Düşmanını gerçekten anlayan biri ancak kendiyle yüzleşir, nefret edemezdi. Nedenlerini anladığınız bir şeyden nefret edilemezdi. Zaten hayatın ana düzeni bizi kendimizle yüzleştirmekti.
Fi'deki karakter betimlemeleri ve olay örgüsü öylesine duru bir şekilde aktarılmıştı ki, bu sayede Çi bir solukta okunabilir bir kitap olmuş.
Karakterlerin hepsinin şahsına münhasır tavırları, kitabın ayrı bir zenginliği. Hiçbir karakterin birbirleriyle kıyaslanamayacak kadar kendilerine özgün tutumlarda bulunduklarını gördüm. "Doğru - Yanlış" veya "İyi - Kötü" kavramlarına girmeden, her bir karakteri okurken bir şeyleri onların gözünden görebilme hissine kapıldım. Bu benim için iyi bir deneyim oldu diyebilirim.
Okuyacaklara önemli not : Son sayfayı okurken, Pi'yi dört gözle beklediğin hissine kapılacaksın!
Kapağındaki "Bu hikayenin sadece inanılmaz tarafları gerçektir." ibaresi, okuma öncesinde fazlasıyla merak uyandırıcı nitelikte olmakla birlikte, okuma esnasında kafa karıştıracak kadar da güçlü.
Karakterler başarılı bir şekilde betimlenmiş ve olay örgüsü oldukça özgün, bu nedenle bir solukta okunabiliyor.