Baharı müjdeler yeşil kırlarda,
Gülümser güneşe ince bir sapta.
Sarı kalbi vardır, beyaz yaprağı,
Süsler çocukların bastığı toprağı.
Tek tek toplanır da neşeyle elden,
Örülür sevgiyle, sakınarak yelden.
Ne altın, ne elmas onunla yarışır,
Bir papatya tacı başa ne yakışır!
Sultanı eyler seni tüm kırların,
Fısıldar kulağına tatlı sırların.
Solsa da yaprağı kurusa bile,
Kokusu emanet kalır sevgiye.