Yeniden keşfedilmesi gereken Nietzsche'den başlayarak Elias Canetti, Baudrillard. E. M. Cioran, Susan Sontag, Gilles Deleuze. Felix Guattari, Walter Benjamin, Adorno, Noam Chomsky, Edward W. Said, Alberto Manguel, Roland Barthes, Mircea Eliade. Umberto Eco, Georges Bataille, Peter Sloterdijk, Hannah Arendt. Loums Althusser, Richard Sennett. Judith Butler, Terry Eagleton, Ravmond Williams, Max Horkheimer. Elizabeth Wright, Slavoj Žižek, Michel Foucault, Anthony Giddens, John Berger, Alain Badiou, Julia Kristeva, Lev Çestov, René Girard, Franco Moretti, Maurice Blanchot.
Akla çabuk gelen bu adların dışında elbet başka önemli kişiler de sayılabilir; bu listenin nerede durmasını istediğiniz size, yaşınıza, ilgi alanlarınızdaki tercihlere, gündelik yoğunluğunuz içinde bunlara ne kadar zaman ayırabildiğinize bağlı, ama benim vurgulamak istediğim yukarıdaki listede bunca eksik gedik dururken, günde kaç saatinizi gazetelerin çoğu entipüften köşe yazılarını okumaya, televizyon ve internet geyiklerini izlemeye, bunlar hak-kında fikir yürütmeye, sinirlerinizi bozup tatlı canınızı üzmeye, facebook'ta yerli yersiz görüşler belirterek inciler döktürmeye, twitter'larda adam kovalamaya harcadığınızı kendinize yüksek sesle söylemeniz, bunlardan artıracağınız zamanla neleri, nasıl kaçırdığınızı tartmanızdır. Hatırlatmak gibi olmasın arada bir, kaç yıllık ömrünüz kaldığını düşünmekte de yarar var.
“Bir iyi hayat mekânı olarak yurdu, kişi nerede doğmuşsa orada bulmak, gittikçe zorlaşıyor” diye yazar Peter Sloterdijk. “O yüzden, gelecek yüzyılda yurt, kişi nerede bulunursa bulunsun, yaşamayı bilme sanatı ve aynı mutluluk fikrinin peşinde koşan başkalarıyla kurulan akıllı ittifaklar yoluyla, sürekli olarak yeniden icat edilecek.”
Başlamak tuhaf şeydir. Başlama hakkında düşünmediğim zaman bunun ne demek olduğunu biliyorum ama başlama hakkında düşündüğüm zaman, bunun ne demek olduğunu bilmiyorum.
Sayfa 39
Biz belirli bir konum içindeyiz, tüm diğerleri ise betimlenmemiş kağıt sayfalarıdır.
Peter Sloterdijk
.
Bir şeyin ne kadar gerçeklik içerdiğini en iyi belirlemenin yolu, onu iyice gülünç hale getirmek ve sonra ne kadar alaya dayanabileceğini izlemektir. Çünkü gerçeklik, alaya dayanabilen, kendisine yöneltilen her türlü ironik jestle tazelenen bir şeydir. Mizaha dayanamayan her şey yanlıştır.
.
.
.
Sadece isteniyor olmak demek, seçilmenin öznesi değil, sadece nesnesi olarak var olmak demektir.
Sayfa 48