Bütün zalimler aynıdır.
Keops bir sabah uyanıyor ve piramit yaptırmaktan vazgeçtiğini söylüyor.
Etrafındakiler bir anda dehşete düşüyor ve piramit yaptırmanın ne kadar önemli olduğunu delillerle anlatıp firavunu ikna ediyorlar.
İkna olan Keops madem bu kadar önemli o zaman en büyüğünü yaptıracağım diyor.
Bir ömür boyu sürecek piramit yapımı başlıyor.
Ama halktan itiraz edip muhalefet edenler oluyor.
Bütün muhalifleri susturmak için onlara KOMPLOCÜ diyorlar ve en ufak bir itiraz, en küçük bir muhalif ses, hatta muhalif bir koku ve nefes bile en ağır şekilde cezalandırılıyor.
İnsanlara piramit yapımının yüksek bir gaye olduğu ve bu gayeye ulaşmak için onların hayatlarının zerre kadar önemli olmadığı fiilen anlatılıyor.
Piramit fakir halkın ömrünü yiyip biririyor.
Tabii firavunun da...
Piramitin yapımı yirmi seneden fazla sürüyor.
Ve Keops, piramit yükseldikçe kendi ömrünün kısaldığını fark edip adeta çıldırıyor.
Fiziken ve ruhen büyük bir çöküş yaşıyor.
Fakir insanları, masum halkı hatta en yakınındakileri bile KOMPLOCÜ ilan ederek öldür.tüyor.
İktidarını kaybetme ve ölüm fikri onu çileden çıkarıyor.
Sona yaklaştıkça daha çok zulüm yapıyor.
Nihayet piramit bittiğinde onun da takati kalmıyor ve kısa süre sonra geberip gidiyor.
Halk onun gebermesiyle büyük bir rahatlama yaşıyor.
Ama bu çok uzun sürmüyor.
Yeni firavun, başa geçtikten kısa bir süre sonra halka müjdeyi veriyor.
Yeni bir piramit inşaatına başlanacaktır.
.
Zulüm ve zalim hiç bu kadar net, bu kadar açık anlatılmamıştı.
Her sayfası ve her satırı ibretlik levhalarla dolu harika bir kitap.
Hakkında daha uzun bir yazı planlıyorum.
Okuduğum en iyi İsmail Kadare kitaplarından biri.
Çevirisi de kusursuz.
Yayınevi bence bu kitabın reklamını daha çok yapmalı.
Bütün firavunların ve zalimlerin akıbetinin aynı olduğunu görmek için mutlaka bu
Roman mı okudum, ders mi çalıştım pek emin değilim...
Javier Sierra’nın bu kitabını bitirdiğimde hissettiğim ilk şey, bunun klasik bir roman olmadığıydı. Sierra aslında araştırmacı-gazeteci ve bu kimliğini kitabın her satırına resmen kazımış. Mısır mitolojisinden tutun da yıldız haritalarına, piramitlerin o karmaşık mimarisine kadar her detayı öyle sağlam bir temele oturtmuş ki; "Acaba bunlar gerçek mi?" diye sormadan edemiyorsunuz.
Kitapta Napolyon’un o bildiğimiz askerî dehası, savaşları falan yok. Tam tersine; piramidin içinde geçirdiği o gizemli gecedeki spiritüel dönüşümüne, ölümsüzlük arayışına dalıyoruz. Tarihî bir olaydan yola çıkıp insanın ölümle olan o köklü kavgasını anlatmış.
Dürüst olmam gerekirse, okurken biraz yoruldum. Çünkü kitap o kadar yoğun ki... Sürekli elimde kalem kâğıt, "bu sembol neymiş, şu tanrı kimmiş" diye araştırma yaparken buldum kendimi.342 sayfaya o kadar çok bilgi sıkıştırılmış ki bazen olay akışı bu bilgilerin gölgesinde kalıyor. Bir roman okumaktan ziyade, sanki kurgulanmış bir araştırma dosyasını inceliyor gibiydim.
Ama yazar sanki bunu bilerek yapmış: "Ben sana yolu açtım, kapıyı araladım; hadi bakalım şimdi sen kendi yolunu bul." der gibi bir havası var. Sizi pasif bir okur olmaktan çıkarıp, zorla işin içine dahil ediyor.
Kısacası öyle "elimden bırakamadım, bir solukta bitti" diyeceğim cinsten, akıp giden bir hikâye beklemeyin. Ama eğer tarih, mitoloji ve gizemli konular ilginizi çekiyorsa, sizi araştırmaya iten bu tarzı sevebilirsiniz. Benim için farklı, bol notlu ve öğretici bir deneyim oldu.
Piramit
Birinci kitap olan 
Sultan ve Dracula ile başlayan vampir macerası 2. Kitap olan 
Akıncı ve Vampir ile devam etmişti. İkisindede kötü olan kana susamış vampirler yok edilmişti. 2. Kitabın sonunda vampirin çocuğu yakalanmış ve daha çocuk olduğu için öldürmenin doğru olmadığına karar verilip ilgilenilmesine karar verilmişti. Çocukla ilgilenen ve çocuğun çok sevdiği kişi ölünce vampir çocuk bulunduğu yerden kaçmıştı. 
Piramit kitabında ise gizemli ölümlerle ilgili şikayetler almaya başlanınca akıncı torunu Cemil, padişahın izni ile vampirin peşine düştü ama hiç ummadığı bir şeyle karşılaştı:) Vampir Radu müslüman olmuştu:) Atalarımızın merhameti vampirleri ve kurt adamları da kapsamış:) Seriyi okurken en çok bunda ters köşe oldum ve en çok bunda eğlendim… Fantastik sevenlere tavsiye edilir. Bir şans verebilirsiniz:)
Sultan ve Dracula ile başlayan vampir macerası 2. Kitap olan Akıncı ve Vampir ile devam etmişti. İkisindede kötü olan kana susamış vampirler yok edilmişti. 2. Kitabın sonunda vampirin çocuğu yakalanmış ve daha çocuk olduğu için öldürmenin doğru olmadığına karar verilip ilgilenilmesine karar verilmişti. Çocukla ilgilenen ve çocuğun çok sevdiği kişi ölünce vampir çocuk bulunduğu yerden kaçmıştı. Piramit kitabında ise gizemli ölümlerle ilgili şikayetler almaya başlanınca akıncı torunu Cemil, padişahın izni ile vampirin peşine düştü ama hiç ummadığı bir şeyle karşılaştı:) Vampir Radu müslüman olmuştu:) Atalarımızın merhameti vampirleri ve kurt adamları da kapsamış:) Seriyi okurken en çok bunda ters köşe oldum ve en çok bunda eğlendim… Fantastik sevenlere tavsiye edilir. Bir şans verebilirsiniz:)
Kaan Murat Yanık
Dünyasızlar
Bir arkaðaşımın bu kitabı bana hediye etmesi ile yazarla ilk kez, bu kitabı ile tanışmış oldum. Kitap, gerçek dünya atmosferi içerisinde, doğaüstü, fantastik veya masalsı unsurların, son derece normal, sıradan olaylarmış gibi anlatıldığı bir edebiyat akımı olan "büyülü gerçeklik"tarzında yazılmıştır. (Gabriel Garcia Marquez ve Latife Tekin bu akımı örnek olarak verilebilir.)
Kitapta, dostluk ,aşk ,Stalin, Hitler ,Bakü, Stalingrad, bir sürü kitap ve yazar, Harut ve Marut efsanesi, Zühre yıldızı, Binbir Gece Masalları,Şehrazat, Yeniçeri Ali, Hacivat ve Karagöz, küçük bir hayvanın önemi ve piramit gibi çeşitli konulara yer verilmiştir.
Yazar, romanın geçtiği yerlere gitmenin kendine farklı bir enerji verdiğine inandığı için, romanı yazmadan önce Bakü'ye gitmiş ,araştırma ve gözlem yapmıştır. Azerbaycan müzikleri, yemekleri, Azerbaycan'da gündelik hayatta kullanılan kelimeleri öğrenip romanına katması ile bir ülkeyi bir roman üzerinden geziyor gibi oldum. Okurken, bilmediğim bir sürü kelimenin anlamına bakarak ilerledim, bu bana yeni bir şeyler kattığı için de keyif aldım.
İç içe geçen olay örüntüleri , masal İçinde masal şeklindeki anlatım tarzı ,tarihsel kurgu ve o ülkenin kültürü ile ilgili kitaba yedirilen bilgiler ,size oradaymışsınız gibi hissettiriyor. Karakterlerin duygu dünyasını çok iyi yansıtarak, insanın duygusal anlamda, zayıflığını da ortaya koymuştur .Akıcı olan kitap, bana göre, özellikle kitabın yarısından sonra, daha da akıcı hale gelmiştir.
Karakterlerin fiziksel bir savaşın yanında kendi içlerinde de savaş vermesi, bir yere ait hissedemeyen karakterlerin, fiziken bir dünyaya ve sığınacak bir kalbe ait olamama hali kitabın adı olan "Dünyasızlar"ı tanımlayabilir .Kitabı okurken, kitabın başlarında
Yazarla bu seri sayesinde tanıştım. Kurgusuna betimlemesine tarihi sahsiyetlere arada yer verip, tanıtmasına bayıldım.Bundan sonra kesinlikle takip edeceğim bir yazar.
6/10
2026 19. kitabı
Piramit’i okurken başta sandım ki konu Mısır piramitleri falan olacak. Meğer piramit dediği şey insan ilişkileriymiş. Yani ortada taş yok ama ego, utanç ve garip duygular kat kat dizilmiş; tam anlamıyla psikolojik bir piramit.
Kitap, küçük bir kasabada büyüyen bir gencin hayatındaki üç farklı dönemi anlatıyor. Ama öyle büyük olaylar beklemeyin. Daha çok insanların kendi kendine drama üretme kapasitesini izliyoruz. Küçük kasaba zaten başlı başına bir sosyal deney gibi: herkes birbirini tanıyor, herkes birbirini konuşuyor ve herkesin kafasında ayrı bir gurur meselesi var.
En sevdiğim tarafı şu oldu: karakterler aşırı gerçek. Kimse aşırı bilge değil, kimse mükemmel değil. Herkes biraz yanlış karar veriyor, biraz gurur yapıyor, sonra da içten içe pişman oluyor. Okurken bazı yerlerde “iki kelime konuşsanız mesele çözülecek ama yok, illa gurur yapılacak” diye düşündüm.
Golding’in anlatımı da sanki karakterlere hafif uzaktan bakıp ince ince dalga geçiyor gibi. İnsan doğasının o küçük ama tuhaf taraflarını yakalamayı iyi başarmış. :)))) minicik zorbalama gibi :)))
Kitap bazı yerlerde gerçekten düşündürdü; özellikle gençlikte yapılan hatalar, utanç duygusu ve sınıf farklarının insanları nasıl etkilediği güzel verilmiş. Ama dürüst olayım, yer yer biraz sıktı da. Bazı bölümlerde hikâye çok sakin ilerlediği için “tamam anladık, biraz da ilerleyelim hadiiii daaa”dediğim oldu. Yine de karakterlerin gerçekliği ve o küçük kasaba atmosferi kitabı ilginç kılıyor.
Kısacası Piramit, aksiyonlu bir roman değil ama insanın büyürken yaptığı gariplikleri ve pişmanlıklarını iyi yakalayan bir kitap. Bitirdiğimde de şunu düşündüm: İnsan büyüyor ama yaptığı küçük saçmalıklar pek değişmiyor. Şahsen benimki değişmiyor,zaman zaman saçmalıklarım oluyor. :))))))
