Dema min nû pirtûkê da destê xwe min ji xwere got bixwînim nexwînim hewceyî xwendina vê pirtûkê dike gelo (mamoste nebihîze welleh wê nifiran bike) lê piştî min hevoka pêşî
"Me bo hebûnê şer kir.
Baş e, evqas jiyanên ku qediyane, çi ne?
Ez di bin bandora hevokê de mam min fehm kir kū divê kû pirtûk bê xwendin
Lîlav di zimanê kurdî de tê wateya ava ku ji helandina berfê dertê, yanî ava biharê ya zelal û hênik. Nivîskar ev nav ne tenê wekî navekî fîzîkî, lê wekî metaforekê bi kar aniye. Çîrokên di pirtûkê de mîna lîlavê ne; carinan sar û cemidî ne (ji ber rastiyên jiyanê yên giran), carinan jî wekî mizgîniya biharê hênikahî û hêviyê didin dilê mirov.
Nivîskar vê pirtûkê de şêwazeke gelekî kurt, fersendî (mînîmalîst) û helbestî bi kar tîne. Çîrokên wî dirêj nabin; bi çend hevokan an bi rûpelekê dikare cîhaneke mezin bide avakirin. Ev yek di diyalogên pirtûkê de jî xwe dide nîşandan. Wekî ku di pişt pirtûkê de jî tê gotin, dema ku jê tê pirsîn "Çima helbest û çîrokên xwe wisa kin kin dinivîsî?", ew dibêje: "Mirin li ber deriyê me teva ye. Ez naxwazim yek helbest û çîrok jî di nîvî de bimîne." Ev bersiv bi xwe jixwe felsefeya pirtûkê û leza jiyanê ya di nav sînorên mirinê de nîşan dide.
Zimanê pirtûkê kurdiyeke şirîn, herikbar û zelal e. Nivîskar ferhengoka deverê (Batman û derdora wê) û rîtma zimanê axaftinê pir baş di nav hunera çîrokê de bikaranîye
Pirtûk rasterast ji dilê civakê û jiyana rojane pêk tê Di pirtûkê de mirov rastî gelek mijaran tê
Evîn û Hesret Têkiliyên di navbera mirovan de, evînên ku di nîvî de mane û hesreta demên berê.
Şer, Wendabûn û Êş Bandora şer û rewşa psîkolojîk a li ser civakê, trawmayên ku mirov di jiyana rojane de dikişînin.
Rastiya Jiyana Bajêe Hevrikiya mirovê nûjen a bi bajêr re, tenêbûn û hewldana hebûnê .
Karakterên pirtûkê ne
Yunan mifləri🩷mən
Uşaq vaxtı deyəsən filminə baxmışdım.Birdən ali və ninoda qabağıma çıxanda gördümki yunan mifologiyasıyla bağlıdı.Dedim bunu almalıyam.Harry potter sevmirdim amma bunu sevdim.Yəqin bütün seriyanı alıb bitirərəm.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bu kitap, ilk bakışta fantastik bir anlatı gibi görünse de ilerledikçe okuru bir hikâyenin içine değil, kendi iç dünyasının katmanlarına davet ediyor.Aynalar, kargalar, hologram denizi, kan yemini, ruhun rengi ve ağırlığı.Tüm bu imgeler bir olay örgüsünden çok, insanın acıyla kurduğu ilişkiyi anlatmak için var.
Hikâye boyunca karşılaştığımız aynalar, gerçeği düzelten ya da saklayan nesneler değil; gerçeği olduğu gibi yansıtan, hatta onu çoğaltan araçlar.Yüzlerce aynada bölünen yansımalar, insanın tek bir benden ibaret olmadığını; yaşadıkça parçalandığını, çoğaldığını ve her parçasının farklı bir renge büründüğünü gösteriyor.Bu yüzden kitapta ruhun rengi sabit değil: bazen mor, bazen ıslak bir alacakaranlık, bazen de uzun yılların izini taşıyan parlak bir inci.
Acı paylaşıldığında mı hafifler, yoksa başkasına yüklendiğinde mi çoğalır?
Bu sorunun karşısında duran karakter ise Kim Eunhu. Eunhu’nun aynası gerçeği değiştirmiyor; sadece gösteriyor.Babasının onu yaşatmak için kendi hayatından vazgeçtiğini öğrendiğinde, bu bilgi onu yıkmıyor ama dönüştürüyor.Eunhu acıyı yok etmeye çalışmıyor; onunla birlikte yürümeyi seçiyor.İşte bu yüzden hayatta kalıyor.Işık, Pers’i öldürürken Eunhu’yu bırakıyor; çünkü ışık niyetten çok seçime bakıyor.
Kitabın en güçlü yönlerinden biri, felaket kavramına yaklaşımı. Felaket burada yalnızca yıkıcı bir şey olarak sunulmuyor.Bazı felaketlerin insanı büyüttüğü, dönüştürdüğü ve hatta hafiflettiği fikri işleniyor.Ağaç gövdesindeki halkalar gibi, yaşananlar zamanın içinde birikiyor ve insanın kimliğine dahil oluyor.Kaçamıyorsan onunla başka bir ilişki kurmak zorunda kalıyorsun.
Profesörün yarı karga, yarı insan oluşu; şifa veren bir ağaçken insanların karga tarafından kandırılıp kesilmesi ve bu ihanetten doğan dönüşümü, kitabın masumiyetin kaybı
Güney Kore çok satanı olmayı hak eden bir kurgu. Açıkçası kitap bittiğinde tek isteğim biraz daha uzun sürmesiydi. Sanırım bu türe gerçekten bayılıyorum.
Hikaye babasının ölümünden sonra annesinin sahaf dükkanında hafta sonları çalışan Eunhu ile başlıyor. İşlerin yolunda gitmemesi, okul ve geçim derdi onu farklı part-time işlere sürüklerken son işinden ayrıldığı bir gün hayatı bambaşka bir yöne savruluyor. Okuldan düşünceler içinde çıktığı bir anda onu sürekli takip eden gizemli bir kargayla karşılaşıyor. Cebinden babasından yadigar aynayı çıkarıp kargaya tuttuğunda karga aynayı kapıp kaçıyor. Eunhu, aynasının peşinden bir depoya giriyor ve aynamı verirsen her istediğini yaparım dediği anda kaderini mühürleyen bir kan yemini başlıyor.
Elinin kesilmesiyle Sara (Karga) ile yapılan bu yemin Eunhu’yu başka bir boyuta sürüklüyor. Gözlerini açtığında kendini Profesör Do’nun Göz Kliniğinde buluyor. Burası sıradan bir klinik değil gelen hastaların yalnızca gözlerini değil, ruhlarının kilosunu ve rengini de ortaya çıkaran özel bir yer. Profesör Do’nun tedavileri büyüleyici ama bedelsiz değil. Her iyileşmenin karşılığında hastaların en çok istedikleri şey onlardan geri alınıyor.
Eunhu, Sara ile yaptığı kan yemini yüzünden bu klinikte çalışmak zorunda kalıyor. Karşılığında hem aynasını geri alacak hem de emeğinin ücretini. Ancak olaylar burada da durulmuyor. Okulun popüler çocuğu Siwoo’nun Eunhu’yu takip etmesi ve bir anda fenalaşması onu kliniğe götürmesine sebep oluyor. O sırada yaralı bir şekilde gelen Profesör Do, hastayı ancak onların tedavi edebileceğini söylerken, Do’nun yardımcısı Mina, tedavi edilmezse Siwoo’nun öleceğini ve çözümün ancak Pers ile mümkün olabileceğini söylüyor.Fakat Pers son derece tehlikeli insan ruhuyla beslenen bir varlık. Yani şöyle düşünün insan
Daha öncə yazdığım bir postu burada paylaşıram.
400 səhifəni 40 saata.
Çoxdandır, fiziki kitabı belə tez bitirə bilmirdim. Gah qeydlər götürə-götürə sürət azalır, gah da yüklü iş günündən sonra yuxu dərmanı rolunu oynayırdı, kitablar.
Həm də audio kitablar yaşam tərzimizə daha uyğunlaşıb. Şənbə-bazar digital detox eləməsək, fiziki kitablara əlimiz çatmayacaq, ancaq səsinə səs verə biləcəyik. Yeri gəlmişkən, bu yaxınlarda Storyteldə məşhur "1984" əsərini radio teatr formatında dinlədim. Uşaq vaxtı dinlədiyim radio teatrları xatırlatdı. Çox səliqəli işlənib. Məsləhətdir.
İndi isə gələk, əlimdə tutduğum Abaddon kitabına. Nə abad olmayan dünyanın halı, nə də şəkildəki don ilə əlaqəsi yoxdu Abaddonun. Kapüşonu başıma keçirib, şəkil çəkdirdim ki, post qəşəng görünsün.
Kitabı oxuduqca, müəllifin azərbaycanlı olmasına inanmağı gəlmir, adamın. Ümumiyyətlə, kitab oxuduğuna inanmağın gəlmir. Elə bil, Netflixdə təzə serial çıxıb, sən də bir nəfəsə bütün bölümlərə baxırsan.
İntellektual, psixoloji, detektiv janrında olan romanda hadisələr İrlandiyada baş verir.
İrlandiya haqqında 10 kitab oxusaydıq, əldə edə bilməyəcəyimiz qədər eksklüziv faktlarla zəngindir:
"İrlandiya yarım saatı", Avropanın əmisi sayılan VII Eduard dövrü, Qroqox, Titanik, Newgrange, Blarni qəsri, Osrayqe krallığı, Müqəddəs Patrick, 5 funtluq əskinasın üstündə Ketrin Elizabet Makoli, arxasında Entoni Rafterinin şeiri, Luzitaniya gəmisi, Məhəmməd Əlinin ulu babası Eyb Qreydi, irlandların pablarda UK ilə siyasət və məişət mövzuları, kriminal jarqonları və n qədər lokal məlumatlar qazandırdı.
Bundan əlavə kitabda normal həyatda bir arada görmədiyimiz bir çox mövzular bir araya gəlib. Gələcəkdə bu postu oxuyanda xatırlamağım üçün yazıram:
- İbrani dilindən "həlak edən", "yoxluq" mənasını verən Abaddon
- Horun gözü
- Nekrofiliya, Fransua Bertrand
- Şeol -
Lori1000Kitap
Hema hema hemû lorî, ji alîyê dayikan va hatine derxistin. Mijara lorîyan, cihêrengî ye û lorî ne tenê ji bo dixewrakirina sebîyan tên hilberandin; bes di gelek loriyan da tê dîtin ku dayikên lorîbėj, bi xêra van kilamên zarokan, hest, raman, gazin û şîretên xwe jî, ji gedeyên xwe yên dergûşê ra dibêjin. Ji lew ra nabe ku lorî, hema tenê wekî cureyekî nezmî yê ku dayik bi wan, zarokên xwe aş dikin û dikin xewê bên hesibandin. Feydeyên girîng ên van lorîyan ku ji zarokên berşîr ra heye, çawa ku qabiliyeta zarokan a guhdarîkirina li muzîkê xurt ů zexm dikin, wisa jî dikin ku dayikên dilbikul, derdê dilê xwe jî der bikin û bi vî awayî li hemberî zorî û zehmetîyên jîyanê, derdê dilê xwe hêdî bikin.