Salih Körtalih
@platoon
Şu anda okuduğu kitaplar
Kendini sorgulamaEdebiyat
Tanrım! Bu bitki hayatını sürecek olan ben miyim? Günlerimi nasıl geçireceğim? Dolaşacağım.......... ...............Otuz yaşında! Acıyorum kendime. Arasıra, elimde kalan üçyüz bin frangı bir yıl da harcasam daha iyi etmiş olmaz mıyım? diye düşünü yorum. Sonra ne olacak? Bana ne sağlayabilir bu? Yeni elbiseler mi? Kadınlar mı? Yolculuklar mı? Hepsini gördüm; bunlar bitti artık, sağlayacakları sonuç çekmiyor beni. Bir yıl sonra, kendimi şimdiki kadar bomboş bulacağım; tek bir anım bile olmayacak; ölüm karşısında bir korkak.........
Bir şey versinler yapayım, ne olursa olsun... Başka şey düşünsem daha iyi, çünkü. şu anda, kendi kendime komedi oynuyorum.. Hiçbir şey yapmak istemediğimi çok iyi biliyorum: bir şey yapmak, bir parça varoluş daha yaratmak demektir; oysa şu durumda gerektiği kadar varoluş var.
Aslında, kalemi elimden bırakamıyorum. Bulantıya kapılacağım diye korkuyorum, yazarken onu geciktiriyormuşum gibime geliyor. Bu yüzden aklıma geleni yazıyorum.
Canavar BilinçFelsefe
Bilincin, bilgisi de var. Duvarların arasında durgun ve bomboş olan, içini dolduran kimseden kurtulmuş ve hiçbir kişiliğe bağlı bulunmadığı için korkunçluk niteliğini edinmiş olan kendini, yer yer görür.
varoluşFelsefe
Var oluşunun anlamı da şu : bilinç, fazlalık olmanın bilincidir. Genişler, dört bucağa yayılır, koyu renkli duvarın üzerinde, lambalar boyunca, ya da karşıda akşamın sisşeri içinde kendini kaybetmeye uğraşır. Ama hiçbir zaman unutmaz kendini, bu durumda bile kendini unutan bir bilinç olmanın bilincidir. Onun alınyazısı bu...
BenlikFelsefe
Yalnızım. İnsanların çoğu evlerine gitti; radyo dinleyerek akşam gazetelerini okuyorlar. Sona eren pazar günü, ağızlarında bir kül tadı bırakmıştır. Daha şimdiden pazartesiyi düşünüyorlar. Ama benim için ne pazartesi, ne de pazar var. Günler ite kaka sürüyor birbirlerini, sonra ansızın şöyle bir parıltı ortaya çıkıyor. Hiçbir şey değişmedi ama, yine de her şey başka bir biçimde varolup gidiyor. Anlatamıyorum. Bulantıya benziyor bu, ama aynı zamanda onun tam tersi: sonun da başımdan bir serüven geçiyor, kendimi sorguya çekinve, kendimin kendim olmaklığım ve burada bulunmaklığımın başımdan geçtiğini görüyorum. Geceyi yarıp geçen ben'im. Bir roman kahramanı gibi mutluyum.