Zihne Parol etkisi .
Sanki Dedem , Babam , Amcam , Ben laflıyoruz.
Herkesin derdi , ilgisi , bilgisi farklı ama zikirleri var
Kısacası eğer birbirinden ağır iki okuma yaptıysanız bunlardan sonra ufak bi ağrı kesici arveles iyi gider,parolda olur
Zülfi LİVANELİ'nin bugüne kadar okuduğum 10. Romanı oldu. Hani bir söz var "demiri demirle
dövdüler ;biri sıcak ,biri soğuktu. İnsanı insanla
kırdılar;biri aç ,biri toktu." Bu söz kitabın özeti diyebilirim. Hangi siyasi görüşe sahip olursak olalım, hiçbirimiz aynı olmak zorunda değiliz. Lakin kurunun yanında yaşın yandığı arsız bir düzenin, parçalarıyız...Zülfi LİVANELİ'nin bıçağı normalde çok keskinken bence bu kitap diğer kitaplarının gerisinde kalmış. Öncelikle kitap isminin kitaba çok uyumlu olduğunu söyleyemem. Leyla ve Selim'in daha detaylı anlatılmasını isterdim. Anlatım da yalın bir dil kullanılmış ama sıradanlıktan da geri kalınmamış bir kitap oldu benim için... Ya da şöyle diyebilirim Kardeşimin Hikayesi, Leyla'nın Evi, Serenad ve Huzursuzluk büyük etki bıraktığı için bu biraz baş ağrısına iyi gelmeyen ama ağrıyı biraz durduran "parol" gibiydi...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Parol etkisinde bir nostalji ilacıFantastik
The Heroes of the Olympos serisinin anlatım biçimi karakter yoğunluğu ve olayların kasvetli ağırlığından sonra eski aşina olduğumuz Percy Jackson’ı bize veren bir seriydi. Yine de yaşanan büyük savaşın bir anda hafife alınması garip geldi. Bir önceki seri kendini çok ciddiye alıyordu.Bu kitapta Rick Roardon Percy aracılığıyla sürekli hatırlatmalar yapıyor. Şunu hatırladınız mı bunu hatırladınız mı gibi... Bunu biraz aşırı bulduğumu itiraf etmeliyim. Neredeyse Percy’nin okuyucunun dikkatini çekmek için çırpındığını düşünecektim. Asla bunu ihtiyacı olmayan müthiş bir kahraman halbuki. Ama geçen serideki onca karmaşadan sonra bize her şeyi hatırlatmaya çabalamasını anlayabiliyorum. Yine Percy’nin bakış açısı öldürücü derecede komikti. Bayıldım. Yaşanan her şeyden sonra Percy ve Annabeth’in ilişkisindeki değişimi görmek de çok enteresandı. Secure attachment diye bir şey olmasaydı bile bu çift bunu başarabilirdi. Her zamanki gibi maceralar sürükleyiciydi bölüm başlıkları nostaljiden ağlattı. Percy’nin ilk seri maceralarını özlediyseniz ilaç gibi gelecektir. Ama hafif bir ilaç olduğunu ve size sadece daha fazlasını isteteceğini söylemeliyim. 
Tanrıların Kadehi
Tanrıların KadehiOkuyamama durumuna parol muadiliAşk - Edebiyat - Roman
Bu kitaptan daha kötülerini gördüğüm için 5 vermiş olabilirim. Okuyamama durumundan sizi çıkarıyor ama zamanınıza değmez. Booktok ve goodreads e güvenmeyin!!
Seride en sevdiğim çarpık nefret(3. ve 4. ile ilgilenmiyorum) (Mart 2023)
Yazarla tanışma kitabım. Kitap kapağında öykü yazıyor. Kahraman anlatıcı ve öyküler birbiri ile ilgili olduğu için günlük havasında hatta bir bütünlük olduğu için novella gibi bile olabilir. Neyse sınıflamak edebiyatçıların işi benim değil. İlginç bir kalem, kısa kısa cümleler, farklı betimlemeler. İç dünyanın buhranı, sorgulamalarıyla günlük hayatın hareketliliği çok güzel verilmiş. İlk kez bu kadar ilaç adı verilmiş bir kitap okudum. Bayağı Parol gibi bildiğimiz ilaçlar hem de. Bu da okuru yani beni kitaba daha da yakınlaştırdı. Birkaç kitabını daha okumayı düşünüyorum.
Puan vermedi·464 syf.·
2023 47. kitabı
Yeni bir kitapla geldim. Bu sefer bir klasik. Betimlemelerinin ve denizcilik terimlerinin fazla olması beni yordu. Okurken denizin derinliklerinde zaman zaman boğulduğumu hissettim ama vazgeçmedim ve sonunda son sayfayı kapatmamla derin bir nefes alıp yüzeye çıktım. Romanın başkişisi Gilliatt, gizemli ve biraz da yabani bir karakter. Karmaşık başlayan roman sonunda Gilliatt’ın yeşilçam tadında aşkını kalbine gömmesiyle son buluyor. Öyle ki tıpkı Ümit Besen’in o meşhur şarkısındaki gibi “Nikahına beni çağır sevgilim, istersen şahidin olurum senin.” sözleri hayat buluyor. Konusundan bahsedecek olursam Gilliat, üstat Lethierry adlı eski bir denizcinin Durande adını verdiği buharlı gemisini saplandığı kayalıktan kurtarmaya çalışıyor. Ne için? Lethierry’nin yeğeni-vaftiz kızı- Deruchette için. Gemiyi kurtaran kişiyle kızını evlendireceğini söylüyor çünkü üstat Lethierry. Gilliat da aşkıyla kavuşmak için bu zorlu görevi seve seve yerine getirmek için hemen atılıyor. İki ay süren zorlu uğraşlar sonucunda başarılı oluyor ama geri döndüğünde sevdiği kızın başka bir adamla birbirlerini sevdiklerini öğreniyor. O adamı da (rahip olur kendileri) daha önce Gilliat kurtarmıştı denizden. Yani herkese merhem olan Gilliat kendine bir parol bile olamıyor ve aşkını kalbine gömüyor. Denizin derinliklerinde roman da son buluyor.
