Hayat bir çikolata kutusuna benzer....
Bilirsin işte, çikolata kutularının içinde her tür çikolata olur; bazılarını seversin, bazılarından hoşlanmazsın. İlk önce sevdiklerini yersin ve geriye pek de sevmediklerin kalır sadece. Ben acı veren şeyler yaşadığımda hep böyle düşünürüm. 'Şimdi bunu bir atlatırsam, her şey yoluna girecek, hayat bir çikolata kutusudur.'
Sadece bizi en mutlak anlamdaki hiçliğin içerisine yerleştirdiler, çünkü bilindiği gibi dünyada hiçbir şey insan ruhu üzerinde hiçlik kadar ağır bir baskı uygulayamaz.
Amerika'yı keşfeden Christopher Columbus gibi hissediyordum. O hep oradaydı ama Columbus kendi dünyasından onu ilk keşfedendi. Onun kalbi de benimki kadar hızlı atmış mıydı acaba?