Kitabın temel mesajı
Kişisel gelişim kitaplarından devşirilmiş; Budizm, Hristiyanlık, Kabbala, Şamanizm, pagan ve materyalist düşünce ile harmanlanmış, bizim kültür kodlarımıza ve dinî inanışlarımıza ters olan bu fikirler, safha safha uygulayıcı ve danışanlara aşılanıyor. Bir taraftan tasavvuftan devşirilmiş; hiçlik, hiç olma, insanlığa hizmet gibi kavramlar dillendirilirken, diğer taraftan “kendiniz olun”, “kendiniz için yaşayın”, “kendinizi sevin”, “kendinize değer verin”, “kendinizi gerçekleştirin”, “kendinizi aşın” gibi telkinlerle, İslam’ın kültür kodlarımıza aşılamış olduğu yardımlaşma, diğerkâmlık, hasbilik, paylaşma, tevazu, kibirden ve benlikten uzak olma gibi güzel hasletler hayattan tasfiye ediliyor.
Yerine, kendini aşma sevdasına düşmüş; bencil ve egoist, başarıyı hedeflemiş ve her şeyi bundan ibaret gören, kaderi değiştirebilecek kadar sınırsız bir gücü olduğuna, hatta seçilmiş bir kul ve kişi olduğuna inanan, sevgi pıtırcığı bir insan modeli çıkıyor. Ama insan aciz olunca ve kendine çizilen bu hedeflere varamayınca, bu defa ciddi ruhsal problemler başlıyor.
Sayfa 90
Aşk pıtırcığı şapşik teyze :)Alıntı
Teğmen Théodule'ü görüp bir sevinç çığlığı attı. İnsan yaşlı, iffetli, sofu, teyze de olsa odasına mızraklı bir süvari girmesinden keyif alır.
—Demek geldin Théodule! diye haykırdı.
—Gerçekten uğradım teyze.
Reklam
Bugünlerdeki sevgi pıtırcığı halim..
Gücendiğim yada gücendiriğim insanlara karşı, onlar yeniden barışmak istediklerinde sakinleşmeyi ve onları kolaylıkla affetmeye hazır olmayı öğrendim.
bütün o afili cümleler, sevgi pıtırcığı rollenmeler hikaye,
Proje, Türkiye hamiliğinde Kürdistan yaratmak, Türkiye'yi önce büyütmek ve federasyonla da bölmek sürecidir.
Ahhh sevgi pıtırcığımmm <3Alıntı
İnci +1 kromozomumunun ona engel olamayacağını ve çalışırsa her şeyi yapabileceğini anlamıştı.
Kromozomunu taşımayı kolaylaştıran en büyük gücü ise hayatına giren arkadaşları ve ailesinin sevgisiydi...
Ya sorma, herkes sevgi pıtırcığı oldu İstanbul’da..
Bizler sinagoglarda ramazan aylarında iftar yemekleri verirdik daha düne kadar.
Bir Yahudi ya da Hristiyan öldüğünde cenazesinde kürek sallardı imamlar, son vazifesi bilip.Her Paskalya,Kalliope Hanım’ın evinin önünde boyalı yumurta ve çörek beklerdi Müslüman ve Yahudi çocuklar. Umarım İstanbul yine öyledir. Yine öyle güzel, yine öyle şefkatli…
Reklam
Reklam