tepkiler veriyor. Pint'te onun bakış açısının wattpad kızı gibi olduğunu söyleyen bir pin vardı. Katılmamak elde değil gerçekten. Yani bazen de seviyorum ama ne düşünmem gerektiğini cidden bilmiyorum.
~Jason'ı sevdim. Yani sevmemek elde değil bence. Ama fandom içinde geçirdiğim vakitlerde bana biraz underrated geldi. Percy'nin sıkıcı hali falan olduğunu düşünüyorlar ama bence kendi başına müthiş bir karakter. Thaila'yla olan hikayesi özellikle... Bence serideki en üzücü hikayelerden. Yani daha 2 yaşında ablasından zorla ayırıyorlar. Annesi başka bir hikaye zaten, neyse. Ayrıca cesur, kesinlikle iyi bir insan ve arkadaşları için her şeyi yapabilir. Bilmiyorum, ben şahsen kendisini sevdim.
~Ve son olarak Leo yani güncel profil fotoğrafım. Değişik bir şekilde kendisini
Percy Jackson ve Olimposlular serisinden hatırladığımız "Melez Kampı"na gidiyorlar. Kampta değişiklikler olduğunu ve tanrıların sözlerini tuttuğunu görüyoruz fakat kampta büyük bir sorun var:Percy Jackson kayıp. İlerleyen bölümlerdeyse Jason, Piper ve Leo'nun görevine tanıklık ediyoruz. Önceki kitaplardan daha yavaş geçse de ben kitabı sevdim. Seri ilerledikçe daha heyecanlı bir hale geleceğini tahmin ediyorum. Biraz da anlatmayı en sevdiğim bölümden yani karakterlerden bahsedeyim.
(Hafif spoilerler olabilir)
~Öncelikle Piper hakkında ne düşünsem bilemiyorum. Yani bazen sevecek gibi oluyorum ama bazı sahnelerde gerçekten çok kötü. Hele sahiplenilme sahnesi "Annem beni sahiplendiği için saçım, makyajım çok güzel görünüyor; üstümde bir elbise var. Hayır, böyle bir şey nasıl olabilir, çok güzel gözüküyorum." falan gibi tepkiler veriyor. Pint'te onun bakış açısının wattpad kızı gibi olduğunu söyleyen bir pin vardı. Katılmamak elde değil gerçekten. Yani bazen de seviyorum ama ne düşünmem gerektiğini cidden bilmiyorum.
~Jason'ı sevdim. Yani sevmemek elde değil bence. Ama fandom içinde geçirdiğim vakitlerde bana biraz underrated geldi. Percy'nin sıkıcı hali falan olduğunu düşünüyorlar ama bence kendi başına müthiş bir karakter. Thaila'yla olan hikayesi özellikle... Bence serideki en üzücü hikayelerden. Yani daha 2 yaşında ablasından zorla ayırıyorlar. Annesi başka bir hikaye zaten, neyse. Ayrıca cesur, kesinlikle iyi bir insan ve arkadaşları için her şeyi yapabilir. Bilmiyorum, ben şahsen kendisini sevdim.
~Ve son olarak Leo yani güncel profil fotoğrafım. Değişik bir şekilde kendisini
10/10
2025 16. kitabı
abi gerçekten çok az iyi gay kitabı var ve bu kesssinlikle ama çok kesinlikle onlardan biri. kitabını konusu basitçe 24 saat içinde öleceğini öğrenen iki çocuğun birbirini bulması ve 24 saatini birlikte geçirmeleri. belki birbirleri sayesinde kendilerini bulması.
okurken size aşırı sorgulatıyor, cidden 24 saat içinde öleceğinizi bilme ihtimaliniz olsa mesela, bunu ister miydiniz? bi yandan evet diyorum çünkü belki de bu en çok yapmak istediğim ama çok zamanım var edasıyla sürekli ertelediğim şeyleri yapmamda etkili olabilir ama bi yandan hayır çünkü muhtemelen bunu öğrendiğim an ilk 24 saatim ağlayarak geçecek. burdan sonrası spoiler olabilir, okumak isterseniz aşağıya inmeyin.
benim salaklık gereği -evet, kitabın ismine rağmen sonunda ölmeyeceklerine, bir yolunu bulup sonsuza dek yaşayacaklarına falan inanmıştım. bari diğer dünyads bulsalardı birbirlerini, bunu okusaydık çok geç oldular. ÇOK GEÇ OLDULAR. ayrıca 17 yaşında ölmek gerçekten haksızlık.
rufusun bisiklet aşkı, mateo'nun ev kuşu ve overthinker halleri, bu halleriyle rufusla oluşturdukları zıt karakterleri.. rufusun aşık olduğunda dönüştüğü başkalaşım ve elbette american pie söyleyip dans ettikleri öpüştükleri.... o anlar.
rufus ve mateo gerçekten hayatıma kattığınız anlam ömrüm boyunca peşimi bırakmayacak YAZARDAN İKİNCİ KİTABI BEKLİYORUM UTANMAZCA. DİRİLT ŞUNLARI YA DA BAŞKA EVRENDEN FALAN YAZ. NOLCAK SANKİ. neden lanet olası mateo neden çay yapmaya kalktın o yataktan sevgilinin yanından amk bok mu vardı rufusu bırakıp kalktın NEDEN AYNI ANDA ÖLMEDİLER SANKİ RUFUS NEDEN ACI ÇEKMEK ZORUNDAYDI BU KADAR
sinirlerimi daha da bozmadan ve çirkinleşmeden sonuna geliyorum. zira benim bu isyanlar bitmez. yine de siz okuyun okutturun. 10/10
Oxumalısan!
Bəzən böyük problemin həllini böyük şeylərdə görsək də əslində yolu kiçikdən keçir. Müəllifin dediklərində də bu öz təsdiqini tapır: “Vesvesede bir insanın yapması gereken şey hiçbir şey yapmamasıdır.” Absurd səslənsə də, onun üçün verdiyimiz mücadilə əslində şeytanı ruhlandıran əsas vasitədir.
Əsərdə qarşılaşdığım hissələrin çoxu gündəlik həyatımdan tanış idi. Çünki “overthinker” olmağıma məruz qoyan fikirlərin cavabı ilə kitabda qarşılaşdım. Yəni, şişirdilməyə və hər kəs tərəfindən oxunulması mütləq olan bu əsərin fikirlərimizə doğru rəhbər olduğunu düşünürəm. İnsanlara qarşı gələn hər hissin səndən olmadığını və bəzən o hissləri kiçik bir uşağın şıltaqlığı kimi görüb yola verməyi bacarmalısan.
Çox çox nüansla qarşılaşdım, onları yazmaq yerinə kitabı tövsiyə etməyin daha doğru olduğunu düşünürəm….