Okuyan kadinlar kulubu ile birlikte #birharfbirkitap etkinliğinde ikinci ayımızdayız ve "B" harfi için seçtiğim kitabım Baykuş Daima Gece Avlanır...
Ormanın ortasında kuş tüyleri üzerine yatırılmış, ağzında çiçek, başında peruk, etrafında pentagram şeklinde dizilmiş mumlar, dahası vücudu da aynı şekle sokulmuş, hayvan yemiyle beslenmeye zorlanmış ve boğularak öldürülmüş 17 yaşında çıplak bir genç kız cesedi... Bu esrarengiz cinayeti çözmek Holger Munch ve ekibinin görevi. Yakın zamanda görevden alınan zeki ama kendince psikolojik sorunları olan dedektif Mia Krüger'de işe dahil edilince müthiş bir araştırma başlıyor.
Çok beğendiğim bir polisiye gerilim okudum. Beklemediğim sürpriz gelişmelerle çözüldü olay. Beni en çok etkileyen cinayet ya da soruşturma kısmından çok, kurbanların ölüme hazırlanış şekilleri oldu. Hayal etmesi bile tüyler ürperten cinsten bir kurgusu var. Bence güzel taraflarından biri de temposunun hiç düşmemesi. Bitmeden hemen önce ters köşe yapmayı da başardı ayrıca. Tavsiye eder keyifli okumalar dilerim.
28.04.2018
Tutku En Alçak Seviyeyi Bulur
Jo Nesbo'nun Harry Hole serisinin beşinci, benim okuduğum dördüncü kitabı.
Polisiye gerilim kitaplarını okumayı sevenler okurların kitabı başarılı tanımlaması için ilk kıstası katili doğru tahmin edememek ve son sayfasında büyük bir şaşkınlığa uğramaktır. Daha önce okuduğum üç kitabında ve bu kitabında son sayfayı okuduğumda epey şaşkın bir hal aldım ve katili hiç bir kitabında doğru tahmin edemedim. Bu kurguyu da çok başarılı bir şekilde örmüş olduğu için bence muazzam bir kitap.
Harry Hole bırakmış olduğu alkol batağına tekrar saplanır. Hayatında yer alan ve aşık olduğu kadını Rakel'i de kaybetmiş olur böylece. Aynı zamanda bu durum polislikten atılmasına kadar uzanır. Tam da böyle bir dönemde Oslo'da seri cinayetler işlenmeye başlar ve bir seri katilin varlığı teşhisi konulur. Oslo polis teşkilatında seri katil alanında deneyimli tek bir müfettiş vardır. Harry Hole. İstemeden de olsa bu olay Harry Hole'u tekrar bir soruşturmanın içerisine yer ettirir. Aslında bu durumu ne amirleri ne Harry Hole istemektedir. Ama elden ne gelir.
Uzun zamandır öldürülen ekip arkadaşının katilini bulmak için kendi başına çabalamıştır. Pes etmiştir. Fakat seri katil soruşturması ekip arkadaşının ölümüne de ışık tutacak ve gerçeği ortaya çıkaracaktır.
Kırmızı beşgen elmas Pentagram veya bir diğer adıyla Şeytan Yıldızı anlamına gelir. Öldürülen kişilerin başında işaret olarak yer almaktadır. Detaylı ve uzun bir soruşturma olacaktır.
Keyifli okumalar dilerim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hazır yağmur öncesi serin hava keyfimi yerine getirmişken biraz geç de olsa inceleme yazmak istedim.
Öncelikle bayramınız mübarek olsun dostlar umarım daima sevdiklerinizle beraber mutlu bayramlar geçirirsiniz.
Önce konu ile başlayacağım. Alice danışman hocasının ölümünün ardından hocasını cehennemden çıkarmak üzere bir plan yapar. Pentagram adını verdikleri büyüler aracılığıyla bunu sağlama peşindedir. Hocasının kendisine sağlayacağı prestiji elde etme yolunda danışman hocasının peşinden cehenneme inmek ve onu geri getirmek zorundadır. Ancak aynı şeyi hedefleyen başka bir öğrenci daha vardır. Peter. Mecburi beraber cehenneme inmek zorundadırlar. Bu sırada keşfedecekleri ve öğrenecekleri çok şey vardır.
Kuang okumaya Babil ile başladım ve Katabasis ile devam ediyorum. İki kitapta da ortak gözlemlediğim bir şey var. Kuang bilgi yüklemesi yapmayı çok seviyor zira bu Babil adlı kitabında çevirmenin yarım sayfa dolusu dipnot vermesine bile neden oluyor. Katabasis için yarım sayfa olmasa da dipnotlar yine çok fazla, cehennem hakkında araştırma yapmış çok fazla bilim adamı var ve onlardan alıntılar, anlatılarla dolu. Yani ara ara bağlamdan kopmak kaçınılmaz oluyor. Kuang'ın bu yanını hem çok seviyorum hem de bir yanım nefret ediyor gibi. Çünkü anlayamıyorum ama aynı zamanda da zihni beni büyülüyor. Korkutabilir belki bu dediklerim sizi ama kitap bittiğinde bence soru işareti kalmıyor. Diğer kitaplara ya da yazarlara benzer bir fantastiği ya da bilim kurgusu yok. Gerçekten özgün ki bu da onca bilgi ve karmaşaya rağmen kendisini okutturan en temel şey bence. Karakter gelişimini de gayet iyi veriyor. Kitabın başındaki Alice ve Peter ile kitabın sonundaki Alice ve Peter arasında çok fark var. Birbirleri ile olan ilişkileri de güzel yavaş yavaş olması gerektiği gibi ilerliyor.
Bunu senin yazdığına inanmak istemiyorum Kuang
Kuang’ın kalemini çok severim bilen bilir.O yüzden Katabasis e başlarken beklentim yüksekti;ama hayal kırıklığınında ötesinde bir okuma oldu benim için.
Neresinden tutsam elde kalıyor desem abartmış olmam.En başta ana fikre bir türlü ısınamadım.Sadece bir referans uğruna,kariyer basamaklarında bir tık daha yukarı çıkabilmek için cehenneme inmeyi göze almak…Üstelik aradığınız kişinin ölümünde payınız varken?Kendi canınız pahasına?Hele ki söz konusu kişi bencil,zorba ve egoistse…Kusura bakma Kuang ama bu bana hiç ikna edici gelmedi.Bunu yazar zekice bir yere bağlamıştır kesin dedim ama o bağ hiç olmadı..
Birde cehenneme giriş meselesi var.İki tebeşir,bir pentagram,birkaç mırıldanma…hopp cehennemdesin.Kitapta resmen “Fare biraz fazla eşelense cehenneme düşer”yazıyor.Evet tam olarak öyle yazıyor.
Hikayenin neredeyse tamamı cehennemde geçiyor ama ben kendimi tek bir sayfada bile cehennemde hissetmedim.Daha çok otobüsle Konya ovası turuna çıkmışsınız gibi…Üstüne birde gelmişken bıyıklı Kral Yama ile kahvede okey oynayıp iki bardak çay içmişsiniz havası var.Burası nasıl cehennem?
Evett Dante olmak üzere pekçok mitolojik ve felsefi göndermeyle bir bütünlük sağlamaya çalışılmış cehennem tasvirlerinde ama hiçbirimizin kafasındaki cehennem bu değil. Burası cehennemden çok “konsepti kararsız bir tatil köyü”.Bazı yerlerde ciddi ciddi cehennem güzellemesi vardı,biran orda olmak istedim desem yalan olmaz.
Cehennemde umduğumuz o tehlikeyi hiç hissetmedim ben.Ne olduğu tam belli olmayan ve asla kafamda canlandıramadığımdan kemiksiler var;onlarda zaten kimsenin umrunda değil gibi.Hırlıyorlar bizimki “kes sesini otur yerine” filan diyor,bir ara kafayı yediOkuyucu tabiriyle “Karakter gelişimi” yaşadı sanırım bir fırt çekince.
Ayrıca kitapta bir olay var ki tamamen bir kırılma noktası..Ama
Cehennem, Bir Üniversite Kampüsü Olsaydı?Edebiyat
9/10
SPOİLER İÇERİR!
Kendinizi kanıtlamak için uğraşırken ne için çabaladığınızı unuttuğunuz oldu mu hiç? Peki ya daha kötüsü: Hocalarınızın sizi "geliştirdiğini" zannederken aslında sömürdüğünü fark ettiğiniz o an?
R.F. Kuang'ın Katabasis kitabını okurken üniversitedeki eski günlerim aklıma geldi. O meşhur "yeterince iyi değilsin" hissi, o dinmek bilmeyen kendini kanıtlama baskısı, o "acı çekmiyorsan yeterince çalışmıyorsun" mantığı... Kitabı bitirdiğimde anladım ki akademi, bazen cehennemden farksız olabiliyor.
Alice Law’ın hikâyesi; cehenneme iniş, büyü, ölüm ötesi gibi unsurlarla fantastik bir macera gibi görünse de aslında akademik dünyanın en karanlık gerçeğini gözler önüne seriyor: Başarı için kendinizden ne kadarını feda etmeye hazırsınız?
Ben de bu soruya cevap ararken kitabın her sayfasında kendimden bir parça buldum.
Alice, Cambridge’de doktora yapan bir öğrencidir. Ancak o, Peter Murdoch gibi değildir. Peter, sanki "bilgiyle yoğrulmuşçasına" zahmetsiz bir dâhidir. Alice ise her şey için ter dökmek zorundadır. Kendini kanıtlayabilmek için saatlerce çalışır, uyumaz, yemek yemez.
Bu kısmı okurken yüreğim sıkıştı. Kim bilir kaç defa ben de öyle hissetmiştim: "Onlar doğal yetenekli, ben ise sadece çok çalışarak ayakta kalabiliyorum."
Akademik dünya işte böyle işler. Bazıları "dâhi" doğar ya da öyle görünür. Bazıları ise ne kadar çabalarsa çabalasın hep "ikinci sınıf" muamelesi görür. Alice, bu gerçekle boğuşurken bir de danışmanı Profesör Grimes'ın, Peter’ın çalışmasını çaldığını öğrenir.
Evet, doğru okudunuz. Nobel ödüllü, prestijli, saygın Profesör Grimes, doktora öğrencisinin fikrini alıp kendi adıyla yayınlar. Üstelik Peter’a ne der biliyor musunuz? "Sen bir aydır laboratuvara uğramadın, ben de bulgularımızla bir şeyler yapmak zorunda
Puan vermedi·555 syf.··
Beğendi
·2025 132. kitabı
·12 günde okudu
·Okunma: 31 Ekim 2025 23:48
Selam. Bu ayın son okuduğum kitabı R. F. Kuang'dan "Katabasis" oldu.
Yazarla tanışma kitabım oldu aynı zamanda. Öncelikle kitapla ilgili şunu söylemek istiyorum. Okuduğum bilim kurgu eserleri arasında aşağılarda yer alır ama kötü olduğu için değil sadece onlar daha iyi olduğu için. Kurgusu zekice. Merak unsurlarının yeteri miktarda kullanılmasıyla da akıcı bir okuma sunuyor.
Cehennem tasvirini bence en iyi betimleyen Chuck Palahniuk'tan okuduğum Lanetli kitabıydı. Burada karışık ve sekiz katman oluşturulmuş. Pentagramla ve büyülü sözlerle cehenneme gidebiliniyor.
Bir büyü kazası ile Profesör Jacob Grimes ölür. Öğrencileri, Alice Law ve Peter Murdoch birbirlerinden habersiz cehenneme gidip Profesörün ruhunu cehennemden kurtarmak için araştırmalar yaparlar. Ve bir şekilde beraber gitmek zorunda kalırlar.
Bu uğurda ödeyecekleri ağır bedel bile onları cehenneme gitmekten alıkoymaz.
Dante'nin cehennemi bir kılavuz niteliğinde kullanan Alice ve Peter Profesörü bulabilmek için aşağıdan yukarıya cehennemin tüm katlarına bakmak için zorlu bir yolculuk yaparlar. Gizli ihanet, fedakârlık, paradoks gibi farklı türde heyecanlar katarak tehlikeli bir maceraya ortak ediyor biz okuru yazar.
#bkmkitap
#kitapalıntıları
Gerçek dediğin, göz açıp kapayıncaya kadar değişebilir. Eğer dünya senin için bir kez bu kadar değişken olabildiyse, onu daha kaç kez kendi arzularına göre dans ettirebilirsin?
Her paradoksun temelinde bir gerçek yatar. Kendi yalanına asla bütünüyle inanmamalısın çünkü o zaman pentagram üzerindeki gücünü kaybedersin. Büyü dünyayı kandırma eylemidir, kendini değil. Aynı anda birbirine zıt iki inancı zihninde tutabilmelisin. Dönüş yolunu bilmelisin.
Paradoksların bizi rahatsız etmesinin nedeni, saçma sonuçlarının tüm öncüllerimizi yeniden sorgulatmasıdır. Paradoks
