Özgür PINARBAŞI
@ozgurp2
38 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Rabbim” dedi, “Beni bağışla. Dilimin söylediğinden beni hariç tut.” Yutkundu boğazındaki yumruyu itmeye çalışarak, “İstersen de tutma. Ama bundan sonra cennetin yokluğu değil, beni cehenneminin yokluğu korkutur.”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Özgürlük
Koşuyordu, nereye gittiğini bilmeden. Beş yıldır koşmamış gibi. Sıçrayarak attığı adımlarını taşıyan bacakları yorulacaklarına, daha da hafifliyorlardı.
Sokak lambalarının arasından, bomboş caddelerdeki şeritlerin üzerinden, bütün Londra’nın donup Derdâ'yi izlediğine kanıt bronz heykellerin önlerinden geçiyor ve hayatında ilk kez hissettiği bir duyguyla daha da hızlanıyordu: Özgürlük.
Az'dık biz. Az olduğumuz için ezildik.
Beni ilk sayfasından itibaren o karanlık ve tekinsiz atmosferinin içine hapsetti. Tarikat adı altında yapılan kirli oyunlar ve kirli insanlar…Sado-mazoşizm’in çarpıcı gerçekliği…teorik felsefelerle vakit kaybetmek yerine, hayatın en sert ve acımasız gerçeklerini suratıma çarpmasını, olayların hiç düşmeyen bir tempoyla akıp gitmesini sevdim. İki farklı Derda’nın o çaresiz ve travmatik hayatlarının nasıl kesişeceğini beklemek beni sürekli tetikte tuttu; okurken hem o yeraltı dünyasının kirliliğinden midem düğümlendi hem de karakterlerin psikolojik derinliğinde kayboldum. Sadece bir roman değil, 'az' olmanın ve ezilmenin ne demek olduğunu iliklerime kadar hissettiren, sarsıcı ve nefes aldırmayan bir deneyimdi.
