"Carpe Diem" (Dikkat Spoi Olabilir!!!)1000Kitap
Gelenek, onur, disiplin ve mükemmellik... Bu sözlere aykırı olarak gelen bir edebiyat öğretmeni... Welton Akademisi yüzyıllardır gelen bu kurallarla öğrenci eğiten köklü bir lisedir. Bay Keating, Welton Akademisine diğer öğretmenlerin bildiğinden daha farklı bir eğitim sistemiyle geldi bu liseye. Öğrencilerine kitaplardaki basmakalıp öğretilerden ziyade, hayatın içinden yaşayarak öğrendiklerini kendi usulüyle öğretti.
Kitabı okurken aslında Bay Keating'in o meşhur "Carpe Diem" felsefesiyle sadece şiiri değil; öğrencilerine kendi seslerini bulmayı, başkalarının onlar için çizdiği sınırları yırtıp atmayı öğrettiğini görüyoruz. Welton'ın o katı ve bencil duvarlarına karşı edebiyatla, sanatla ve özgür düşünceyle açılan bu savaş, aslında hepimizin hayatında maruz kaldığı toplumsal dayatmalara karşı muazzam bir ayna. Kitabın o sarsıcı sayfalarında ilerlerken, sıraların üzerine çıkıp dünyaya başka bir açıdan bakma cesareti gösterenlerin hikayesi ruhumuza dokunuyor. Kendi hayatının ozanı olmak isteyen her özgür ruhun kesinlikle tekrar tekrar okuması gereken zamansız bir başyapıt. 
Ölü Ozanlar Derneği 
N. H. Kleinbaum
Ölü Ozanlar Derneği N. H. KleinbaumCarpe Diem!!!
"Carpe Diem! Anı yaşa. Hayatlarınızı olağanüstü yapın."
Bugün edebiyat dünyasının en ilham verici ve can acıtan eserlerinden biri ile geldim.
"Ölü Ozanlar Derneği."
Kitap, sadece bir okul hikayesi değil; tek tipleşen eğitim sistemine ve ağır aile baskılarına karşı bir ruhun başkaldırısı. Bay Keating, öğrencilerine sadece şiiri değil, kendi seslerini bulmayı öğretiyor.Kitapta beni en çok etkileyen iki karakterin yolculuğu oldu. İlki, kendi gölgesinden bile korkan, sessiz Todd’un Bay Keating sayesinde içindeki gücü keşfedip kendini bulma süreci. İkincisi ise, ne pahasına olursa olsun hayallerinin ve olmak istediği kişinin peşinden giden Neil... Neil, sonucu her ne olursa olsun kararlarının arkasında durmayı ve kalıplara sıkışmaktansa özgürce kanat çırpmayı seçti.Onun trajik sonunun ardından Todd’un döktüğü gözyaşları içindeki şu isyan ise kitabın en can alıcı noktasıydı: "Bunu babasının yaptığını bilmeliler! O yaşamayı severdi..." Todd bu sözüyle aslında çok büyük bir gerçeği haykırıyor: Neil hayata küstüğü için değil; hayatı, tiyatroyu ve özgürlüğü çok sevdiği, ama elinden yaşam hakkı alındığı için bu yolu seçti. Okurken hem içiniz burkuluyor hem de sisteme karşı büyük bir sorgulama içine giriyorsunuz.Sayfa sayısı olarak kısa ama etkisi oldukça büyük bir yapıt bu. Tam da bu yüzden, çocukların hayallerini baltalamamak ve onları kalıplara hapsetmemek adına, özellikle ebeveynlerin ve öğretmenlerin mutlaka okuması gerektiğini düşünüyorum.Ve hikayenin o en duygusal, boğazımızı düğümleyen final sahnesi... Tüm baskılara ve cezalara meydan okuyarak sıraların üzerine çıkan gençlerin o yürekten haykırışı:"O Kaptan! Benim Kaptanım!"
Sizce Neil'ın trajedisinde suçlu kimdi? Sistem mi, ailesi mi? Todd’un o son haykırışını okuduğunuzda siz neler hissettiniz? Yorumlarda buluşalım!
Reklam
Ormana gittim çünkü bilinçli yaşamak istiyordum.
Ölü Ozanlar Derneği hakkında uygun cümleleri bulmak gerçekten zor bu yüzden kitabı bitirdikten sonra hemen bir şeyler yazmak istemedim ama bu kitap hakkında bir inceleme yazmazsam da Ölü Ozanlar'a saygısızlık etmiş olurum :)
Ölü Ozanlar Derneği kitabı kendisiyle aynı ada sahip olan Ölü Ozanlar Derneği adlı filmin kitaba uyarlanmasıdır. Genellikle kitaplar filmlere uyarlanır ama bu sefer film kitaba uyarlanmış. Filmin senaryosunu okuyan ve etkilenen N.H KLEINBAUM bu senaryoyu daha detaylandırarak kitap haline getirmiştir. Ölü Ozanlar Derneğinin ilk önce kitabını okudum ardından da filmini izledim ve şunu söylemeliyim ki film çıktıktan sonra iyi ki kitabı da yazılmış çünkü filmdeki karakterler, olaylar vs. sanki film süresi uzamasın veya film daha maliyetli olmasın diye yüzeysel anlatılmış bu da filmi anlama ve benimsemede biraz sorun yaşatmaktadır ama kitapta bu sorun yok.Kitapta karakterlere ve olaylara gereken özen gösterilmiş ve filmde olmayan ama kitapta olan olaylar, şiirler ayrı bir güzellik kattığı için bu kitabı filminden daha çok sevdim. Ölü Ozanlar Derneğinin ana karakterleri Neil, Todd, Charlie, Knox, Pitts, Meeks ve Cameron adında 7 öğrenci ve edebiyat öğretmenleri John Keatingdir. Yan karakterler ise okul müdürü, latince öğretmeni, matematik öğretmeni, öğrencilerin aileleri ve diğer öğrencilerdir. Ana karakter olan öğrencilerin kişisel özellikleri hakkında bir yorum yapmak gerekirse Neil sevecen,hayat dolu ve lider ruhlu biridir. Charlie grubun en haylazı ve en cesurudur. Knox grubun aşığıdır ve sevdiği kızı elde etmeye çalışmaktadır. Todd grubun en son katılanı, en utangacı ve en içine kanapık kişisidir. Pitts ve Meeks kısaca grubun zekileridir. Cameron ise gruba ihanet eden ve J.Keating'in onca öğretisinden bir şey anlamayan salağın tekidir. Ölü Ozanlar
Carpe DiemRoman
Kitap, bireyin kendi yolunu bulması, toplum baskısına rağmen kendisi olabilmesi ve hayatı gerçekten yaşayabilmesi gerektiğini vurgular.
Diğer kitapların aksine ‘Dead Poets Society’ filminin romanlaştırılmış halidir.
Disiplinli ve katı kurallarıyla bilinen Welton Akademisi’nde geçer. Okula yeni gelen edebiyat öğretmeni John Keating, öğrencilerine alışılmışın dışında bir bakış açısı kazandırır. Onlara sadece ders anlatmaz; hayatı sorgulamayı, anı yaşamayı ve kendi seslerini bulmayı öğretir. En önemli mottosu ise: “Carpe Diem” (Anı yaşa).
Keating’in etkisiyle bir grup öğrenci, geçmişte kurulmuş gizli bir topluluğu yeniden canlandırır: Ölü Ozanlar Derneği . Bu dernekte şiirler okuyarak, düşüncelerini özgürce ifade ederek ve kendi kimliklerini keşfetmeye çalışırlar.
Ancak bu özgürlük arayışı, okulun katı düzeni ve aile baskılarıyla çatışır. Özellikle Neil adlı öğrencinin yaşadığı trajik olay, hikâyenin kırılma noktası olur. Bu olaydan sonra okul yönetimi Keating’i sorumlu tutar. Onun alışılmışın dışındaki eğitim anlayışı, öğrencileri “kurallardan uzaklaştıran” bir tehdit olarak görülür. Okul, kendi otoritesini korumak adına öğrenciler üzerinde baskı kurar ve onları Keating aleyhine ifade vermeye zorlar. Çoğu öğrenci korku ve çaresizlik içinde bu baskıya boyun eğer; kendi doğrularıyla sistemin dayattıkları arasında sıkışıp kalırlar.
Keating ise tüm bu suçlamalara rağmen öğrencilerine kazandırdığı düşünce özgürlüğünden geri adım atmaz. Ancak sonuç değişmez; okuldan uzaklaştırılır. Hikâyenin en çarpıcı anı, Keating sınıftan ayrılırken yaşanır. Tüm baskılara rağmen bazı öğrenciler ayağa kalkarak sıraların üzerine çıkar ve ona saygılarını sunar: “O Captain! My Captain!” Bu sahne, bireysel cesaretin ve gerçek eğitimin unutulmaz bir simgesi hâline gelir.
Sonuç olarak eser, bireyin
Ölü Ozanlar Derneği . Bu dernekte şiirler okuyarak, düşüncelerini özgürce ifade ederek ve kendi kimliklerini keşfetmeye çalışırlar.
Ancak bu özgürlük arayışı, okulun katı düzeni ve aile baskılarıyla çatışır. Özellikle Neil adlı öğrencinin yaşadığı trajik olay, hikâyenin kırılma noktası olur. Bu olaydan sonra okul yönetimi Keating’i sorumlu tutar. Onun alışılmışın dışındaki eğitim anlayışı, öğrencileri “kurallardan uzaklaştıran” bir tehdit olarak görülür. Okul, kendi otoritesini korumak adına öğrenciler üzerinde baskı kurar ve onları Keating aleyhine ifade vermeye zorlar. Çoğu öğrenci korku ve çaresizlik içinde bu baskıya boyun eğer; kendi doğrularıyla sistemin dayattıkları arasında sıkışıp kalırlar.
Keating ise tüm bu suçlamalara rağmen öğrencilerine kazandırdığı düşünce özgürlüğünden geri adım atmaz. Ancak sonuç değişmez; okuldan uzaklaştırılır. Hikâyenin en çarpıcı anı, Keating sınıftan ayrılırken yaşanır. Tüm baskılara rağmen bazı öğrenciler ayağa kalkarak sıraların üzerine çıkar ve ona saygılarını sunar: “O Captain! My Captain!” Bu sahne, bireysel cesaretin ve gerçek eğitimin unutulmaz bir simgesi hâline gelir.
Sonuç olarak eser, bireyin
Okunmaya değer değil, anlaşılmaya değer bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Kitap, eğitim sisteminin dayattıklarını ve ebeveyn baskısını yalın bir şekilde gözler önüne seriyor. Ailelerinin istediği üniversiteye gitmesi gerektiğini düşünen , istemedikleri mesleği seçmek zorunda bırakılan , ne istediğini ,hangi mesleği seçeceğine kendileri karar veremeyen, hayalleri sınavlar üzerine kurulmuş öğrencilerden oluşuyor.
Kitap , 100 yıllık Welton Akademisi’nde sadece erkeklerin okuduğu bir akademide geçiyor .
Okulun dört temel esası ile başlıyoruz . Gelenek ,onur ,disiplin, mükemmellik …
En iyi olmak, itibarlı ve vazifeyi en iyi şekilde yerine getirmek, anne babaya, öğretmenlere ve müdüre saygılı olmak, sıkı çalışmak okulun temel kuralları.
Öğrencilerin hayatı John Keating kendisininde mezunu olduğu ,katı disiplini ile bilinen Welton Erkekler Akademisi’nde edebiyat öğretmeni olmasıyla değişmeye başlıyor.
Onun ilginç eğitim metodları gelenekselci müfredat programına yeni bir soluk getiriyor. Anlayış tarzı ve aklı ile öğrencilerine tutkularının peşinden gitmeyi ,anı yaşamaları, hayatlarını olağanüstü yaşamaları için ilham veriyor.
Öğretmenleri ile edebiyatın büyülü dünyasına dalan gençler Bay Keating’in öğrenciliğinde üye olduğu gizli bir klüp olan Ölü Ozanlar Derneği’ni yeniden ,aralarında tekrar kuruyorlar . Ama yeni kavuştukları bu özgürlük ne ailelerinin ne de okul yönetiminin hoşuna gitmiyor.Tam tersi daha katı bir baskı görmeye başlıyorlar.
Ölü Ozanlar Derneği’nin bu yeni nesil üyeleri bu baskıya karşı gelebilecekler midir?
Kitap , bunca sıkışmışlık duygusundan, öğrencilerini korumaya çalışan, onlara kendi isteklerine göre yaşamlarını sürdürmeleri gerektiğini anlatmaya uğraşan idealist edebiyat öğretmeni John Keating’in “anı yaşa” felsefesi üzerine kurgulanmış.
ölü ozanlar derneği kitabı kısa bir hikaye olmasına rağmen üzerine sayfalarca yapabilceğimiz yorumlar anlamlar barındırıyor. hikaye eski okuduğu okula öğretmenlik yapmaya gelen bir öğretmen ile başlıyor. öğretmenin amacı sistemin genclerin üzerine kurduğu baskıyı kırıp, genclerin tamamen özgür düşünen kendi kararlarını kendi düşünce yapılarını oluşturmayı amaçlıyor. sadece şiiri değil şiiri yaşatarak öğretiyor. genç yaşlarında kendileri için harekete geçmelerini teşvik ediyor. bir grup öğrenci, öğretmenin bu tutumundan fazlasıyla etkilenip onun gençlik yıllarında üye olduğu ölü ozanlar derneğini tekrar kuruyorlar. öğrenciler kendi kurdukları dernekte sadece buluşup düz bir şiir okumuyor o şiiri yaşıyolar, dans ediyorlar. yoğun bir tempoda çalışmalarına rağmen gece geç vakitte aksatmadan mağralarına gidiyorlar küçük bir kaçamak çocuk eğlencesi gibi gözüksede bu olay aslinda altında yatan anlam çocuklar bir nevi bu istemedikleri sıkı yönetimde kendi evlerini kurmuş olmaları. her gencin kendine özel bir iç çatışması mevcut. ölü ozanlar derneği beni baya etkileyen hatta gözlerimi dolduran bir kitap oldu. ben ilk defa bir şiiri okuyup anlayıp etkilendim.. benim için çok özel bir hikaye ve artık defalarca sayfalarını karıştırıp altını çizdiğim şiirlerle dolu..
Reklam
Reklam