PulseoftheBook
@ozz_lem
Şu anda okuduğu kitap
Halkın elinden sağduyusunu almaya çalıştınız, yani büyükle küçüğü, önemliyle önemsizi ayırabilme yetisini. Halkın sizden daha akıllı olduğunu anlamıyor musunuz? Dünyanın şimdiye dek gördüğü insana layık sayılı toplumdan birinde yaşadığınızın farkında değil misiniz?
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Aramızdaki Fikret ~Sonat Yurtçu
Merhaba sevgili kitapseverler; Aramızdaki Fikret, Kadıköy sokaklarından süzülüp kitaplığıma, oradan da yüreğime kondu. Modern hayatın eğreti duruşunu, yabancılaşmanın sessiz sızısını anlatan öyküler bunlar.
O bildiğimiz sofralarda, en tanıdık evlerde yanımızda oturan o “sessiz yabancı”… İşte o, Aramızdaki Fikret.
Yazar, bizi her gün yanından geçtiğimiz, görünmez saydığımız insanlarla – işsiz kalanlarla, sesini duyuramayanlarla, toplumun kıyısında kendi dünyasını kuranlarla – tanıştırıyor. Belki de hepimizin içindeki o öteki yanla.
Kitap “Yaşamalısın” nidasıyla açılırken, Sezen Aksu’nun hüznü ile Müslüm Gürses’in isyanını Kadıköy’ün sokaklarıyla harmanlıyor.
Ama bu bir uyuşuk hüzün değil; eksilerek de olsa hayata tutunmanın, yürümeye devam etmenin öyküleri. Absürt ama sarsıcı bir intikam kurgusu da var içinde.
Eril şiddetin örttüğü çığlıkları, titiz ve incelikli bir dille açığa çıkarıyor yazar. Politika ya da ağır eleştirilere girmeden, sade ve çarpıcı bir dille.
Bu kitap benim yazarla tanışma kitabım oldu. Çok güzel öyküler okudum. Romanını da mutlaka okuyacağım.
Kadıköy sokaklarında kaybolan bir ‘Fikret’ olsam, muhtemelen şuan Duman’dan Köprüaltı şarkısını dinlerdim.
Aramızdaki o “Fikret”leri ve yaşamanın ince sızısını bu kadar zarif anlattığı için @sonatyurtcu ‘ya teşekkürler.
Herkese keyifli okumalar dilerim, sevgiyle
Epepe ~ Ferenc Karinthy
Merhaba sevgili kitapseverler;
Bazen birçok dil bilseniz de, tek bir kelimesini bile anlamadığınız bir kalabalığın içinde yapayalnız kalabilirsiniz. Epepe (Metropole)tam da bu modern kâbusun kalbine dokunuyor.
İşte bu sarsıcı "iletişim distopyası"ndan süzülenler:
Kahramanımız Budai bir dilbilimcidir; düzinelerce dilin gramerini, kökenini ve matematiğini bilir. Ancak kendini yanlış bir şehirde bulduğunda, o devasa entelektüel birikimi bir bardak su istemeye bile yetmez. Bilginin en yüksek olduğu noktada, iletişimin en düşük seviyesine düşer. Yazar bize şunu sorar: Bildiklerimiz bizi gerçekten birbirimize bağlar mı, yoksa sadece kendi zihnimizin labirentinde mi tutar?
Epepe kelimesi aslında hiçbir dilde karşılığı olmayan, sadece ritmik bir ses yığınıdır. Bugün her yerden üzerimize yağan bildirimler, bitmek bilmeyen konuşmalar ve sosyal medya akışları aslında birer "Epepe"den ibaret. Gürültü Çağı. Bilginin bittiği yerde, anlamın boşluğunu gürültü doldurur.
Budai’nin etrafı milyonlarca insanla çevrilidir. Her yer sıradır, her yer ses doludur. Ama bu kalabalık sadece bir yığındır.
İnsanlar birbirinin içindeki o gizli sessizliğe (Susanna Clarke’ın Piranesi'de anlatmaya çalıştığım o oda) ulaşamazlar; çünkü dışarıdaki gürültü buna izin vermez.
Eğer Piranesi'nde "Ev" bir sığınaksa, Epepe'de şehir bir hapishanedir. Ve bu hapishanenin parmaklıkları demirden değil, anlaşılmayan kelimelerden inşa edilmiştir. İki insan arasındaki en uzak mesafe kilometreler değil, aynı dili konuşup birbirini duymamaktır.
Bu kitabı okurken sadece Budai'nin çaresizliğini değil, kendi gürültülü yalnızlığınızıda hissedeceksiniz.
Sizce de günümüzde bilgi arttıkça birbirimizi anlama kapasitemiz azalıyor mu? Yoksa biz sadece "Epepe" demeyi mi öğrendik?
Herkese keyifli okumalar
