İsmi evrende küçük bir gezegene verilen, kitabının büyük bir üne kavuştuğunu yıllar sonra öğrenen yazarın kaleminden iki ayrı bölüm şeklinde yazılan ve bu şekilde yazılmasının ne kadar doğru olduğunu gördüm kitabı okurken. Aynı kişinin gece ve gündüz kadar farklı kişiliğini ve kişiliğindeki değişimin sebebini aktarıyor yazar.
Yalnızlık ve fedakarlık.Edebiyat
Ovod, bireysel acının ve hayal kırıklıklarının insanı nasıl köklü bir dönüşüme sürüklediğini anlatan çarpıcı bir romandır. Arthur Burton’ın yaşadığı ihanetler ve inanç çatışmaları, onu sessiz ama keskin bir devrimci kimliğe taşır.
Eser; din, vicdan ve özgürlük kavramlarını sorgularken devrimin romantik değil, bedeli ağır bir yol olduğunu gösterir. Ovod’un ironisi ve suskunluğu, yüksek sesli isyanlardan daha etkili bir direnişe dönüşür.
Kahramanlık anlatısından çok, yalnızlık ve fedakârlık üzerine kurulu bu roman, okurun zihninde uzun süre iz bırakır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Əsas qəhrəman Artur Berton adlı gəncdir. Acı təsadüf nəticəsində anasının və din müəllimi Montenellinin xəyanətini öyrənir, bu da onu inancından döndərir. Uzun zaman ortadan qeyb olur və daha sonra, İtaliyanın azadlığı uğrunda fəaliyyət göstərən gənclər hərəkatının üzvü Felix Rivares olaraq ortaya çıxır. Əsər trilogiyadır 2 və 3-cü cildləri də mövcuddur.
“Ovod” sadəcə bir inqilab hekayəsi deyil.
Burda insanın iç dünyası, ağrısı, inancı və azadlıq istəyi var.
Bəzən oxuyanda qəhrəmanın gücünə heyran qalırsan, bəzən də onun ağrısını özündə hiss edirsən.
Mənə görə, bu kitab insanın dəyişimi və inamın nələrə çevrilə biləcəyinin simvoludu.
Sadə adamların kitabla dəyişən həyatı
Puan vermedi·124 syf.··
Beğendi
·2025 70. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 28 Eylül 2025 18:09
Kitabda axtarır, tapır bizim qız
Öz can yanğısını, xəyallarını.
Aleksandr Puşkin
Kitabxanaçı Ülkərin kəndə gəlişi, oradakı gənclərin, habelə yaşlıların kənd-şəhər problemləri, kənddə mədəniyyətin yüksəlişi, bu sadə insanların şəxsi həyatında kitabın yeri və təsirinin geniş şəkildə öz əksini tapdığı bir poema. Yazıldığı dövrün tələblərinə də kifayət qədər cavab verən bu əsər haqqında fikir bildirməzdən əvvəl nə yaxşı ki, şairin vəsiyyətinə rast gəldim.
Vahabzadənin 2008-ci ildə nəşr olunan on iki cildlik əsərlərinin 1-ci cildinin giriş hissəsində müəllifin öz imzasıyla yazılan yazıda belə bir qeydi var: "2001-ci ildən ilk çap olunan şeir kitabçalarımda (içərisində "Sadə adamlar" da var) gedən şeirlərimə yad gözü ilə baxdım. Etiraf edim ki, burada həm dövrün tələbi, həm də dil-üslub baxımından xeyli xətalarla üzləşdim. Əlbəttə, bunlar gənc qələm sahibinin naşılığından doğan xətalardır. Buna görə də, şeirlərin və poemaların bir qismindən tamam imtina etdim. Bir qismini isə dil baxımından bir qədər işlədim. Amma naşılıqdan və qələmin hələ bişməməsindən irəli gələn üsluba toxunmadım.
Gələcək tədqiqatçılarımdan böyük bir xahişim var:
yuxarıda adlarını çəkdiyim kitablarımdan çıxartdığım şeir və poemalarımdan müəllif olaraq mən imtina etdiyim kimi, onlar da imtina etsin və onları tədqiqatlarına cəlb etməsinlər. Əks təqdirdə, onlar mənim ruhumu incitmiş olarlar. Çünki vəsiyyət hər kəs üçün müqəddəs olmalıdır."
Bütün bunlarla yanaşı, poema əsl kitabsevərlərin ürəyindən xəbər verir. İnsanın içini isidən sadə kənd həyatı köhnə Azərbaycan filmləri təsiri bağışladı mənə. Kitabxanaçılığın məsuliyyəti, Ülkərin öz işini sevməsi və ətrafındakı insanlara da peşəsini sevdirməsi, kitablar haqqındakı tanış məlumatlar, "Ovod", "Yevgeni Onegin", "Muğan", "Başsız
Aleksandr Puşkin
Kitabxanaçı Ülkərin kəndə gəlişi, oradakı gənclərin, habelə yaşlıların kənd-şəhər problemləri, kənddə mədəniyyətin yüksəlişi, bu sadə insanların şəxsi həyatında kitabın yeri və təsirinin geniş şəkildə öz əksini tapdığı bir poema. Yazıldığı dövrün tələblərinə də kifayət qədər cavab verən bu əsər haqqında fikir bildirməzdən əvvəl nə yaxşı ki, şairin vəsiyyətinə rast gəldim.
Vahabzadənin 2008-ci ildə nəşr olunan on iki cildlik əsərlərinin 1-ci cildinin giriş hissəsində müəllifin öz imzasıyla yazılan yazıda belə bir qeydi var: "2001-ci ildən ilk çap olunan şeir kitabçalarımda (içərisində "Sadə adamlar" da var) gedən şeirlərimə yad gözü ilə baxdım. Etiraf edim ki, burada həm dövrün tələbi, həm də dil-üslub baxımından xeyli xətalarla üzləşdim. Əlbəttə, bunlar gənc qələm sahibinin naşılığından doğan xətalardır. Buna görə də, şeirlərin və poemaların bir qismindən tamam imtina etdim. Bir qismini isə dil baxımından bir qədər işlədim. Amma naşılıqdan və qələmin hələ bişməməsindən irəli gələn üsluba toxunmadım.
Gələcək tədqiqatçılarımdan böyük bir xahişim var:
yuxarıda adlarını çəkdiyim kitablarımdan çıxartdığım şeir və poemalarımdan müəllif olaraq mən imtina etdiyim kimi, onlar da imtina etsin və onları tədqiqatlarına cəlb etməsinlər. Əks təqdirdə, onlar mənim ruhumu incitmiş olarlar. Çünki vəsiyyət hər kəs üçün müqəddəs olmalıdır."
Bütün bunlarla yanaşı, poema əsl kitabsevərlərin ürəyindən xəbər verir. İnsanın içini isidən sadə kənd həyatı köhnə Azərbaycan filmləri təsiri bağışladı mənə. Kitabxanaçılığın məsuliyyəti, Ülkərin öz işini sevməsi və ətrafındakı insanlara da peşəsini sevdirməsi, kitablar haqqındakı tanış məlumatlar, "Ovod", "Yevgeni Onegin", "Muğan", "Başsız
Əsəri ikinci dəfə bitirdim. Artıq 5 ildir ki, bu kitab mənimlədir və sevdiyim klassiklər arasında öz yerini qoruyur. İlk baxışda “Ovod” azadlıq uğrunda mübarizə aparan bir qəhrəmanın macərası kimi görünür. Amma ikinci oxunuş göstərdi ki, əsərin ən güclü tərəfi qəhrəmanın daxilinə – insan psixologiyasına toxunma bacarığıdır.
Əsərin ən mürəkkəb siması isə şübhəsiz Montanellidir. O, Ovodun həyatında dayaq ola biləcək yeganə insan ikən, tərəddüd və zəifliyi ilə qəhrəmanın faciəsini daha da dərinləşdirir. İkinci oxunuşda onun ziddiyyətləri daha qabarıq görünür: bir tərəfdə vicdanı, digər tərəfdə qorxaqlığı var. Bu daxili parçalanma isə romanın əsas sualını oxucuya ötürür – “insan həqiqətən nə qədər azaddır?”