olmak ya da olmamak, işte bütün mesele bu! düşüncemizin katlanması mı güzel zalim kaderin yumruklarına, oklarına yoksa diretip bela denizlerine karşı dur, yeter demesi mi? ölmek, uyumak sadece! düşünün ki uyumakla yalnız bitebilir bütün acıları yüreğin, çektiği bütün kahırlar insanoğlunun. uyumak, ama düş görebilirsin uykuda, o kötü. çünkü, o ölüm uykularında sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından ne düşler görebilir insan, düşünmeli bunu. bu düşüncedir felaketleri yaşanır yapan.
ne kadar hüzün geçmişse dünyadan
ne kadar acı geçmişse yaşayacağız
hepsini yeniden, bir bir dünyada
dünyadan ve dünyayla sana sığınırım
acılardan ve hüzünlerden değil
çünkü bir güçtür sıcaklığın kollarıma
çünkü kanları, kanları, kanları hatırlarım
çünkü ölülerimiz toplanacaktır
ve yüceltilecektir bir mavide.