planetary
@planetary
"yüreğini kolla, ölmeden çürüyorsun."
31 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Seni kenara alalım Fyodor.
Duygu yoğunluğundan boğulduğum bir kitap oldu.Gerçekten inanılmaz bir sevgi/keder bütünlüğü var.Evet bütünlük diyorum çünkü keder ve hüzün karakterleri birbirine bağlıyor.Bu yüzden hayret ettiğim hatta zaman zaman sıkıldığım dahi oldu.Sarılırken ağlıyor, severken ağlıyor ve sinirlendiklerinde yine ağlıyorlar.
Neler yok ki bu kitapta... İntikam, pişmanlık, aldatma, aldanma, yoksulluk, fazlasıyla yoksulluk, saf düşünceler, katılaşmış kalpler, gurur sonra şöyle esaslı olanından ve gözyaşlarıyla kendini ele veren sevgi..
Sevmediğim kısımları söyleyecek olursam birbirlerini severken ağlayıp koklaşmaları, birbirlerini seviyorlar diye ve sırf karşıdaki üzülmesin diye aldatmalara dahi sessiz kalmaları beni müthiş derecede "sıktı".Bunlara rağmen sevgiye yenilen bir inatla karşılaştığıma, Azorka ve Nelli'yi tanıdığıma ve bu hayatta herkesin mutlu olamayacağını iyice anladığıma memnun oldum.
Bir süre Dostoyevski okumayı düşünmüyorum zira bu kadar duygu bana fazla geldi.Belki de yanlış bir zamandı bilmiyorum.Keyifli okumalar dilerim, ağlamadan.
Şöhretin değiştirdiği hayatlar, fırçalarla çizilen suretler, kötülüğün ve inancın etkilediği insanların hikayeleri var bu kitapta.Elbette bir de "istediği" anıları yazan, "istediği" hayatı yaşayan, kabullenmediği hatta ve hatta farkında bile olmadığı bir deliliğin içinde olan o gülümseten insan.
İnsanların hayatını nelerin değiştirebileceğini, bir insanın benliğini nasıl kaybedeceğini ve kaybolmuş bir insanın "kendince" neleri değiştirebileceğini gördüm.Öğrendim, güldüm, şaşırdım, keyif aldım.Denemelisiniz :)
Bir Delinin Anı Defteri - Palto - Burun - Petersburg Öyküleri ve FaytonNikolay Gogol · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202565,7bin okunma
Kelebeğin Rüyası filmiyle tanıdığım Muzaffer Tayyip Uslu'nun hüzün ve yaşama sevinciyle dolu şiir kitabı.
Bir insan düşünün ki yoksulluk içinde yaşıyor, genç yaşında vereme yakalanıyor.Kısacık ömrüne şiirler ve güzel bir dost sığdırıp annesinin kollarında can veriyor.Şiirlerinin de hayatının bir sonucu olduğunu söylemek yanlış olmaz sanırım.Öyle ki "Kan" isimli şiirinde dahi gökyüzünün maviliğinden bahsediyor.Bir cebinde ölüm bir cebinde şiirleriyle geçiyor Zonguldak sokaklarından.Cebinde parası olmadığına böylece şahitlik ediyor o sokaklar.
Defalarca izlediğim Kelebeğin Rüyası filmiyle birlikte önerimdir.
