O kadar çok şey var ki içimde vuramıyorum dışıma. Korkularım, sevgilerim, hatalarım ve tabi ki saçmalıklarım. Bunu yazarken bile korkuyorum son olacakmış gibi sanki, halbuki son da olabilir değil mi? Bu içimdeki sesler ne kadar beni bazen ifade etmese de korkuyorum işte. Şu an bu duyguları bilinçsiz mi yaşıyorum? Sanmam. Ama bazı bilinçsizliklerim var ki onlar beni derinlemesine yoruyor işte. Ne mi onlar; yaptıklarımdan pişman yapamadıklarımdan rahatsız olmam. İsyan değil bu inanın isyan değil.