O büyük ve muazzam zamanda unuttum
Kanatlarım çok oldu üşüyor benim
Bu beyaz ıssızlıkta göğsüme düşüyor
Bu yüzden eğik boynum.
Bir kuşun anısı kalmış bende, saklı
Bundan gözlerimdeki kayalık,
içimdeki serseri buzullar
Dürtme içimdeki narı
Üstümde beyaz gömlek var.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bugün tanıdığımız dünya, bilme arzumuzun neticesidir. Ama bazı şeylerle yaşamayı bilmeliyiz. Bunlardan bir tanesi, her şeyi bilemeyeceğimizin ispati. Hiçbir zaman ölümle ilgili bir açıklama bulamayacağız.
“Korku: Her şeyden endişe duymaya denir. O, yani korku, tam olarak bunu ister: Onun hakkında konuşulmasını ya da bunu konuşanın kendisi olmayı ve kimsenin onun üstüne bir şey söylememesini!”
- Maurice Blachot
Birinin, bir zamanlar sevdiği ve şimdi ölmüş olan birine kızmasını sağlamak zordur, hatta neredeyse imkansızdır. Kaybı nedeniyle o kişi daha da yücelir ve son olarak dokunulmaz olur, tüm kusurları göz ardı edilir.