-Kör Olası AyrılıkŞiir
Gece olunca çöküyor içime yangının,
Köşemde ağlıyorum kör olası anılarımıza,
Tütüyorsun halen burnumda anıyorum boş boş,
Anıp ağlıyorum kim anlasın bu garibi
Şu canım bir azat oluyor her gördüğümde seni,
Aynı yerlerdesin sanki beni arar gibisin,
Geceleri senin aklına çile olmuşum herhalde,
Bir telefon kadar yakınımım bir alo her şeyi siler atar
Kör olası ayrılık vurdu bizi, perişanız ikimizde,
Sensizlik hissinde korkuyorum aşamıyorum,
Anlıyorum ciğerin acıyor aynı benim gibi,
Yüreğinde tütüyorum halen duygularımız bir,
İkimizin geceside hasret özlem bin ağıt,
Kahır etmiyorum sitem etmiyorum seni seviyorum…
-turna
28.01.2026
-Pişmansın BiliyorumŞiir
Bir gün daha geçti sensiz,
Elvan elvan gidişin gözümün önünde,
Ay tutuldu diledin mi tekrar beni,
Pişmansın biliyorum dön hadi gel birtanem
Gidelim senle uzaklara ,
Geride bırakalım o günleri,
Alacalı günler kalsın ardımızda,
Ufku geniş umutlarla gidelim
İkimizde perişanız şimdi ,
Gözlerimiz yollarda kaldı,
Giderken hüzünlü bakışın,
Halen aklımda silemedim
Hadi dön gel gidelim buralardan,
Arzularım bizi tekrardan kavuşmamızı istiyor,
Pişmansın biliyorum gittiğinde duruyorum,
Son bir şans daha ver bu aşka hadi gel bekliyorum
-turna
13.12.2025
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Hz Hüseyin Mersiyesi1000Kitap
Dərdimiz Var Birinə Leyk Bu Dərdi Demərux
Sənun Eşqündə Aqa İllər Olar Dərbədərux
Gəl Bizim Məclisə Qorxma Aqa Su İstəmərux
Baxmasonda Bizə Zəhra Cani Qəhr Eyləmərux
Şəhriyarimsən Aqa Dar o Nədarimsən Aqa
Iftixarimsən Aqa Yarali Yarali
(Derdimiz var birine ama bu derdi söylemeyiz,
Senin aşkında, efendim, yıllardır perişanız.
Gel bizim meclisimize, korkma efendim, su istemeyiz.
Bize bakmasan da, Zeyneb’in (veya Zehra’nın) canı için, kahrolmayız.
Sen benim şahımsın, efendim, darda da varsın, yoklukta da varsın.
Sen benim övüncümsün, efendim, yaralı, yaralı...)
Hâlimiz darmaduman
Sırrını gel çöz
Sönmeyiz de, ah, inceden
Tüter, oluruz köz
Bitmeyen bu sevdada
Perişanız her vedada
Nasıl yaşanacak bir daha?
Ne seninle ne sensiz
Her Cumhuriyet Bayramında okunması gereken bir yazı.
Ülkenin hangi durumdan nerelere geldiği
Ulu önder Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK ve onun Vefakâr vatanperver arkadaşlarını mihnet ve şükranla yad ediyoruz...
☆
✍
29 Ekim 1923 sabahı…
Nüfus 13 milyondu, 11 milyon kişi köyde yaşıyordu. 40 bin köy vardı, 37 bininde okul yoktu, postane yoktu, dükkan yoktu. 30 bin köyde, yani her dört köyün üçünde cami yoktu. Traktör sayısı sıfırdı, biçerdöver sayısı sıfırdı, karasaban vardı. Ayçiçeği üretimi yoktu, şeker üretimi yoktu, ekmeklik un bile ithaldi, pirinç ithaldi, bütün memlekette sadece beş bin hektar alan sulanabiliyordu.
☆
Beş bin köyde sığır vebası vardı. Hayvanlar kırılıyor, insanlar kırılıyordu, bir milyon kişi frengiydi, iki milyon kişi sıtmaydı, üç milyon kişi trahomluydu, eminim gençlerimiz şu anda internete girip “trahom nedir?” diye arıyordur, çünkü artık hayatımızdan çıktı, o zamanlar üç milyon kişi trahomluydu, verem, tifüs, tifo salgını vardı. Bit'le başa çıkılamıyordu. Bebek ölüm oranı yüzde 40'ın üstündeydi, dünyaya gelen her iki bebekten biri ölüyordu. Anne ölüm oranı yüzde 18'di, her beş anneden biri ölüyordu. Ortalama ömür 40'tı, 41'inci yaşını gören şanslıydı. Memlekette sadece 337 doktor vardı. Sadece 60 eczacı vardı, sadece sekizi Türk'tü. Diş hekimi sayısı sıfırdı. Sadece dört hemşire vardı. 40 bin köy, sadece 136 ebe vardı.
☆
Yanmış bina sayısı 115 bin, hasarlı bina sayısı 12 bindi, komple kül edilmiş köy sayısı binin üzerindeydi, ülkeyi yeniden inşa etmek gerekiyordu, kiremit bile ithaldi. Limanlar, madenler yabancıya aitti, demiryollarının bir metresi bile bize ait değildi. Toplam sermayenin sadece yüzde 15'i Türk'tü. Osmanlı'dan ayakta kala kala dört fabrika kalmıştı, Hereke ipek, Feshane yün, Bakırköy bez, Beykoz deri… “Sanayi” denilen işletmelerin