Her şeyin anında söylenmesi gerekiyor, söylenmezse kemikleşiyor, başka şeylerin altında kalıp görünmez oluyor...
- Nen var Zeze?
-Hiç. Şarkı söylüyordum.
-Şarkı mı söylüyordun?
-Evet.
-Öyleyse ben sağır olmalıyım.
"İnsanın içinden de şarkı söyleyebildiğini bilmiyor muydu yoksa? Bir şey demedim. Bilmiyorsa bunu ona öğretmeyecektim."
Önce elinizi vicdanınızın üstüne şöyle bir koyun... Koydunuz mu? Haa işte ondan sonra bir düşünün...
Cehaletimizin açıkça farkına varmak her zaman tavsiye edilir.
