Zaman, elimizin altındaki bir şimdiler dizisi kertesine getirildiğinde şeffaflaşır. Böylelikle gelecek de olumlulaştırılarak optimize edilmiş bir şimdi haline gelir. Şeffaf zaman kadere ve olaya yer vermeyen zamandır. Görüntüler, her türlü dramaturjiyi, koreografiyi ve sahnelenişi, her türlü yorumbilgisel derinliği, hatta anlamını yitirerek pornografik hale geldiklerinde şeffaflaşırlar. Pornografi görüntü ile göz arasındaki dolayımsız temastır. Şeyler, tekilliklerini terk edip sadece fiyatlarıyla ifade edildiklerinde şeffaflaşırlar. Her şeyi her şeyle karşılaştırılabilir * (vergleichbar) kılan kıra, şeylerin birbirleriyle eş bir ölçüye vurulamazlığının, tekilliğinin her türünü ortadan kaldırır. Şeffaflık toplumu aynının cehennemidir.
bana her şeyi açıklayan öğretilerin aynı zamanda beni zayıflatmalarının nedenini şimdi anlıyorum. kendi yaşamının ağırlığından kurtarıyorlar beni, oysa onu yalnız başıma taşımam gerek.
ölüm tek gerçek olarak durmaktadır önümde. ondan sonra iş işten geçmiştir. sürüp gitmekte de özgür değilim, tutsağım, hem de ölümsüz devrim umudu bulunmayan, horgörüye başvuramayacak olan bir tutsağım. devrim ve horgörü olmayınca da kim tutsak kalabilir? ölümsüzlük güveni olmayınca, tam anlamıyla hangi özgürlük var olabilir?
nesnelerin derin anlamına inanmamak uyumsuz insanın özelliğidir. bu ateşli ya da hayran yüzleri bir baştan bir başa dolaşır, bir yere toplar ve yakar. zaman kendisiyle birlikte yürür. uyumsuz insan zamandan ayrılmayan insandır. don juan kadınların "koleksiyonunu" yapmayı düşünmez. koleksiyon yapmak, geçmişiyle yaşayabilecek durumda olmaktır ama o özlemi, umudun bu öteki biçimini yadsır. resimlere bakmayı bilmez.