Meryem
@paltosunuarayanhayalet
ne kadar yoksam o kadar iyi
ama görünmez olamam
...on altıma geldiğimde daha görkemli bir ölümde karar kıldım. Ölene kadar dans edecektim.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
-yıllardır bunun hayalini kuruyordum.
+ölmenin mi?
-koşmanın.
portrait of a lady on fire, heloïse marianne’e.
(atletizmi yani koşmayı, özgürlüğü bırakmanın hüznünü taşıyorum
dünyanın aklımın alabileceğinden çok ama çok güzel olduğunu düşündüm, belki de aklım almadığından onun pervasız güzelliğine dokunmayı beceremiyor, beceriksizliğimi örtbas etmek için de kendimce güzelliği küçümseyip anlamı yüceltmeye çabalıyordum, kaybeden elbet yine ben oluyordum. uzaktan bakınca renklerden, lekelerden ve ışıktan ibaretti kainat. anlam denen yük yaklaştıkça ağırlaşıyordu, bense ne uzaktan bakmanın ferah fahur saadetini ne de yeterince yaklaşmanın semih ferasetini yaşayabiliyordum, nerede duracağımı da nereye bakacağımı da bilmiyordum: buydu işte kadim trajedim.
