Puan vermedi
Merhabaalar, Dokuz Yayınları'nın sevdiğim bir serisi ile geldim. Yasaklanmış Masallar serisi, çocukluğumuzda içimizi kıpır kıpır eden masalların, içimizi ürperten karanlık bir versiyona dönüştüğü bir seri. Herkese hitap etmeyebilir lakin korku, gerilim sevenlerin şans vermesi gereken bir seri olduğunu düşünüyorum. Bugün de sizlere Güzel ve Çirkin kitabı ile geldim. Bu arada seri diyorum ama kitaplar birbirinden bağımsız, her kitapta ayrı bir karanlık versiyon okuyoruz.
Richard adlı bir adam var, camiada Timsah olarak tanınıyor. Kendisini öyle sakin birisi olarak düşünmeyin seri k@til. Öyle ki Hannibal yanında getir götürünü yapar bunun öyle pis birisi. Hapishanede olsa bile dillerden düşmeyen bir psikopat. Bu karakter benim canımı valla çok sıktı. Bu karakterden daha fazla canımı sıkan karakter ise diğer ana karakterimiz Rose. Bu psikopata hapishanede mektup yazıyor. Siz de benim gibi sinirlendiniz değil mi? Ne münasebet de böyle bir işkenceci, sapkın adama mektup yazıyorsun? Aşırı sinirlendim. Her neyse kitabın devamı ters köşelerle dolu. Güzel ve Çirkin masalının iki çirkiniyle kitabı kurgulamış yazar. Rose ve Timsah'ın saplantılı tuhaf bir ilişkisi olacak.
Kitabı okurken bazen durup ben ne okuyorum dedim. Öyle sahneler var ki kanım dondu. Dediğim gibi korku okumayı sevenler daha çok sevecektir. Yazarın kalemi gerçekten akıcı ama olayların yoğunluğundan bazen durup nefes aldım diyebilirim. Sindirmem gereken sahneler vardı. İnsanlığın bu kadar karanlıklaşabilmesi ve tabiri caizenin de ötesinde canavarlaşabilmesi beni şok etti. E o zaman niye okudun dediğinizi duyar gibiyim. Bir yandan da korku okumak hoşuma gidiyor. O gerilim hissini yakalamak güzeldi.
Tekrardan uyarımı yapmak istiyorum. Yetişkinlere yönelik bir kitaptır.
#arzununokudukları
#okudumbitti
#yorum
Funda Uçuk Er
@timasyayingrubu
Kahvekokulukitaplar1
#kitapdostluğu01
"Geleni engelleyebilecek gücünün olmadığını ama gelrni nasıl karşılayacağına müdahil olabileceğini fark ettiğinde gücünü heybeye harcamazsın." Alıntı
Zalimin kendini mütemadiyen haklı görme gibi bir alışkanlığı var. Öte yandan Allah öyle büyük ki zalimi mazluma muhtaç bırakıyor. Bu ne muazzam bir denge Ya Rabbi kimsenin hakkının kimsede kalmamasındaki muazzam terazi. Alıntı
Herkese merhabalar
Funda Uçuk Er in yeni serisinin ikinci kitabı "küllerimden doğarken" kitabının yorumuyla geldim.
İlk kitabı "kocam bir narsist" kitabının yorumunu bir önceki postta paylaşmıştım.
Şimdi gelelim ikinci kitaba. İlk kitap çok merak edilecek bir noktada son bulmuştu. Bu kitap da ordan başladı ama bunun sonu da öyle bir yerde bitti ki gel de sabırla bekle üçüncü kitabı
Üstelik sabretmek konusunda bu kadar tahammülsüz ve tezcanlıyım olan benim de tozunu silkeleme şekli bu demek ki...
Melal ve Sadberk narsist birer kocanın kurbanlarıydı. İkisinin eşi de farklı yolları seçerek farklı sonlara doğru koşmaya başlamıştı. Bu kitapta daha çok yıllarca susturulmaya çalışılan duygulara tanıklık ediyoruz.
Tasavvuf bir tık daha yoğun. İbrahim hoca hepimizin iç sesinin susmayan sorularını yanıtlayan gönüllere rengarenk çiçek tohumları eken Derviş dedenin torunu adeta...
Yine çom beğendim. Yine çok ders çıkardım. Yine şefkatle tokatlanarak silkelendim.
Hemde öyle bir zamanda okudum ki bu iki kitabı arka arkaya....
Funda Uçuk Er
@timasyayingrubu
Kahvekokulukitaplar1
#kitapdostluğu01
"Geleni engelleyebilecek gücünün olmadığını ama gelrni nasıl karşılayacağına müdahil olabileceğini fark ettiğinde gücünü heybeye harcamazsın." Alıntı
Zalimin kendini mütemadiyen haklı görme gibi bir alışkanlığı var. Öte yandan Allah öyle büyük ki zalimi mazluma muhtaç bırakıyor. Bu ne muazzam bir denge Ya Rabbi kimsenin hakkının kimsede kalmamasındaki muazzam terazi. Alıntı
Herkese merhabalar
Funda Uçuk Er in yeni serisinin ikinci kitabı "küllerimden doğarken" kitabının yorumuyla geldim.
İlk kitabı "kocam bir narsist" kitabının yorumunu bir önceki postta paylaşmıştım.
Şimdi gelelim ikinci kitaba. İlk kitap çok merak edilecek bir noktada son bulmuştu. Bu kitap da ordan başladı ama bunun sonu da öyle bir yerde bitti ki gel de sabırla bekle üçüncü kitabı
Üstelik sabretmek konusunda bu kadar tahammülsüz ve tezcanlıyım olan benim de tozunu silkeleme şekli bu demek ki...
Melal ve Sadberk narsist birer kocanın kurbanlarıydı. İkisinin eşi de farklı yolları seçerek farklı sonlara doğru koşmaya başlamıştı. Bu kitapta daha çok yıllarca susturulmaya çalışılan duygulara tanıklık ediyoruz.
Tasavvuf bir tık daha yoğun. İbrahim hoca hepimizin iç sesinin susmayan sorularını yanıtlayan gönüllere rengarenk çiçek tohumları eken Derviş dedenin torunu adeta...
Yine çom beğendim. Yine çok ders çıkardım. Yine şefkatle tokatlanarak silkelendim.
Hemde öyle bir zamanda okudum ki bu iki kitabı arka arkaya....
Reklam
Heyy! Mutluluk oyunu oynamaya var mısınız? :)·288 syf.·
10/10
2026 92. kitabı
Öyle bir eser okudum ki, 7 yaşındaki bir çocuk da, 70 yaşındaki bir insan da kitabın kapağını benim hissettiğim bu tatlış duygularla kapatabilir.
Tamam, bir Pollyanna olamam belki ama onun gibi düşünme yolunda bakın neler diyeceğim:
Gerçekler: Annen yok Leyla!
Polyleyli: Varlığım onun kanıtı. Ya bir mağarada bir kaplandan süt içmek zorunda kalsaydım? :)
Gerçekler: Baban hasta Leyla!
Polyleyli: Kendi elinde olan bir durum değil. Hasta da olsa bir baban var. :)
Gerçekler: Yüksek lisans yapıp sanat tarihi alanında öğretim görevlisi olacaktın Leyla!
Polyleyli: Üniversite okudun Leyla. Toprakta kazı yapmak yerine insan zihninde kazılar yapan ilahiyat alanında bir muallim oldun. :)
Gerçekler: Bir kız evladın olmadı. Hâlbuki annenin ismini vermek istiyordun.
Polyleyli: Evet, kızım yok ama kedim Müjgan var. Bir de oğullarımın getireceği hazır gelinler... E, o kadar zahmetsiz olsun artık. :)
Gerçekler: Bir kitabevi hayalin vardı Leyla!
Polyleyli: Kitabevim olmadı ama evim kütüphane gibi. Bine yaklaşan kitabımla kendime ait kocaman bir dünya kurdum. :)
Gerçekler: Aile sıcaklığı almadın Leyla, ömrün anne-kız ilişkilerine hasretle geçti.
Polyleyli: Kan bağı olmadan can bağı kurduğum insanlar oldu. Ya onlar da olmasaydı? :)
Gerçekler: Sesinle insanlara ulaşmak istiyordun.
Polyleyli: Görme engelliler için sesini kullanabildin. Bundan daha güzel bir fayda olur mu? :)
Ve daha nice gerçekler, ardından gelen nice Polyleyli'ler...
Hasılıkelâm sevgili kitap arkadaşlarım;
Mutluluğu ötelemeyin. Çünkü ertelendikçe bulunacak bir şey olmaktan çıkar. O zaten içinizdedir. (Gerçekten bak)
Bir zamanlar şu sözü okumuştum, "Ayakkabılarım olmadığına üzülürdüm, ayakları olmayan birini görene dek."
8/10
Beğendi
·2026 74. kitabı
Can Sıkıntısının Tarihi
Sizlere tarih boyunca hissedilen en gerçek duygulardan birine dair bir okuma önerisi vermek istiyorum. Daha önce can sıkıntısının ya da boş zaman kavramının insanın çeşitli alanlarda üretimine dair katkısını anlatan kişisel gelişim de okumuş biri olarak bu kitabın tamamen farklı şekilde can sıkıntısı ile melankoli arasındaki çizgiyi ve depresyonla olan kesişim kümesi misali ortak yönlerini okudum.
Kitabın en eğlenceli yönü yazar can sıkıntısını ortaçağdan, modern zamanlara kadar her dönemde insanların yaşadığı bir varoluşsal durum olduğunu anlatması. Oldukça insani ve yakın hissettiriyor okura.
Can sıkıntısını doğru anlayabilmek, kronik can sıkıntısı ve eşlikçileri, can sıkıntısının tarihi gibi başlıklarda konuyu irdeliyor. Bölümlerin görsellerle desteklenmesi okuma zevkini katladı, kapak tasarımı yine öyle.
Gelin can sıkıntısının genellikle yaratıcılığın yolculuk durağı olduğunu bu kitapla keşfedin.
Kitapları Kurtaran Kedi 
Can Sıkıntısının Tarihi
Kitapları Kurtaran Kedi Can Sıkıntısının Tarihi
Yazarın ölümünden sonra yayınlanmasını vasiyet ettiği, kendi deyimiyle o yüz sayfalık “otobiyografik makale”... Tabii Yapı Kredi’nin puntosunu hesaba katmamış; kısacık görünse de elimizdeki son derece yoğun, katmanlı bir metin.
Ben Solstad’la çok uzun zaman önce Mahcubiyet ve Haysiyet ile tanışmıştım; o özgün, altyapısı yoğun anlatıma hayran olmuştum. Kitaplarındaki o derin psikolojik temaların kaynağını (Özellikle İbsen’in Yaban Ördeği’ni merkezine aldığı) hep merak ederdim. Bu metinle anladım ki aslında pek çok hayatta olduğu gibi temeller yine erken çocuklukta ve ailede atılıyor. Anne figürünün gücü, kardeşler arası dengeyi kurma çabası, babayla ve çevreyle olan ilişkiler... Erkek çocuklar için baba figürü daha belirgin görünür ama yazarın da nihayetinde itiraf (kendi deyimiyle) ettiği gibi annesi hayatının asıl belirleyicisi olmuş.
Ve tabii ki aşk... Vefat ettiğinde de 27 yıldır birlikte olduğu üçüncü eşinin yeri çok ayrı anlaşılan. Kitabı ona emanet edişi, “O okusun, bir çekincesi olursa bir dostuma (kitapta adı belirtiliyor) danışır, öyle yayımlar.” deyişindeki o muazzam güvenden hissedebiliyoruz bunu.
Aslında yayımlanma tarihi için 2050’leri hedeflemişken, kitaba sonradan eklediği o sonsözle bizi şaşırtmaya devam ederek “Fikrimi değiştirdim, 2025 sonbaharında yayımanacak.” diyor ve yazar aynı yıl Mart ayında aramızdan ayrılıyor. Biz de 2050’leri beklemeden bu samimi hayat hikayesini okuyabiliyoruz.
Çok net ve maskesiz bir dürüstlük... Otobiyografik eserleri seven biri olarak ben çok ayrı bir lezzet aldım. İlk sıradaki yerini hiçbir şeye kaptırmayan Mahcubiyet ve Haysiyet’in yanına, Banu Gürsaler Syvertsen’in o artık iyice aşina olduğumuz şahane çevirisiyle ekleniverdi.
Keşke sayfalar azıcık daha ferah olsaydı demekten kendimi alamasam da iyi ki iyi ki iyi
Bu kitap bana bir olay anlatmaktan çok, insanın kendi içinde kurduğu düşünceyle nasıl değişebildiğini hissettirdi. Başta her şey çok mantıklı gibi geliyor ama sonra o mantığın aslında insanı nasıl yavaş yavaş sıkıştırdığını fark ediyorsun.
Raskolnikov’un yaşadığı şey sadece yoksulluk değil, aynı zamanda kendi kafasında kurduğu “ben farklıyım” fikri. Bu fikir ilk başta ona güç veriyor gibi duruyor ama zamanla insanı kendinden uzaklaştırıyor.
“Ezici bir yoksulluk içindeydi, ama buna bile aldırdığı yoktu.”
Aslında her şey küçük bir düşünceyle başlıyor. Sonra o düşünce büyüyor, insanın içinde başka bir ses gibi yaşamaya başlıyor.
“Güç gerek bana, güç! Güçsüz hiçbir şey olmaz!”
Ama güç isteği arttıkça insan daha çok karışıyor. Ne doğru ne yanlış netleşiyor, her şey iç içe giriyor. Bir noktadan sonra insan kendi kendini ikna etmeye başlıyor.
“Bir insanın artık gidebileceği hiçbir yerinin olmaması…”
Bu his kitap boyunca sık sık geliyor. Sanki insanın seçenekleri varmış gibi ama aslında yokmuş gibi. Ve bu sıkışmışlık hali, insanı yaptığı şeylere doğru itiyor.
“İnsanoğlu denen yaratığın alışamayacağı hiçbir şey yok galiba…”
Bazen bir bakış, bazen bir karşılaşma bile insanın içindeki o düzeni bozabiliyor. Planlar çok sağlam gibi dursa da hayatın kendisi onları sürekli değiştiriyor.
“Bazen hayatta öyle karşılaşmalar olur ki, hem de hiç tanımadığımız insanlarla, bir tek sözcük bile konuşmadan, birdenbire, tek bir bakışla ilgilenmeye başlayıveririz”
Kitabı okurken en çok düşündüğüm şey şu oldu: insan gerçekten neyi seçiyor, neye mecbur kalıyor, bunu ayırmak çok zor. Çünkü insan bazen kendini bile yanlış yönlendirebiliyor.
“Kendine ait bir yalan, başkalarının gerçeklerinden daha iyi olabilir.”
Sonunda geriye büyük bir
Reklam
Reklam