Edebiyat, hakikatlerın hayalle süslenmesidir.
Bu kitap militarist, askeri değerler ve aşk gibi geçici heveslerin eleştirisini okurlara yaptığı ve geçmişte yaşanan zamansız bir aşktan bahsedilerek ruhun aşkla mı askerlikle mi tanımlanması gerektiğini düşündürüyor.Kitap içerisinde askerliğin bir meslekten ziyade bi bir ruh olduğunu kavrıyor. Askeri değerleri sentezleyerek kendi kimliğini buluyor. Krallık ve cumhuriyetçilik eleştirisi yer alıyor. Askeri değerleri, aşkta aradığı rasyonelden ruhaiyatçılığa doğru sürüp giden ve ”Geri Gelen Mektup” şiirinden hakikatin kurgulanıp edebiyatla süslenmesidir bence bu roman.
Şiirden bazı dizeler:
Ruhun mu ateş, yoksa, yoksa o gözler mi alevden?
Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?
Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden?
Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu.
Gün senden ışık alsa da bir renge bürünse;
Ay secde edip çehrene yerlerde sürünse;
Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin;
Sen öldürüyorken de, vururken de güzelsin!
Nüveyre'nin hikâyesi aslında bir kadının yavaş yavaş her şeyini kaybetmesinin hikâyesi...
Bir Çerkes köyünde dünyaya geliyor. Çocukluğu rüzgâr gibi geçiyor; koşuyor, gülüyor, hayaller kuruyor. Hayatın ona neler hazırladığından habersiz. Önünde kocaman bir ömür var. Belki seviyor, belki sevilmeyi düşlüyor. Ama kader onun için başka bir yol çiziyor.
Henüz çok gençken kendisinden kırk yaş büyük bir adamla evleniyor. Bir köy kızıyken bir anda ihtişamın içine düşüyor. Büyük konaklar, kalabalık sofralar, saygınlık, zenginlik... İnsan dışarıdan bakınca "Ne güzel bir hayat" diye düşünüyor. Ama hayatın insana verdiği hiçbir şeyin garantisi yok.
Yıllar geçiyor. Çocukları oluyor. Bir anne oluyor. Bir eş oluyor. Bir yuva kuruyor. Tam her şey yerli yerine oturmuş gibi görünürken hayat yavaş yavaş elindekileri almaya başlıyor.
Önce zaman geçiyor.
Sonra insanlar gidiyor.
Sonra kayıplar geliyor. Ardından eşini kaybediyor.
Bir annenin yaşayabileceği en büyük acılardan biriyle tanışıyor. Evlatlarını toprağa veriyor. Bir annenin kalbindeki o boşluğu hiçbir şey dolduramıyor. İnsan sevdiği herkesi kaybedebileceğini düşünür ama evladını kaybetmeyi aklına bile getirmez. Nüveyre bunu yaşıyor.
Bir zamanlar insanların etrafında pervane olduğu kadın, giderek yalnızlaşıyor. O görkemli günler geride kalıyor. Konaklar, zenginlikler, gösterişli hayatlar birer hatıraya dönüşüyor. Hayat onu öyle yerlere savuruyor ki sonunda neredeyse bir odunlukta yaşam mücadelesi veriyor. Hayatının son dönemlerinde Nüveyre artık tamamen yaşlanmıştır. Bir zamanlar köşklerde, konaklarda yaşayan o kadın; artık çok daha yalnız, çok daha sade ve zor bir hayatın içindedir. Yanında eski kalabalıklar yoktur. İnsanlar azalmış, hayat küçülmüştür.
En acı taraf şu olur: Bir zamanlar elinde her şey varken, yaşlılığında en temel
Reklam
Bu yaşamaklar. Nasıl yorucu.
“Her şeyden kaçabilir insan, mutluluğu erteleyebilir, sevinci saklayabilir, uykuyu öteleyebilir, nefreti dizginleyip kıskançlığı perdeleyebilir ama acıyı öteleyemez; yalnızca gerçekten bıçağın keseceği, kırığın hissedileceği zamanı görmeniz, duyumsamanız, seyretmeniz yeterlidir. Kan akar, kalp kırılır, acısı olabildiğince heybetli şekilde yaşanır. Yaşayacağım acılardan emin, yürüyordum.” s.112
Acılara yürüyor korkmuyorum, korkmuyorsun, korkmuyorlar..
“Kaybedenler her zaman kaybediyor. Bu masada kazanan yok. İki kaybeden bir kazanan etmiyor. Ben niye kaybettim, bilmiyorum. Kaybetmiş hissediyorum.” s.119
Bu his bazen insanın yakasını asla bırakmıyor. Orada öylece broş ya da kravat gibi duruyor.
“Kalabalıktan sıyrılıyorum, kalabalığı sevmiyorum. İnsanlardan olabildiğince çabuk kurtulmaya çalışıyorum. Ayaklarımın üzerinde durmalıyım. Hiç kimseye muhtaç olmamalıyım. Ne maddi ne de manevi.” s.90
Hepimizin yegane arzusu bu di mi ama? Sonra da ne kadar yalnızım diye hayıflanmak da bizlerin eseri.
“Yürüyorum. İnsanların etrafımdan akıp geçtiğini görüyorum. İnsanlar var; nefes alıyorlar, konuşuyorlar, adım atıyorlar, görüyorlar, bir amaç uğruna savruluyorlar. Bir şeylerin etrafında pervane olup ömürlerini tüketmekte beis görmüyorlar. İnsanlar var; acılarıyla, sevinçleri ve adını koyamadıkları duygularıyla varlıklarını anlamlandırmaya çalışıyorlar. Bir dünya düşlüyorlar; o dünyayı yaşamak için çabalayıp dururken, bir kanat çırpışı kadar zamanda ömürleri geçip gitmiş oluyor. Tahayyül ettikleri dünyayı gerçekleştiremiyorlar. Tahayyül etmek, hayale kanmak yetiyor insanlara.” s.89
“Bazen o duygu gelir, yakama yapışır; her şeyi mahvetme, yok etme, yıkma düşüncesi. Yıllardır içimde büyüyen bir kaçma hadisesi. Nereye, neden, niye, nasıl? Mutlak mecburiyetler dünyasında, farklı bir
Khaled Hosseeini - Ve Dağlar Yankılandı
Yazarın okuduğum ikinci eseridir, ilki Uçurtma Avcısı'ydı ve kurgusal anlamda kendine daha çabuk bağlayan bir eserdi. Bunda geri dönüşlerle esere bir aura yerleştirmeye çalışmış ancak bu geri dönüşler savruk ve naçizane amatörce yapılmış diyebilirim. Ayrıca birden fazla hikayeyi birbiriyle ilgili noktalardan birbirine bağlaması kendi adıma diğer esere göre okuma keyfini bir tık azaltmıştır. Yazarın eserlerinde dikkatimi çeken şeylerden biri Afganların Mevlana sevgisidir. Eserde Ankara'dan ve Kuğulu Parktan da bahsedilir. Benim için vasatın bir tık üstünde bir eserdi. Özellikle doktor Marcos, Timur ve İdris'le ilgili kısımların esere neden eklendiğini anlamadım hatta olay örgüsündeki birçok karakter ve olay esere adeta hacim olsun diye eklenmiş gibiydi ancak tabi ki bunu eski romanlardaki gibi amatör bir tarzda yapmaz, kendini bir şekilde okutur.
Eser babaları Sabır'ın, Peri ve Abdullah isimli çocuklara bir hikaye anlatmasıyla başlar. Çocukların annesi Peri'yi doğururken vefat etmiştir ve üvey anneleri vardır. Babaları yoksul bir gündelikçidir. Üvey anneleri çok ilgili olmadığı için Periyi neredeyse Abdullah büyütmüştür ve ona çok düşkündür. Dayıları Nebi çocukları ve babasını çalıştığı Vahdati ailesinin yanına getirir. Abdullah burada olacakları anlar ve ağlar, periyi evlatlık vereceklerdir. Bu Abdullah'ı çok sarsar.
Buradan çocukların babası Sabır ve üvey anneleri (aynı zamanda teyzeleri) Pervane'nin çocukluklarına inilir. Pervanenin Masume adında bir ikizi vardır, Pervane oldukça çirkinken Masume bir o kadar güzeldir ve Sabır da dahil herkesin ilgisi onun üzerindedir. Ancak Pervane'nin gözü de daima Sabır'dadır. Masume Sabır'la evlenir ve Peri'yi doğururken ölünce kardeşi Pervane Sabır'ın karısı olur ama bu kısımlar savruk dediğim geri dönüşlerle oluşturulmuştur.
Merhabalar
Seriye elim değmişken ara vermeden devam edeyim dedim ve ikinci kitabın yorumuyla geldim efendim
Seri ilk kitabın sonunda Hayden’ın yaralanmasıyla bitmişti ve ikinci kitap tam olarak buradan başlıyor. Tabi yaşanan olay oldukça ciddi boyutta olunca kader eşlerinin hepsi bu süreçte büyük bir korku ve panik yaşıyor. Karakterler arasında hâlâ favorim kesinlikle Cillian Onun hemen ardından da Cael geliyor Ama Easton ve Maddox’ın sürekli kendilerini geri çekme halleri bu kitapta da devam ediyordu ve açıkçası bu durum beni biraz sıktı
Hayden’e gelirsek artık ne olduğunu biliyor, kader bağlarını kabul etmiş hatta üçüyle bağını tamamlamış ama hâlâ güçlü olacağım, bağımsız kalacağım diye triplerde geziyor Bazı yerlerde gerçekten göz devire devire okudum. Beş adam etrafında pervane olmuş ama bizim kız hâlâ mızmız modunda Kitap olduğunu bilsem de bazen adaletin bu mu dünya? diye söylenmedim değil
Bunun dışında ortaya çıkan konsey olayı bence kitap adına en dikkat çekici detaylardan biriydi. Yazar keşke bu entrika kısmına daha çok ağırlık verseymiş. O çekişmeler, güç savaşları ve gizli olaylar daha detaylı işlenseydi hem hikâye çok daha sürükleyici olurdu hem de ilişki dinamiğindeki o duygusal eksiklik biraz kapanabilirdi bence. Ama genel olarak kitap bana biraz aceleye getirilmiş gibi hissettirdi. Duygular tam geçmedi, diyaloglar yer yer vasattı ve olayların çoğu fazla tahmin edilebilirdi. Bir de bu kadar farklı karakter varken yazılan smut sahneleri neydi ay Reverse harem okuyorsak biraz daha etkileyici şeyler bekliyoruz doğal olarak
Neticede bence potansiyeli yüksek bir seriymiş ama yazar o potansiyeli tam değerlendirememiş gibi geldi bana Yine de seri üç kitaplık olduğu için final kitabını da okuyup karakterlerin sonunu öğrenmek istiyorum. Sonuçta kısa ve
10/10
2026 18. kitabı
Herkese merhaba
Bu kitapta Leonardo da Vinci'nin hayatını ve sanat yaşamını okuyoruz.
Kitaba bayıldım. Kitap beklediğimden daha güzeldi. Kitapta her eserin altına eser hakkında not yazılmıştır. Kitapta görsellik yaygındı. Kitapta Fatih Sultan Mehmet ve oğlu II. Bayezid ona saray ressamlığı teklif ederek dehasindan faydalanmak istemişler fakat o bunu kabul etmemiş.Bu kısma şaşırdım. Kabul etseydi nasıl olurdu diye düşünmeden edemedim nedenini sormayın bende bilmiyorum ama aklımdan geçti. Yapmış olduğu çizimlerle günümüzde kullandığımız paraşütü tasarlamış, uçakların pervane tasarımlarını oluşturarak cisimlerin havada süzülmeleri fikrini ortaya atmış, anatomik çizimler ile günümüzde yapılan birçok ameliyatın nasıl yapılacağına dair fikirleri ortaya atmış. Kitap kısa bilgilerle yazılmıştır.Kitabın dili sadeydi. Çok detayını isterseniz belki yeterli gelmeyebilir. Bilgiler bana yeterli geldi ama herkesin ilgi alanına göre değişir. Sanat alanında uzmansanız aşırı ilgi veya bilgileriniz çoksa size çerez gelecektir. Ama merakınız varsa kısaca öğreneyim diyorsanız bu kitap yeterlidir. Kitapta altını çizdiğim yer çoktu. Her eserin altındaki notları çizdim. Bi de kitabın sonunda kronolojik sırayla Leonardo da Vinci'nin hayatını kısaca özetlemiş o kısmı çok sevdim.Kitap genel hatlarıyla güzeldi.
Sanata veya Leonardo da Vinci'yi merak ediyorsanız bu kitabı okuyabilirsiniz.
Reklam
Reklam