özlem gürkan
@ozlemgurkan
Önemli olan hareket etmekti, bir ayağını ötekinin önüne koymak ve kendini bedeninin gidişine teslim etmekti. Amaçsızca dolaşınca her yer birbirinden farksız oluyor, nerede bulunduğunun önemi kalmıyordu. Hiçbir yerde olmadığını hissettiği yürüyüşleri, en iyi yürüyüşleriydi. Ve bu da onun çevresinden istediği tek şeydi aslında: hiçbir yerde olmamak.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kimim ben? Bu dünyaya nasıl geldim? Neden kimse bana bir şey sormadı? Sanki ben insanların ruh satıcısından alınmışım gibi neden kimse bana bu kurallardan bahsetmedi? Gerçeklik adı verilen bu şeye nasıl dahil oldum? Neden?
Uyuyabilene ne mutlu! Uykunun kendisinin günden daha ağır bir yük haline gelmeyeceği şekilde tatlı tatlı uyuyabilene ne mutlu!
Varoluşun çevresinden dolaşılınca, kişinin hayatın bir tekerrür olduğunu anlayacak cesareti olup olmadığı ve buna memnun olacak arzusu olup olmadığı apaçık hale gelecektir.
Şu anda Bach'ın viyolonsel sonatı gibi yaşıyorum; hiçbir yerde sabitlenmemiş, ayakları yerden kesik süzülüp duran, buruşmaya başlamış, karanlık, herkes için aşikâr olduğu hâlde özünde anlaşılmaz.
