En eski kilisenin yakınındaki mezarlıktaki mezar taşlarının birinde bir çapa ve bir kum saati var ve şu sözcükler:
Umut içinde.
Umut içinde.Bunu neden ölü bir insanın mezar taşına yazmışlar ki ?Uman ölü müydü,yoksa hala yaşayanlar mı?
“Unutmayınız ki halkın cehaleti, kabalığı, alkol düşkünlüğü, hastalıklı oluşu, sefaleti, kötü ahlâklı oluşu, bütün bunların hepsi sizin kendi utancınız ve suçunuzdur.”
Hayatımız”bir yumağın sürekli sarılmasıdır”.Yaşadığımız her şey ardımıza takılıp gelmekte ve doğal olarak da birikmektedir.Yol boyunca ne yaşandıysa toplamaktadır çünkü.
Ne var ki insan hayatında olduğu gibi tarihin akışı içinde de pişmanlık yitip giden tek bir anı bile geri getirmez ve tek bir saatin içinde yitirilenler bin yıl geçse yeniden elde edilemez.