Akıcılığı Baltalayan Nörolojik Terimler :))
Kitabın bende bıraktığı en güçlü intiba şu oldu: "Mutluluk bir piyango değil, zihinsel bir kas sistemidir." Yazar, kaderci veya tamamen polyannacı bir yaklaşımı reddediyor. "İyi düşünmek" derken saf bir iyimserliği değil, "gerçekçi ve işlevsel" düşünmeyi kastediyor. İnsanın kendi beyninin kölesi değil, efendisi olması gerektiğini çok net formüle etmiş.Ancak yazarın daha önce başka kitabını da okumuştum ve o kitabını da okurken aynı şeyi hissetmiştim. Tarhan'ın akademik ve tıbbi geçmişine bakmıştım kitabını daha bitirmeden. Çünkü bu kitabında da yaşadığım gibi mesleğinin önlüğü kelimeleri örtüyor ve kelimelerin örtülü olduğu bölümlerde dil ağırlaşıp akıcılığını kaybediyor. Nörolojik terimler (serotonin, dopamin yolları, prefrontal korteks vb.) akıcılığı çok fazla baltalıyor. Kelimeleri yazarken bile şuan bayıyor. :) Ayrıca kitap içinde bazı kavramların (özellikle "özbilinç" ve "irade" vurgularının) çok sık tekrarlandığını, bunun da kitabın hacmini gereksiz büyüttüğünü düşünüyorum. Yazarın bu kitabını da okuduktan sonra başka kitabını okur muyum, ıssız bir adada tek başıma sadece O'nun kitabı kalsa o zaman okurum :)) o da okumayı sevdiğim için. Huzurla demlenmeniz dileğiyle akıcı kitaplarınız bol olsun arkadaşlar :)
Kendinizi Yeniden İnşa Etmeniz İçin Okuyun!1000Kitap
Az önce Stephen Covey tarafından, babası Franklin Covey'in ona öğrettiği 7 alışkanlığı tekrardan gözden geçirip, bazı güncellemeler yapmasıyla oluşturduğu harika bir kişisel gelişim kitabı okudum.
Öncelikle insan karakterini bu kadar detaylı görsel haritalandıran ve bu konuda aşama aşama kendimizi geliştirmek için nasıl bir yol izleyeceğimiz konusunda pratik gereçler veren ender kişisel gelişim kitaplarından bir tanesi olması beni çok mutlu etti. Çünkü yazarın anlattığı yöntemler gerçekten etkili ve insanda gözle görülür değişiklikler meydana getiriyor.
Özellikle kitabın kendi cenazenizde nasıl bir konuşma yapılsın istersiniz ile başlayan bölümü çok etkileyiciydi. Bir kısımda da özellikle üzerinde durulan "Özbilinç" kavramı bizim kendimizi nasıl yeniden inşa edeceğimizin anahtarı olarak çok güzel anlatılıyor.
Kesinlikle bu güzel kitabı okumanızı ve faydalanmanızı öneririm.
Şimdiden keyifli okumalar dilerim
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sizi rahatsız etmeye geldim! /Çağının İbni Haldun’u…
Bir öğretmen,
Bir yazar,
Bir düşünür,
Bir çevirmen,
Bir direnişçi,
Bir sosyolog,
Bir doktor,
Bir şehit…
“İngiliz istihbaratının yardımıyla SAVAK tarafından şehit edildi.” İslam ve Batı medeniyetini yaşadığı dönemde yakından tanıyan ve İran gençlerini peşinden sürükleyen, aydınların sevilmediği bir coğrafyada aydın, inandığı doğrulardan vazgeçmeyen, İslam medeniyetini özüne döndürmeye çalışan adam Ali Şeriati… Ama en çok onu Müslümanlar sevmedi. Hurafelere, İslam’ın özünde olmayan şeylere ve o şeylere hizmet edenlere karşıydı çünkü.
“Ne zamandan itibaren insan insan olur?
‘Anlayabildiği’ andan itibaren.”
Neden kimsenin elinde 
Ali Şeriati kitabı göremiyoruz?
Sorgulayan bir okurun eline en yakışacak kalemlerden biri oysa Şeriati…
Okuyan, eleştiren, dünya duyarlılığı olan, boyun eğmeyen, cesur bir insanın başucu kitaplarından biri olmalı. Yoksa Batı ne derse onu mu okuyoruz? Batı nasıl düşünmemizi isterse onlar gibi düşünüyor, onların hayranlık duyduğu şeylere hayran oluyor, hayatı onlar gibi mi yaşıyoruz? “Onlar uyandılar, bizse uykuya daldık. Hıristiyanlar ve Yahudiler bir oldular bizse yüz. Onlar zenginleşti ve güç kazandılar, bizse fakirleştik ve zayıfladık!” Neden? ““Batı, bir dünya değil; bir rüyadır. Ama bu rüya bizim için değil,” der 
Cemil Meriç, Batı rüyasına Batının kendisinden çok biz inanırken!
İnsan gibi yaşamak "kendi için" değil, "başkaları için" yaşamaktır.
Başkaları için harcanan bir ömrün hikâyesi onunkisi… Milleti kendisine düşmanken milletine feda edilen bir yaşamın. En çok okuyandan korkuluyordu, o okuyordu; en çok gençleri peşinden sürükleyenden korkuluyordu, o sürüklüyordu. Uyanan değil, uyuyan İslam dünyası istiyordu Batı, o uyandırıyordu. “Onlar hepimizi ve her şeyimizi maymun gibi yetiştirmek ve maymunlaştırmak istiyorlar: üniversite
Ali Şeriati kitabı göremiyoruz?
Sorgulayan bir okurun eline en yakışacak kalemlerden biri oysa Şeriati…
Okuyan, eleştiren, dünya duyarlılığı olan, boyun eğmeyen, cesur bir insanın başucu kitaplarından biri olmalı. Yoksa Batı ne derse onu mu okuyoruz? Batı nasıl düşünmemizi isterse onlar gibi düşünüyor, onların hayranlık duyduğu şeylere hayran oluyor, hayatı onlar gibi mi yaşıyoruz? “Onlar uyandılar, bizse uykuya daldık. Hıristiyanlar ve Yahudiler bir oldular bizse yüz. Onlar zenginleşti ve güç kazandılar, bizse fakirleştik ve zayıfladık!” Neden? ““Batı, bir dünya değil; bir rüyadır. Ama bu rüya bizim için değil,” der Cemil Meriç, Batı rüyasına Batının kendisinden çok biz inanırken!
İnsan gibi yaşamak "kendi için" değil, "başkaları için" yaşamaktır.
Başkaları için harcanan bir ömrün hikâyesi onunkisi… Milleti kendisine düşmanken milletine feda edilen bir yaşamın. En çok okuyandan korkuluyordu, o okuyordu; en çok gençleri peşinden sürükleyenden korkuluyordu, o sürüklüyordu. Uyanan değil, uyuyan İslam dünyası istiyordu Batı, o uyandırıyordu. “Onlar hepimizi ve her şeyimizi maymun gibi yetiştirmek ve maymunlaştırmak istiyorlar: üniversite
“Hakiki bilgi şeyin özünün kavranmasını gerektir.”
bu cümle bana bilgi dediğimiz şeyin sadece yüzeysel bir bilmek olmadığını gösterdi.bir şeyi gerçekten bilmek, onun en temel ve değişmeyen yanını, yani özünü anlamak demek.üzerinde düşününce aslında gündelik hayatta çoğu zaman yüzeyde kalan bilgileri öğreniyoruz ama bir şeyin özüne inmek çok daha derin ve kıymetli bir çaba.
akli idrak aslında dışarıdan aldığımız bilgileri kendi içimizde var olan suretlere, yani içsel imgelerimize yansıtmaktır.yani biz bir şeyi kesin olarak bildiğimizde,o şeyin bilgisini dışarıdan almakla kalmayız aslında kendi özümüzde zaten var olan bir sureti bilmiş oluruz.bu yüzden,akıl yoluyla bir şeyi bildiğimizde,aynı zamanda kendimizi de bilmiş oluruz.çünkü bu bilgi, bizim özümüze içkindir.bütün bunları düşününce şunu fark ettim,bilgi aslında sadece dışarıdan bir şey öğrenmek değil,aynı zamanda kendimizi de keşfetmek demek.çünkü akıl, bir şeyi kavradığında sadece o nesneyi değil,aynı zamanda kendi içindeki karşılığını da buluyor.bu da bana düşünmenin sadece bir eylem değil, bir özbilinç kazanma yolu olduğunu gösterdi.belki de bu yüzden insan bazen derin bir şeyi anladığında,o an sadece bir bilgiyi öğrenmiş gibi değil de, kendisiyle ilgili yeni bir şeyi fark etmiş gibi hissediyor.
+ibni sinanın akıl ile makul arasındaki ilişki üzerine yaptığı tartışmalar,benim için düşüncenin doğasını yeniden anlamamı sağlayan bir pencere açtı.akıl ile makûlün özdeş olamayacağı dikkatimi çekti.bazı filozoflar,insan nefsinin akledilirlerle yani düşündüğü kavramlarla tamamen özdeşleştiğini,hatta nefsin zatının akledilirlerin kendisi haline geldiğini söylemişler.ibni sina ise bu fikri neredeyse tamamen anlaşılmaz buluyor.ona göre nefis, düşünen bir varlık olarak nasıl olur da düşündüğü şeyle bütünüyle aynı hale
Gökbilimci size uzayı nasıl kavradığından söz edebilir, ama kendi kavrayışını size aktaramaz. Müzisyen size bütün uzaydaki ritmin şarkısını söyleyebilir, fakat size ritmi yakalayan kulağı ve yankılayan sesi veremez.
Bir insanın bakışı, kanatlarını bir diğerine ödünç veremez.
Schopenhauer’in 1839’sa Norveç Krallık Bilimler Akademsine sunduğu çok değerli ve ödül almış bilimsel makalesi olan bu kitap İstencin Özgürlüğü Üzerine yazılmıştır.
Schopenhauer’in yine İstemi’ i merkezine aldığı bu makaledeki yargılar ve sentezlerde ulaşılan sonuç/kanaat insanın özgür bir istence sahip olmadığına dönüktür.
Bilinç, istek, özbilinç, özgürlük... gibi kavramları felsefi dizgileri doğrultusunda ele alıp yeniden değerlendiren Schopenhauer, Kant’ın eleştiri tezlerindeki varlık ve bilgi felsefesinden de yararlanarak tezini evrensel kabul görmeye dönük bir inanç ve özgüvenle hazırladığı görülüyor. Okunmaya değer çok çok güzel bir eser.
