Ozan Kemal Çullu
@ozanduru4850
Şu anda okuduğu kitaplar
"Din çalışmaktır, üretmektir, yaratıcı faaliyete katılmaktır.
Ozan Kemal Çullu
Din, günah korkusu ile manipülasyondur. Cennet vaadi ile de Rüşvet ve iltimastir. İnsan yapısıdır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi·344 syf.·
2022 68. kitabı
"Ne çok acı var" diye başlar Cahit Zarifoğlu 'Yaşamak' ismini verdiği kitabına.Sahi yaşam dediğimiz şeyin içinde ne çok acı var. İnsanın hayata gözlerini açtığında yaptığı ilk şeyin ağlamak oluşundan da bellidir zaten. Hoş geldin ey insan, çok ağlayıp az güleceğin ama yine de hep devam etsin isteyeceğin hayata hoş geldin der gibi karşılar dünya insanoğlunu.
"Dünyada âfetsiz, felaketsiz hiçbir köşe yoktur. Kurtulmaya hiçbir çare olmayan bu dünya zindanının ayakbastı parası alınmayan, hapishane dayağı atılmayan bir bucağı yoktur. Vallahi fare deliğine bile girsen, orada da bir kedi pençesiyle karşılaşırsın" diye boşuna söylememiş Mevlânâ.
Acı insanoğlunun ortak yazgısıdır. İnsan, tarihin hangi diliminde yaşadığı, dünyanın neresinde bulunduğu farketmeksizin, acı ve ıstırapla yoğrulmuş bir hayatın kucağına bırakılmıştır. Gözyaşıyla ıslanmamış bir toprak parçası yoktur yeryüzünde. Sınırlar ülkeleri birbirinden ayırmış, toplumdan topluma diller değişmiş, ırklar değişmiş, hatta dinler değişmiş ama gözyaşının rengi, ağlamanın ve inlemenin dili hiçbir zaman değişmemiştir. Hastalıklarla, ölümlerle, kayıplarla, savaşlarla dolu dünyada, ara sıra tattığı küçük mutluluklarına bile keder bulaşmış insanların hayatı, aslında hep birbirine benzer. Dışarıdan bakıldığında bazılarının ambalajı ne kadar şaşaalı, gösterişli olsa da içindeki ıstırap, hüzün, acı hiç değişmez. Çünkü zaafların, duyguların, arzuların ve korkuların ortaklığı bütün insanların kaderidir. Kader birliği keder birliğini de beraberinde getirmiş ve acı, hayatın kaçınılmaz bir gerçeği olmuştur.
Bu gerçek karşısında her insan, bir teselli, bir sığınak arar ve içindeki bu sonsuz kargaşayı teskin etmek ister. Büyük İslam alimi Yusuf Hamedani'nin "Hayat teselli olmaktır. Kişi teselli olduğu şeyle yaşar,
Ozan Kemal Çullu
Din soslu Kişisel gelişim kitapları sözlü antidepresan olmaktan öteye gidebiliyor mu?
Bir kitap bir antidepresan olabilir mi? Okuyup hep birlikte görelim!Din
21. yüzyıl!
İnsan psikolojilerinin alt üst olduğu, antidepresanların aspirinlerden fazla sattığı, intihar olaylarının arttığı, adeta "Dünyaya gelecek en yanlış zamanı bulmuşuz." denen bir dönemde yaşıyoruz.
Geçtiğimiz günlerde İlber Ortaylı'nın bir kitabını okumuştum. Her insanın kendi dönemi için dünyanın en zor dönemi benzetmesini yaptığını oysa her dönemin kendine özgü zorluklarının olduğunu ifade ediyordu İlber Hoca. Haklılık payı yok mu sizce de? Peki, dönem zor bir dönem olsun. Onu düşünce ve davranışlarımızla daha zor kılan da yine bizler değil miyiz?
Dervişin Teselli Koleksiyonu...
Çeşit çeşit yaraları var değil mi insanın?
Kabuk bağladıkça dokunulan, dokundukça kanayan, kanayıp kabuk bağlayan ve sonra yine aynı döngüden geçen...
Manevi yaralar...
İşte bu kitap kendi tabiriyle "manevi yaralara merhem" niteliğinde.
Diğer yaralar geçiyor çünkü. Yürektekiler baki...
"Tedavi edildikçe büyüyen yaraları da vardır insanın." (s. 319)
Bir kitap yaralarınıza iyi gelebilir mi?
Evet, tedavi edemez belki.
Geçti, diyemezsiniz.
Ama o yarayla yaşamayı, o yaraya farklı gözle bakmayı öğrenebilirsiniz. Asıl değişim de burada başlamıyor mu?
Hani bir yaranız vardır, kolonya sürersiniz yakar. Sonra üfleyince iyi geldiğini hissedersiniz. Artık ister kolonya gözüyle bakın ister o üfleme gözüyle. Ama bir şekilde o yaraya iyi gelen merhem tadında bir eserle geldim size.
Yeri geliyor umut etmeyi, yeri geliyor sabretmeyi öğreniyorsunuz. Hepsinin ayrı bir güzelliği olduğunu. Bunları öğrenirken verilen örnekler o kadar zengin ki... Kuran'ı Kerim'den ayetler, örnek olaylar, Türk ve dünya edebiyatından yazarların dize ve satırları... Her anlatının örneği o kadar güzel oturmuş ki, yeri geliyor yaranızla eğleniyor, yeri geliyor çok sevdiğiniz bir şairin dizeleriyle mest
Ozan Kemal Çullu
insan kendisi yaşayıp kendisi tecrübe etmeli hayati. Kişisel gelişim kitapları ( Din soslu) sadece doğal uyuşturucu. Günah korkusu kalkmalı, korkunun dozunun fazla olması en büyük tehlike
dilini doğru düzgün bilmeyen herkes redaktöre güvenip yazar olabilir mi?
İmla hataları ve anlamsız cümlelerle dolu bir kitap... Direkt yerine direk, bacon yerine beykın ve daha niceleri... Düşünüyorum kitabı gelişigüzel yazıp yayınevine göndermek gerçekten yazarlık mıdır? Dil bilgisinden bihaber, doğru düzgün cümle kuramayan insanlara yazar denir mi?
Kitap bir çok yerde tekrara düşüyor. Bir kez anlatılan bir şey örnek veriyorum ilkinde karakterin iç sesinden okunuyor, ikincide biriyle karşılıklı konuşurken yine karakter içinden geçiriyor, üçüncüde ise başka biri başka birine anlatıyor gibi gibi. Çok sıkı bir merak uyandırmıyor. Kurgu zayıf. Tek iyi yanı dilinin kolaylığından bir oturuşta okunması diyebilirim. Kitap kulübümdeki toplantı için görev bilinciyle okuduğum bir kitap olmasaydı okuduğuma çok pişman olacağım bir kitaptı. Zaman çok kısa ve sadece iyi kitaplar okumak istiyorum.
Ozan Kemal Çullu
Editör sanki hiç kitabı okuyup incelememiş gibi. Bir sürü yanlış kelime yazımı var. "Aşçı" yerden "Ahçı" yazmış ve bir çok yerde böyle gitmiş. Düzeltilmemiş. Kurgu ve karakterler çok yüzeysel. Sanki yazar " Ben Norveç- Tröndheim şehrinde yaşadım" demek için yazmış gibi.
Kitap yazım hataları ve devrik cümlelerle dolu. Uzun uzun ne anlattığı anlaşılmayan cümleler okuyucuyu çok yoruyor. Çok kısa bir kitap olduğu için sonunu getirmeye tahammül ettim ancak bu kitabı okuyarak geçirdiğim zamana çok acıdım.
Ozan Kemal Çullu
Editör sanki hiç kitabı okuyup incelememiş gibi. Bir sürü yanlış kelime yazımı var. "Aşçı" yerden "Ahçı" yazmış ve bir çok yerde böyle gitmiş. Düzeltilmemiş. Kurgu ve karakterler çok yüzeysel. Sanki yazar " Ben Norveç- Tröndheim şehrinde yaşadım" demek için yazmış gibi.