Özlem
@ozlemino
Serin bir rüyanın hatırınadır çektiğim dünya ağrısı.
Şu anda okuduğu kitap
Bundan anladım ki, bir yazar ikinci basılışta hikayesini değiştirirse, eskisinden daha iyi bir şekle de soksa, yine de eserine zarar vermiş olur. Biz insanlar daima ilk izlenime değer veririz. İnsan, en inanılmayacak şeylere kanabilecek yaradılıştadır. Ama bir kez kafasına bir şey yerleşti mi, onu söküp atmak isteyenin vay haline!
Reklam
Puan vermedi·128 syf.·
5 günde okudu
·Okunma: 15 Nisan 2026 16:48
·2026 10. kitabı
Bugün okullarda yaşanan sorunları sadece “çocuklar böyle” diyerek açıklamak büyük bir kaçış. Çünkü ortada bireysel değil, sistemsel bir problem var.
Her şeyin başı aile.Sınır koyulmayan, yaptığı her davranışta haklı görülen, “benim çocuğum yapmaz” diyerek sorumluluk alınmayan bir çocuk; okulda saygıyı da, otoriteyi de öğrenemiyor.
Ama mesele sadece veli de değil.
Eğitim sistemi uzun zamandır öğretmeni yalnız bırakıyor. Öğretmenin otoritesi sistematik olarak zayıflatılıyor. Disiplin uygulamaları ya yetersiz ya da uygulanamaz hâle getiriliyor. “Veli memnuniyeti” anlayışı, öğretmenin ve sınıf düzeninin önüne geçiriliyor
Sonuç olarak ortaya şu tablo çıkıyor:
Sınır tanımayan öğrenciler, sürekli haklı görülen veliler ve arada sıkışmış öğretmenler…
Ve en tehlikelisi:
Bu ortam sadece saygısızlık üretmiyor, aynı zamanda güvenlik riskini de büyütüyor. Son yaşanan olaylar bize açıkça şunu gösterdi: Önlem alınmazsa bunun bedeli çok daha ağır olabilir.
Şunu artık net konuşmak gerekiyor:
Çocuk yetiştirmek sadece sevmek değil, sınır koymaktır. Eğitim sistemi sadece memnun etmek değil, düzen sağlamaktır.
Öğretmeni değersizleştiren, veliyi sınırsız güç haline getiren hiçbir sistem sağlıklı işlemez.
Eğitimde denge yeniden kurulmadıkça; ne saygı geri gelir, ne disiplin sağlanır, ne de gerçek anlamda güvenli bir okul ortamı oluşur.
Ah geçmiş günler, gençlik günlerim, nereye gittiniz? Zihnimin pırıl pırıl, gönlümün neşeyle dolu olduğu; hep güzel, incelikli şeyler düşünüp düşlediğim; yaşanan zamanın ve geleceğin umutla aydınlandığı günler, ne oldu size? Neden, neden daha yaşam yolunun başlangıcında can sıkıcı, renksiz, silik, tembel, duymaz, yararsız, mutsuz kişiler olup çıkıyoruz bizler.
Reklam