Özlem Afşar
@ozolemm
106 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Anlatım iyi ama içerik bakımından gündüz kuşağı programlarını aratmayacak düzeyde.
Okurken yorulduğum bir kitap oldu içim sıkıla sıkıla okudum ve kesinlikle bana hitap etmiyor.
Bu kitabın konusuna gelirsek o dönemin gelin-kaynana çatışmasını, toplumun ön yargılarını, ahlaki değerlerini, fırsatçılığını ve bastırılmış duygularını iç içe gösteriyor yalnız yine havada asılı kalan sorular, tamamlanmayan boşluklar var.
Orhan Kemal'in ağlayarak yazdığını belirttiği bu eser, ne yazık ki beni o kadar da etkilemedi.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Beni Asla Bırakma, 1990’ların sonlarında, otuz bir yaşındaki Kathy’nin on bir hatta neredeyse on iki yıldan beri bağışçılara bakıcılık yaptığını anlatması ile başlıyor. Birinci tekilden dinlediğimiz hikâyede Kathy, Ruth ve Tommy’nin Hailsham isimli okulda başlayan dostluklarının, Hailsham’ın devamında bakıcılık eğitimi aldıkları Kulübeler’de devam etmesini ve uzun bir süre görüşmedikten sonra, Ruth ve Tommy’nin bağışçı oldukları yıllarda yeniden bir araya geldiklerini okuyoruz.
Hailsham aslında bir okuldan çok insan ömrünü uzatmak için yetişkinlik dönemlerinde organ bağışı yapmak üzere klonlanmış çocukların yaşadığı bir yurttur. Yurdun bağışçısı Madam zaman zaman yurdu ziyaret eder, çocukların yarattığı resim ve elişlerini kendi özel galerisine katar. Bir gün sınıfta gözetmenlerden Bayan Lucy’nin bir amaç uğruna klonlandıklarını söylemesi üzerine organ bağışının karanlık ve ciddi bir konu olduğu zihinlerine kazınır.
Tüm bunların yanı sıra kitapta eleştirilen bir konu popüler kültüre yenilen toplum. Obsesiflik derecesinde televizyondaki dizilere takılan insanlar, ekranda gördüğü karakterleri taklit ediyor. Onların hayatlarını kendi hayatı gibi yaşıyor ya da o hayatlara özenerek üzerlerine üç beden büyük kıyafetleri donanıyor. Yozlaşan popüler kültür, bir bitkinin yapraklarını kuşatan mantar gibi insanların yaşamlarına askıntı oluyor.
Popüler kültürün olumsuzluklarından kaçınmanın bir yolu belki de yaratmaktan geçiyor. Resim yap, yaz, çanta ör, yüzünde gülümseme olan mutlu bir insan heykeli ortaya çıkarmak için çamurla boğuş. Yarat ve paylaş. İster o yaratım ânını paylaş, ister yarattığını. Senin eserinin penceresinden hayatın yaşanılır olduğunu anlasınlar. İlham kaynağı ol. Yaratmak, kösnüllüğün ve fesatlığın da ilacıdır. Dış dünyayla kurulan olumlu bağdır. Kendin
İnsanlığımı Yitirirken Baş karakter olan Yozo Oba’nın hayatının trajik hikayesini anlatır.
Yozo Oba, toplum tarafından dışlanmış bir bireydir ve kendisini “insan” olarak hissetmekten uzaktır. Kitapta Yozo’nun iç dünyasına ve yaşadığı zorluklara odaklanılır ve onun duygusal çöküşü detaylı bir şekilde anlatılır. Yozo, çocukluğundan itibaren toplumsal beklentilerle mücadele eder ve sahte bir gülümseme arkasına saklanarak toplumun beklentilerine uyum sağlamaya çalışır. Ancak bu süreçte kendisini yalnız, yabancılaşmış ve hayattan kopmuş hisseder.
Yozo, başarısız bir öğrenci, başarısız bir iş insanı ve ilişkilerinde de başarısız biridir. Bu sırada içine düştüğü depresyon nedeniyle alkolizm ve intihar düşünceleriyle mücadele eder. Roman boyunca Yozo’nun iç dünyasını ve kendini insanlıktan uzaklaştırma sürecini anlatan bir yolculuğun içindeyizdir.
Dazai, Yozo’nun hikayesini anlatırken insan doğasının yalnızlık, umutsuzluk, toplum baskısı gibi temalarını işler. “İnsanlığımı Yitirirken”, bireyin varoluşsal sorgulamalarını, ruhsal çatışmalarını ve insanlık hallerini derinlemesine ele alan bir edebi eserdir.
Yaşamak Eserde kumar oynayarak ailesini yıkıma sürükleyen ve sonra ailesini ayakta tutabilmek için çabalayan Fugui’nin yaşamını okuyoruz.
Kitapta ikinci bir anlatıcı da söz konusu. Birinci anlatıcı, köy köy gezerek köylülerin hayat hikayelerini türkülere aktaran ihtiyar; ikincisi ise ihtiyarın karşılaştığı, bizlere keder dolu allak bullak olmuş hayatının hikayesini anlatmaya başlayan Fugui.
Babasının atalarını onurlandıracağını düşünen Fugui, mal varlığını kumarda kaybettikten sonra, sevdiklerini de birer birer kaybetmeye başladığını idrak ediyor. Bu olay onun için toparlanma sürecinin başlangıcı oluyor. Herkese karşı hoyrat ve acımasız olan Fugui, para kazanmanın peşine düşüyor ve esasında hayatında var olan, ancak bu zamana kadar görmezden geldiği sevdiklerinin farkına varıyor. Fugui yaşama dört elle sarılıyor sarılmasına ama bunun gerçekten yaşamak mı, yoksa yaşamanın vermiş olduğu bir lanet mi olduğunu sorgulamaktan kendimi alamadım. Sevdikleri için yaşayacağına söz veriyor ve sanki o günden sonra bir lanete uğruyor. Fugui sözünü tutuyor ama bunun acısını da çekiyor. Yu Hua, karakterinin çektiği pişmanlık ve ıstırabı öylesine derin anlatıyor ki verdiği kayıplara, çabalarının sürekli yerle yeksan olmasına karşın Fugui’nin tüm bu olanlar karşısında sergilediği tutum takdir edilesi. Yaşamak
Yu Hua
Koleksiyoncu
John Fowles
Dil zorlamıyor, kolay okunan bir roman. Üzerinde durduğu konu, son kırk, elli yıldır sinemanın da çok işlediği konulardan biri olması sebebiyle belki cazip gelmeyebilir. Benim için de biraz öyle oldu diyebilirim. Fakat ilk yazıldığı devir için daha çarpıcı olmuştur diye düşünüyorum. Konunun işlenişi özellikle Miranda’nın çelişkisi ve dirayeti ise romanı daha güçlü yapan yanı. Son bölümün dönemi için sürpriz sonu ise günümüz okuru için sürpriz olmayacağı kanısındayım.
Şimdiden iyi okumalar.