yedi acılar
sonbaharın ilk acısı
yavaş güle-gülesidir
bahçeye, o kadar uzun süren akşamleyin-
başına kahverengi bir gelinciğin,
sapına bir zambağın,
ve hâla gidemez.
ikinci acı
boş olan ayaklarıdır
bir sülünün, bir çengelden asılı duran kardeşleriyle.
altının ormanlığı
katlanmıştır tüylerde
kafası içinde bir torbanın.
üçüncü acı
yavaş güle-gülesidir
güneşin, kuşları toplamış olan ve toplayan
dakikalarını akşamın,
altın ve kutsal
yerini resmin.
dördüncü acı
havuzdur, siyaha dönüşmüş
Yarı-bilge,Evren'in yeterince gerçek olmadığını fark ederek,onun yasalarını yenebileceğini hayal eder.Böyle kişiler kendini beğenmiş,kibirli aptallardır.Duvarlara çarpar ve kendi aptal akıl yürütmeleri yüzünden kafalarını kırarlar.Gerçekten bilge olan kişi ise evrenin doğasını bilir ve onun yasalarına karşı Yasa'yı,alçağa karşı yükseği kullanır.Simya sanatıyla istenmeyeni değerli olana ve kendi zaferine dönüştürür.Üstatlık normal dışı düşler,görüler,fantastik hayaller ve yaşam değil,yüksek güçleri aşağı güçlere karşı kullanma,yüksek planda titreşerek aşağı planların acısından kaçmaktır.Üstadın silahı küstah inkar değil,dönüşümdür.