Perihn Mert
@periihn
3 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Geçmişte yalnızca tek bir dersi içeriyordu: Sevgi, insana zarar veren bir hatadır; işbirlikçisi,yani umutsa tehlikeli bir yanılsama. Dolayısıyla, bu iki zehirli çiçek Meryem'in zihnindeki o kuru, kavruk arazide ne zaman sürgün vermeye yeltense, Meryem onları koparıp attı. Çekip koparmış, toprağa tutunmalarına kalmadan, kökünden sökmüştü.
''Bu kentin ne çatılarını ışıldatan ayları sayabilirsin,
Ne de duvarlarının gerisine gizlenen bin muhteşem güneşi..''
Aklına Nana'nın bir keresinde söylediği şey geldi; her bir kar tanesinin, dünyanın bir yerinde haksızlığa uğrayan bir kadının ağzından dökülen bir ah olduğunu. Bütün bu iç geçirmeler gökyüzüne yükseliyor, bulutlar halinde toplanıyor, sonra minicik parçalara bölünüp sessizce aşağıya, insanların üstüne yağıyordu.
Bizim gibi kadınların neler çektiğinin göstergesi, demişti. Başımıza gelen her şeye nasıl sessizce katlandığımızın...
''Baban balık tutmaktan hoşlandığını söyledi,'' dedi Raşit, bahçeyi geçip eve doğru giderlerken. ''Kuzeyde vadiler var. Ve içi balık kaynayan ırmaklar.Belki bir gün gideriz..''
Kendimden özür diliyorum.. İnsanlara hak ettiklerinden fazla değer verip, kendime haksızlık ettiğim için.. Başkaları kırılmasın diye, kendimi kırdığım için.. Birilerine yetişmeye çalışırken, kendime geç kaldığım için.. Haketmeyen insanları sırtımda taşıyıp boş yere kendimi yorduğum için.. Herkesi mutlu etmeye çalışırken kendi mutluluğumu unuttuğum için.. kendimden özür diliyorum...