Onlarin bir ürünü olan, onlar tarafindan yedirilen, içirilen, ögretilen ben onlarin düsünceler ve sözcükleriyle düsünerek bütün bunlarin saçmalik oldugunu savundum. "Yanlış olan bir sey var!" dedim kendime. "Bir yerlerde büyük bir hata yaptim." Ancak nerede hata yaptigim anlamam çok zamanimi aldi.
Daha önceleri ejderha dehsetimi yatistiran hayata dair mutluklar aldatmacası artik beni kandiramiyordu. "Hayatin anlamını anlayamazsin, düsünme. Sadece yasamaya bak!" Bu sözü ne kar çok isitmis olursam olayim, artik yasamaya bakamiyordum. Zaten gereginden fazla bir süre öyle yaptim. Artik gece ve gündüz boyuna yer degistirip bana olümü getirişleri karşısında gözlerimi kapatamiyordum. Tek gördügüm buydu, çünkü tek gerçek buydu. Geri kalan ne varsa yalandi.